Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
67
Einzelbild herunterladen

ine lidto kan ud Romaa bate Coghe iwis(peäa, 4'um linini Anominani A'licas Aacw 'to PFranian ioſir jaunn eupublite.) ecidentis an

.... =imitaneoog impenunan

militer aAum

= arui Hunuii tanquam uin rancds uun

arahat, Velia Anitem nune = euſtria, umn i huus celebraul

Auceps. gy vinos Brandeburgenſisſive Breañburiorum& Moravorum: eis vero Danubium, præter AMuſtriæ. Charintiæque veteres Marchas, in Iſtria Marcaæ quidam Comes,& in Italia Spole- tinus Beueventanuuq́; cele brari capti ſunt. Qui hus poſteriori- hus ſeculis denig, munere iſtoj am inrinsipatus honorem abeun-

te, per Italiam Mantuanus, Montisferrati, Veronenſis&

Tauriſianus Marchionatus diſtincti ſunt. Quo abuſu tum quidem in Italia occipiente plures eſſe G& Marchæ apud Germa- nos caperunt, Badenlſis, Rotelenfs, Vogburgenſis& Mdiſnen- ſis, limitum nulla habita amplius ratione. Confer eundem Lazium lib. 2. c. 9. p. 196.& 203.204. Marchionum pluri- mi ſuni, prout Germania varios limites accepit. Hunnis à Carolo Magno devictis quatuor limitum præfettos, quos Marchiones dicimus, impoſitos fuiſſe Aventinus tradit 3. Annal. Bofor. p.191. ut ab Oriente Auſtriacus ellet; præfe- ctus ſc. Orientalis limitis contra Hunnos& Venedos: ab Auſtro Atheſinus adverſus Italos. officiõ Præfecturæ li- mitaneæ celebris tum fuitcyerholdus, ex Comite in Reiche- naw DPræfectus Bojariorum conſtitutus, poſtea ab Hunnis interfectus: vocaturque in Annalibus Auſtriæ antiquis, Comes& Præfictus Ducatus Bojoatiæ Marchioq́, Orientalis

8 6 4. 1

v 8

A u, Aelam terræ, ſe. Auſtriæ, teſte Lazio 7. de Mig. gent. p. 246. qui etiam na mamm nſ eodem libro pag. 27 3.& ſedꝗq catalogum& ſeriem præbet perſan. Lun Marchionum Bofariæ, qui ab Otiente inter Oenum Aniſum- nertt N'mm que fluvios limitem ejus gentis ſervabant. Tempore Henrici = wyreſahung Aucupis limitibus illis præſidebatRudigerus, Dominus aPa- ione deintäiſ chlarn, pulſus cum Arnolpho Malo ob accetſitos in regni andtühüen ermanorum perniciem Hungaros poſt quem Leopol- es commigu dus l genere Saxo, Sueviæ Dux, Marchionatum Auſtriæ à uu devulium Cæſare Henrico conſequitur A.10 28 urque Deo ſe gratum nipan, ini ræſtaret, Monaſterium Melicenſe, quod inter omnia infe- nt,ltalum bi rioris Auſtriæ Monaſtetia auctoritate& religione, judicio em ponm in stengelit, primatum tenet, fundavit. Leopoldo huicilluſt i Monaſt. em taunali qui lororem Hentici uxorem duxerat, Auſtriam ed condi part. 2. Iu 1 tione p.5.