Debilitad, orumulabene — e; e diwerſo =ux cum i Ayr adminilim, §= icum däinh UnAndem eranuen 4 2. oh =onieDona n Auttyr qui — ius fuit apla

1 d☛☛

ſn Jacrameoub

n= manica goit 11=z um ſpecacui 41= te, que infet 9- lagno diul- 2rreretur.(ui 1=cente ſuccteu daſceretor doh daevehendofd. n=ipublicah 3 ☚—&☛αo Filiam Ra h ſammaqu- Sne hDeinchyun 4= domas pil 4,— oriam donus G.0, ad quocd

5 ud

mus pater; ecquis enim putaſſer tunc in Fermapia ex aula

Auceps./ us deſtinãratbonitate fuabrincipem natum, necogitacat opti-

Jaxonici Ottonis proditurum bonum utilemque Impe-

rio Principem. Naſcendi privilegium ad hæreditatem Re- gnitotius Germanici non aderat, Deusque novum naſcendi ad gubernacula imperii privilegium tranſtulit in Domum Saxonicam, atque Ottonem excitavit, ut Filium Henricum lis cum primis moribus ſtudiisque educaret, quæ facerent ad bene imperandi ſcientiam Adoleſcebat Princeps ma- gnæ indolis in ſalutem patriæ, de quo egregio ſucceſſu witi. kindus ſeribit. Natus eſt Ottoni Sax. Duci. filius toti mun, do neceſſarius, Regum optimus maximus Heuricus, qui pri- mus liberd poteſtate regnavit in Saxonid, qui cum prima ætate omni genere virtutum vitam ſuam ornaret, de die in dien pro-

ficiebat, præcellenti prudentid& omni bonorum attuum glorid;

nam maximum ei ab adoleſcentid ſtudium erat in gloriicando gentem ſuam ⁴ pacem conſirmando in omni poteſtate ſud. Ha⸗ bent hic exemplum egregium Principes& Reges, quo fine quaq; cauſà nati ſint, quõ ſatellitio uti debeant,& ad quẽ uſũ ſint magoæ& Regiæ opes conceſſæ. Imperium Germani- cum ſuo tandem bono ſenſit, quantum profuerit educatio& inſtitutio proha principis Saxonici, cui Deus ſuàbenedictio- ne prefuit, prorſus enim credendum eſt, quod piè moner Politi- cus& Hiſtoricus noſtri ſeculi promptus, ad compeſceudas ſe-

ſtitutum Principem magns animo conſilioque& manu juxta promptum. Felix lector hiſtoriarum, qui in omni hiſtoriã, Regum maximè& Principum, Numini propiorum quàm Hominibus de Deo mirè& mirificè agente, cogitat, cogitan- doque colir juſtitiam& clementiam Dei dicentis: Per me Ke-

es regnant. Deus eſt qui exaltat Reges, eosdemque deji- cit; Deique illa providentia voluntatum humanaruus exorſa interdum alio, quam quo contendebant, exitu terminans, mul-

riplices atlus convolvit, quod inter paganos Ammianus Mar-

8 2 cellinus

lib. I.. 6.

—— Boecl. in culi turbas,& confuſam diſtiplinam vindicandam, à Deo con-

qerm. Cæſ.ꝑ. 4²³³-