ſon — neſum— N

6 Saxmnina —7 938 Nemn

bric. autzun — tit rapulh — ont. Uen itctum qekein

— momniqucd.

— ulturus Orn — hiz us, Alach m pora uum = Sfu Larunt.n em loco ſerbi belum in Da

— gentem. Un atobi Manin. nie Kex yenu ufferens, zumi = Saxonian eu altra Funm, — tem Feeswicb ucchione zaim s liquettetiw militom pu tam fuiſem ue Dauana — s impabii

— Auceps. 7 eſt ſententid vulgari, quam contra Peucerum& alios impu- gnat. Audreas Vellejus, qui doctiſſimus Vir debellatos fuiſſe Danos non admittit in Oratione Slesvigæ 1582. impre- ſſa de Origine appellationis regni Daniæ, ubi ita reſpondit Ti-

ernenſi: Hæc rumore aliquo vago perlata ſunt haud dubiè ita C.2. a.

ad Italos, quum repreſſerit forte Imperator Danos ultra Albim incurſantes Friſones ac Caxones, quod Sige bertus facile imuit; aut eosdem inuitarit ad ſocietatem fidei& baptiſmi Chriſti, quod Abbas Prumienſis aſſerit. Hoccinè eſt regnum am- phſſimum ſibi ſubjicere& liberam perpetuò gentem facere tri- butariam? ſi tributum imperavit nobis Imperator Romanus, doceant nos ipſius Marchiones& Notariorum primicerii, quam monetam quaſue merces ac theſauros retulerit. Certè ſuc- ceſſor ipſius Otto, ſpecie inferendæ religionis in has terraszubi Vandalorum Cim bricorum limina ſalutaſſet,& Regem Haral- dum tandem adventare cognoviſſét, parum reverenter, inſalu- tato hoſpite,& relitta pro Xenio haſta ſud ſimi lem fugæ habuit reditum. Mirum prafactò, quomodo potentiſſimo Angliæ re- gno eãdem tempeſtate potiti limites proprii regni tutari nequi- verimus? Inopinatum& hoc, Imperatori Romano Regem Da- niæ fuiſſe, ut fingunt, usque ad tributa ſubjectum, cuju⸗ abne- pos ab hujus nepote afinitatem& ſuppetias militiæ in rebus tre- pidis obſer vado expetiverit. Nõ ſic eludũtur teſtimõia graviũ hiſtoricorum; nec negarittibutum poteſt, quod Germani aliquando dederunt Ungaris, eiſi neſciatur moneta. Vittu- tis militaris pediſſequa Gloria retum geſtarum& fama pu- blica, quam ex virtute Danicæ vickoriæ conſequitur, condi- gnam Principe tanto. Alpes tranſcendit jugaque Apen-

nigi montis illa victoria, quò de Luitpran dus. Primus hic Da-

nos ſubjugavit, ſibiq; ſet vire coegit ac per hoc nomen ſuum mul-

tis nominthus celebre fecit. Poſtea capite XIII. Henrici apud p. 126.

Italos nomen tunc maximè clarebat, quod Danos nulli antea ſubjetos ſolus ipſe debellaret, ac tributar ios faceret- Eſt enim

genrindomita: ſub Seprentrione in Oeeano degens, cujus ſævi- 1 3 tiam

☛+ 1

——