Druckschrift 
Imperatorum germanicorum familiae saxonicae historia Augustaea Henrici I. Aucupis, Othonis I. Magni, Othonis II., Othonis III. Henrici II Sancti / cum indice rerum et materiarum neccessario edente Johanne Cunrado Dieterichio
Seite
64
Einzelbild herunterladen

a. de ſu-

84 Henricus ſucceſſu deinde temporis feudititulo conceſſa eſſe cæpetunt hæreditaria, cujus mutationis primum autorem in Germania Othonem tagnum, in-allia Hugonem Capetum ex Cu- jacio& aliis Tobias Paurmeiſterus deducit. Diſtinxit com- modè Henricus Præfecturas limitaneas, easque tum muni- tionibus, tum Præfectis certis exornavit, tales que Prafecturæ

num. 7. 8.9. 10. p. five Marcbiæ ab ipſo inſtitutæ, vel ſaltem renovatæ, quinque 874. nominari ſolent nonnullis. Prima sles wicenſis in Cimbricà

Cherſoneſo, oppoſita Danis, quorum Regem Gormonem vicerat, de qua dicttum. Altera Brandenburgenſis ultta Ode- ram contra Henetos. Tertia Landsbergenſis contra Sorabos. Quarta Miſnenſis contra Bohemos. Quinta Luſatica con- tra Polonos& Sileſios. Addit sextam Auſtriacam Pexzelius 3 Mellif. hiſt. p.1329. Nomen Marck,& vicinum Merck, quodvis ſignum generatim ſignificat peculiari notatione pro limite regni, regionis, agri, uſurpatur, quò tanquam ſignò aute- tum ab altero diſcernitur eòque ſuum cuique attribuitur,ne controverſiæquidquam communem turbet tranquillitatem. Limes præprimis noſtrà linguã Marck vocatur, emphari- co attendendi ſignificatu vom Mercken proptet neceſſariam conſiderationem, cujus eſt expenſionis in regionibus& pro- vinciis Limes, inꝗque aliis nota quæpiam proptia ſua cujusq; rei, ſive ſignum ad cognoſcendum, quid ſuum cuique propri- um ſit, quodq́; Merckmahl plenius dicimus. Extenſione vocis

auarck dicitur de integro diſtrictu, quam latè patet, uti nobis

Faldiſch⸗Marck/ inque vicinia Butzbachium verſus nomine Linder⸗Marck vocatur, quicquid expanſum eſt cirea urbecu⸗ lam Cinden. Crepundia hæc etymologica nolicontemnere, conducunt enim ad rej, quam explicamus, notitiam, quà ſine cuͤm eſſent vocis cognitione Juriscontulti veteres exotici, vellentque verò Marchionis intelligere nomen, tranſierunt ultra ſuam marcam. ltali, Hiſpani& Galli ſylvam habent

ræpingue latifundium in certo tractuV Veteravieæ dicitur die

verbotum aliundeallatorum, mutuatiq ſunt per commercia

a no⸗

49PSroc u Tmiſa Cawes lim Galorum uiocabd diizenter run gaäm ladquept nishofes Dinnita imienta. chius Ep uun Mal cedytfin Maraden norutx! Dinſeri eur gai run mil ruu. kel ſuns poſtos Zalus, llcsgo 4 düle 10. mian⸗ dice⸗ nemn conte a lli nüko

dbus

zutg V