d, ur diie oſotoriod — ur qwoda. —4 ldelemenin em aluuſe4 Monachich tur mhulſun Bamnatoyunn — u potitw za ☚σ& Hanriann — avaritian 4 eprionen lac Serien gevio ſdensin viu — hel⸗ Lertnun = nicum Hein — vem pennin da ſomniun = 7 ohſaeſa ilun ſe emnu dopuliſui n 1— Duci Alamam gine emend- 11 Tiere eſt. Hl us, Rex fuu (d pugrandiun Hit eun ſ — te prudeunt at ſemeiiym! = clerus: Fnm Æ☛ Sueviæ Duck ur pacis ai — Fata, quodt RM rckkhardö ol

—

Aucep; 29 que felix aliquando Dux Sueviæ fuerat,(nam teſte Nauclero

Fueviæ Ducatus per eum reſuſcitatus fuerat) infelici exitu Gen. 3u.f. vitam finit, nam Italiam ingrefſas ut Genero Rudolfo, Bur- 136.

gundionum Regi, contra,Berengariumſauxilium ferret, frau- de Lamberti, Archiepiſcopi Mediolanenſis, circumventus lanceis confoditur, id quod contigit anno 926. de quo exitu multis Luitprandus 3. Hiſt. 4. p. 13.119.,& ex eo Annalium Fuevicorum Compilator Cruſius 2. 3. 11, p. 94. 95. Non eſt cujus libet veterum hiſtoricorum ſcripta evolvere, licet pof- ſideat, ideo Luitprandi verba quædam de exitu infelici Bur-

chardi dabimus! Quoniam ſecundum B. ſob ſententiam termi- p. 1197

nus eju: conſtitutus præteriri non poterat,& fallax equus ad ſa- lutem, in foſſam, quæ muros circuit civitatis, equus decidens eum projecit, ubi& ab irruentibus eAuſoniis(Italis) confoſßus lanceis vitam morte commutavit. Et Hepidanus, Monachus

Sangallenſis, de eo in Italiam ad wilitiam profecturo: Sic ai-c. 30. p. fceſſit in Ramoth Galaad infauſtus pervaſor ſubſtantiæ Naboth 34!“

Iexrahelitæ, experturus in eodem itinere Dominum locutum eſſe per os Michæ: nam inſperato in foveam cecidit,& ita quaſt quadam præſaga ſine malorum de medio ſublatus eſt, urpote in lacu æternæ miſeriæ aięna ſuâ pravitate præmia accepturur. Nunc agemus de exitu turbarum, quas excitabat Arnolphus, Dux Favariæ, Prima erxiam Henrici expeditio contra Arnol- phum, cognomine alum, fuit, cum quo tamen pugnam non commiſit, ſed orationis prudentiâ ad officium reduxit rebel- lantem; cum enim ad Ratisbonam utrinque acies armatæ claſſicum expectarent, evocatum ad ptivatum fermonem Aenulphum admonuit multis verbis, Imperii majeſtatem à Deo dari& donari, non parari armis, unde& ſe ſic eſſe ani- matum, ut ſi Proceres Imperii ipſum Arnolphum Imperato- rem elegiſlent, ſponte ei fuerit obtemperaturus; eſſe præ- rerea in urroque exercitu multa hominum millia, non mo- dò innocentium, ſed etiam cauſas ranti belli ignorantium, ob quorum ſanguinem& perditionem Deogravis aliquan- D 3 do

—————————— 3 — 2 4——— 8 4 6— 4 3““„——½—õ 35 —.— 8— e. 8—„

—y——

————