1 namia Jutmumii Oroaisag — aonſtruon h
llum Conmne
— Conratung, — atdi. A 4
—ht näöztedeh
³ iotu oiäin — K repetittn = oricenſa lm — Noicihhm latimi n. M oles hanet ☛ Neccdeluu am es. CL. Rtina Menandiäh, t atci Thue n nomiduſa — V —
ugaus, 4— er laudatiul
us yutan olmogt. etania d
= eate,Dechohs Alderui c = leudinſttli „ viſo ttemaa — illeu qui
m Hial 1
yveniar.
Magaus. I
num, Meraniæ Ducem appellantes. Illud certum Atefenam
2
Meraniam non adeò claruiſſe antiquis tem poribus, ur& ho-
diè ferè in occulto jacet; cum caſtrum Tyrol contra in An⸗
tonini itinerario notum ſit à Præfecto Legion. III transve-
ctioni ſpecierum Teriolis, item à Tribuno gentis per Rhæ- tias Teriolis,& adhuc hodie Comitatui Ducali nomen inde At quicquid ſit, hæc determinare nullus, credo, poterit, cui geſta Comitum Andecenſium inſpiciendi facul- tas nondum obrigit. Hæc cum ſe vidiſſe Paulus Langius
teſtetur in Chronico Citiz enſi,& quædam de S. Eliſabethæ p. 79e4
natalibus ex arbore Genealogiæ in cœnobio Montis Sancti
(Caſtrum hoc olim fuit illud celebratum Andechs, quod
ptopter reliquiarum copiam& oſtenſionem mutationem nominis& dominii vidit) deſcripſiſſe confiteatur, neſcio an non meritò illi ſuccenlendum, quod alios hæc ignorare paſ- ſus eſt. Nec nos fugit extare in notatis W olfg. Hungeri ad Cuſpinianum, Roeſchium, Secretarium Regium, gGenealo-
iam Ducum Meraniæ ex monumentis Principum Auſtriæ collegiſſe, num verò ealucem adſpexerit, nobis etiamnum incognitum, ſi verò intermiſſa fuit, varia ſine dubio obſtitit
diſceptarionis hujus difficultas. Lazius num hæc viderit,
vidiſſe autem debe bat, magnum adhuc dubium, cum ita va- rius fluctuet in deſcribendo ſtemmare Andecenſium, nec ni- ſi hialcam nobis genealogiam reliquerit. His verò relictis quæ de Caroli M. iemporibus Lazius Andecenſibus tribuit, uſquedum meliora edocti ſimus, autorem generis Andechi- ſie nuncupamus Arnulfi Imperatoris filium nothum Tha- toldum, cujus etiam meminere Annales! tum verò dignitatem hos tàm citò non egreſſos fuiſſe ex eo ſatis apparet, quod Ducatui Bavariæ omnes Andecenſium regiones paruerint, hiq́ue Boji Præfectos Marchiones ele- gerint ad tuendos fines provinciæ erga ltaliam, uti inquit Al- bitius, quod colonias ad Alpes duxerint, uti ipſos Meraniæ incolas ex Jojorum gente eò translatos docet Ayentinus,
4 B 2 ecujas⸗
uldenſes. Comi. Adannsũ
§89,p e
Stemmas 43⸗


