“

8 Otho Mettopollerrorls accuſat, Kuniſſam fundatricem Monaſterll Diſlen non hujus Richolitæ(nam nundunm hanc vixiſſe e- xiſtimamus) led Ottonis, Comitis de wolfraxhuſen& Val. Luy, Filiam fuiſſe, quo nowine& matitus Kuniſſæ Fridericus gicus Roch, Comes Andecenſis, Comitatum, teſtante La- de Afi⸗ zio, Wolfratshuſanum à Ducibus Bojariæ obtinuit, ita Du- at. cem Meraniæ, qulsqutt etiam ſit, Cunradum Sapientem non qfent. l. 7. eſſe certi ſamus. Ottonis quippe Imperatoris, quem Ekke- P. 305. hardus comite G euero ſuo. S. Galli monaſterium vilſitaſle re- fert, iter incidit tum in tempora Abbatis Norkeri, qui de- mum anno 973. ut Hepidanus in Annalibus annoravit, huic muneri eleckus eſt, tum profectionis Italicæ ultime, quæ, utl clarè liquetex Lamberto, facta anno 972: quibus ſtanti. bus, Contadum genetum, Sapientem appellatum, longo

temporis Intervallo ante, anno 95 z.nimirum, lucis uſuræ lub

F.20⸗

2*

tractum huic expeditioni non potuiſle adgregari cqnſenta- neum eſt fidei veritati. Nihilominus hic Generum habe- mus; habemus Cuuonem, quod nomen cum Conrado pati ſolet pallu ambulare. Liberos itaque Ottoni ne aſſigne- mus, præter eos quos witichindus, oculatusteſtis, Ditmatus vid. ævo huic proximus, ut& Rosvita retulerunt, quamvis Buce- Geneal. lino, quamcunque prolem acceptanti, hi nondum ſufficiant, Reincc. ad cum plares forte: ſed mmaturè defuntlos arbitretur, veritati al⸗

Ditmar. tius inſudare oportet. Primuùm verè notandum, ELkebar-

p. 115. Aaum, quom Minimum, elle vocandum Goldaſtus docet& au jenzal. no²10 circitet vixifſe demonſtrat, cum pleraq; omnia er germ. p. Ekkebardo Juniore, qui anno 1070 deceſfit& librum de caſ- 60. b2. S. Gali reliquit, deſumſerit, hancque ipſam hiſtotiam verbis ab hoc mutuatis deſcripſerit, quem hicce ſolummo⸗

* S. infhy. do Cuononem Dutem generum dixerat. Cuononem Duten Meranium generum leripſiſle. Fi traque Aeraniæ titulus- quemante forſan inauditum, ſuis tempotibus exurgentem noverat, de ſuo adjecit Cunoui: tes erit in vado. Gener: enim vocabulum, ejus xvi ſctiptoribus vario ſignificatu approbe⸗ tum,

P. 109.

3

tum qui GalieR&e ſototem⸗ coros ut zccepiio BMeur prmäs kteqotnt dusa)pe ddas Otho M vlcoſſf addudhe nonalo ſenſit, dilleret. mitecht K lechit ne con dentell wetelſe tam oo Carci bi ime Locun hocm) Diunii runt ind nm ad gentid rent, emplan Iatoren

delpp⸗