— ine lidto kan ud Romaa bate Coghe iwis(peäa, 4'um linini Anominani A'licas Aacw —'to PFranian ioſir jaunn — eupublite.) — ecidentis an
.... =imitaneoog — impenunan
militer aAum
= arui Hunuii tanquam uin — rancds uun
arahat, Velia Anitem nune = euſtria, umn —i huus celebraul
Auceps. gy vinos Brandeburgenſisſive Breañburiorum& Moravorum: eis vero Danubium, præter AMuſtriæ. Charintiæque veteres Marchas, in Iſtria Marcaæ quidam Comes,& in Italia Spole- tinus Beueventanuuq́; cele brari capti ſunt. Qui hus poſteriori- hus ſeculis denig, munere iſtoj am inrinsipatus honorem abeun-
te, per Italiam Mantuanus, Montisferrati, Veronenſis&
Tauriſianus Marchionatus diſtincti ſunt. Quo abuſu tum quidem in Italia occipiente plures eſſe G& Marchæ apud Germa- nos caperunt, Badenlſis, Rotelenfs, Vogburgenſis& Mdiſnen- ſis, limitum nulla habita amplius ratione. Confer eundem Lazium lib. 2. c. 9. p. 196.& 203.204. Marchionum pluri- mi ſuni, prout Germania varios limites accepit. Hunnis à Carolo Magno devictis quatuor limitum præfettos, quos Marchiones dicimus, impoſitos fuiſſe Aventinus tradit 3. Annal. Bofor. p.191. ut ab Oriente Auſtriacus ellet; præfe- ctus ſc. Orientalis limitis contra Hunnos& Venedos: ab Auſtro Atheſinus adverſus Italos. Eò officiõ Præfecturæ li- mitaneæ celebris tum fuitcyerholdus, ex Comite in Reiche- naw DPræfectus Bojariorum conſtitutus, poſtea ab Hunnis interfectus: vocaturque in Annalibus Auſtriæ antiquis, Comes& Præfictus Ducatus Bojoatiæ Marchioq́, Orientalis
8— 6 4. 1 —— — —
v ——— 8—
A u, Aelam terræ, ſe. Auſtriæ, teſte Lazio 7. de Mig. gent. p. 246. qui etiam na mamm nſ eodem libro pag. 27 3.& ſedꝗq catalogum& ſeriem præbet perſan. Lun Marchionum Bofariæ, qui ab Otiente inter Oenum Aniſum- nertt N'mm que fluvios limitem ejus gentis ſervabant. Tempore Henrici = wyreſahung Aucupis limitibus illis præſidebatRudigerus, Dominus aPa- ione deintäiſ chlarn, pulſus cum Arnolpho Malo ob accetſitos in regni andtühüen ermanorum perniciem Hungaros poſt quem Leopol- es commigu dus l genere Saxo, Sueviæ Dux, Marchionatum Auſtriæ à uu devulium Cæſare Henrico conſequitur A.10 28 urque Deo ſe gratum nipan, ini ræſtaret, Monaſterium Melicenſe, quod inter omnia infe- nt,ltalum bi rioris Auſtriæ Monaſtetia auctoritate& religione, judicio em ponm in stengelit, primatum tenet, fundavit. Leopoldo huicilluſt i Monaſt. em taunali qui lororem Hentici uxorem duxerat, Auſtriam ed condi part. 2. Iu 1 tione p.5.


