li genere „T7, h./ 2, fert Liuiu- tas eſe; ita onas ad po. n locum ita inquit Tui. eittam, a. t; qQuando deferre ad leinecc. An⸗ ſſe poenam m detuliſſe rant.
De, tantaque
„vt diſciplina „gua ſtuprom bellorumtur. naque, quaeo-
am dedere, per- veuuun
FTPPRTIT. 22 ————.———
uentum eſt; miſſa fuit pudicitia, ac magisruſtieitatis argu- mentum, quam honeſtatis eſſe coepit, Quare cum adeo in libidinem omnes fere ruerent; ſenatus cenſuit, vt ſimulacrum Vveneris verticordiae conſecraretur, quae virginum& mulie- rum mentes a libidine ad pudicitiam verteret Plinius Miſtor. Nat. I. 7. c. 5. Quo pertinent illa Ouidii 4. Fuſtor.
Roma pudicitia proavorum tempore lapſa eſt: Cumaeam, Letere“, conſuluiſti⸗- anum. Zempla iubet veneri fieri: quibu ordine facli⸗:, Inde venus verſé nomina corda tenet.
In tanta autem morum peryverſitate, quae tam longo temporisintervallo durauit, nullam latam ſuiſſe legem, quae Veneri verticordiae opem ferret, dubium eſſe videtur Cl. Foffmanno all. loc. f. 21. Exiſtimat nimirum ille, veroſßmile omnino non eſſe, a tempore Romuli vſque ad Imperato- rem Auguſtum vllam non prodiſſe ſanctionem, quae licen- tiam ſtuprorum atque adulteriorum cohibuerit: Vnde Le- gem Serviliam a P. Servilio Vatia rogatam Sulla Dictatore A. V. C. DCILXXII ſtupris atque adulteriis oppoſitam fuiſſe probare conatur e Zalerio Maxim. L§. c. I. u. 5. ſed vide ſis Adhran. Turneé. L. 1. c. 5, Tametſi vero lubentiſſime conce- datur, ad pudicitiam pertinuiſſe; certo tamen definire non non audet, quid ea lege cautum ſancitumque ſit in tanta e-
jus obſcuritate; vid. a4. l. J. 22. Id certius affirmari poſſe
videtur, tantam non habuiſſe vim, vt maculoſum edomaret nefas, quod tandem aggreſſus eſt Auguſtus illa celeberrima le-
ge lulia de adulteriis 4
C; g. Xl.


