„s Henricus

Kl4b. 12.p. 97.

3

dem conurmavit. Nec efus felisitati defuit aliud quam quod

Nrantinopolim multis partibus.

nomo par forkuna reſpondit fundamenta reſtaurati imperit ma- Lua jecit; non armis magis, quam benevolentià externorumff-

in Italid Berengariorum tyrannis manſit, quam EFilius Otho apt. max. vicit& expulit. Optimus Princeps perpetuis bel-

lis exagitatus adeò fuerat, ut reſpirandi vixlocus relictus fue-

rit, dumq́ue de Italia adeunda cogitat, quod quidam Scripto- res referunt, aliam viam carpit. ris ordiendi, ſed mutata ſede migravit anima ſeceſſu feliciori in æternam patriam, relinquens Getmaniæ pacem, Ottoni Regnum pacatum. Bella feliciſſima introduxerunttandem, qutfelix finis fuit belli, Pacem Germaniæ, quam ex bello pa- cem, noſtræ terræ redditam, miratus eſt meritò Udalr. Mu-

tius, præconiõque hinc debitõ felicitatem Germanic orna-

vit, ſcribens: Hoc tempore otio& almâà pace fruitur Germa- uia, nullo jam hoſte eum laceſſere audente, omnia, quæ homini- bus& voluptati& neceſſaria ſunt, viliſima aureumq, planè tempus. In Italid omnia tumultuantur; omnia inte ſtinis la. borant odiis,& ſeditionibus& incurſionibus vexantur, In Ahd perturbantur magis etiam. Sarracéni claſſibus obfident Con- In GERMeANIArident o- mnia. gie Henricus vixit unica ſalus Germaniæ, Pater Pa- triæ, Arbiter Orbis, Mavottius Hæres Regni, Saxonici ſan- guinis gloria, eximium belli decus atque rogæ, Juſtitiæ cul- tor, Hoſtium terror, Principum ſplendor, Eccleſiarum Nuͤ- tritor, UIrbium Defenſor, Pietatis Zelator, Nuſarum ama-

tor, cui Virtus vitæ ſocia, Gloria mortis comes:

Aflaq; cui fuerat beneſexageſima bruma,

Pacato e Ͼlum mortuus orbe petit.

Cippum nos tandem erigimus in honorem Defuncti Re, LZis, litteratoq́; Epitaphio cum teverentia claudimus. b

ACCEDE

Votum non defuit itine

„ —— —õ———