DEDICATIO. b volus fuerit Francofurti Kornmannus; quàm Hamburgi commodus Becce

volo alienum; meumq́; memorem& gratuma-

nimum approbaturus, etiamſi pares meæ volun-

tatis effectus non ſequantur, mitto nunc adte,

feliciſſime Kornmanne, munuſculumlevidenſe literarium, cujusmodi ſolet dariab exi guæ do- ctrinæ homine, in quo velim te ſpectare, non quod tua humanitas& virtus poſtulat, ſed quoc

charta exhibet, gratà papyro ſervatura memoriã

beneficiorum, quibus proſequi ſoles literatos,

. 1—.„ 3.— ⸗ maximèq́; eos, qui propinquitate Tibi devincti ſunt, in quorum numero me poſſum profiteri.

Aliquo modo ut poſſim gratiam referre, quantũ in me eſt, inſcribere volui tibi, Ampliſſime korn- manne, hoc quicquid eſt laboris Cæſarei, imteſti- monium eximiæ tuæ inme omnesq́; Haſſiæ no- ſtræ literatos humanitatis. Interim DEO, qui nos agit& verſat, Te Tuosq́; commendo. Mün- chio noſtro& cœteris Amicis f alutem. Gieſſe

cx Muséo noſtro, An. u. pc. xvi. Prid. kal. Mart.

lerus, quamalibi alii voluntate ſuà promti, non operosè dicam, ne videar adulari, id quodà ſimplici animo meoeſſe

Con (enu

hNkaleun manus mantam ſeba qarete Vunk atgü hlt aul ous . Gelluat

I