D Petri Syringli. or. 9 oni. 9. 1 2 3 3* 2 2 5 9 0 0.* 2

nim ſocamaliconſtsturum eſt, ut talis conditio: Si Seja arbitratu Titii nupſe- rit, heres meus ci fundum dato, habeatur pro non adjectà, hanc ob cauſſam ue quod omninò nuptiis impedimentum inferatur„I. 72.§. 4. ff. de condit.& demon

4 2 d⸗ 3 T.. b 0 4biEn. Coſta. Ergôidem quoque dicendum de religione, cujus favor etiam apud Ethnicos fuit ampliſſimus, l. 24. ff derelig.& ſunt. VII. Neque caret hæc adſertio exemplo illuſtriſſimo. Georgius Saxonie Dux pontificiæ religionis pro- Pußnaroi nertimns„cum nullam poſt ſe relin queret prolem, fratrem Henricum una cum duobus flliis heredem inſtituit, eâ lege: igioni Miſſi hortatu nobilitatis ad fratrem I. lei eece cum Dimam eieidnu zn ilar

ortati atis ad fratrem Legati, qui cum variis argumentorum illece- bris Principis animum Portentaſſent, finitä oratione é veſtigio hoe reſponſum iulerunt Sanè veſtra hæc legario planè mihi repræſentat illud, de quo proditum eſt in ſacris literis; cum Sathanas Chriſto polliceretur totius mundi regna, modé procumbens ad pedes ipſum adoraret. An vero tanti apud me putatis ullas opes, ut earum cauſsa a veritate agnita deſiſtere velim: Multum certé vos expectatiove ſtra fallit. Ita dimiſſis Legatis cum reſciviſſet fratrem é vivis ſublatam eſſe, ilicé Dreſdam& ad reliqua profectus oppida populum in fidem ſuam adegit, quan- tumyis Cæſarem ac Ferdinandum in caſum ſpretæ conditionis ſubſtitutos Adyer- ſarios haberet botentiſſimos. Sleidan. lib. 12. Pag. 344. Fabric. Saxon ill. lib. 2. fol. 93VIII Denique fufftagantur huic opinioni celeberrima Juriſprudentum(&nn in primis ampliſſime hujus Salanæ Facult. aliquoties iterata) Reſponſa ac conſie ⸗

3 2* 8....... .*½ en lia, quæ partim ab Alemano in lucem edita, partim ex communicatione Clariſſimi — Viri Dn. D. Wolffg: Hirſchbachii JC& Profeſſoris Witteberg. Hoſpitis olim& ube 81 Fautoris mei honorandi, penes me habeo: quorumunum ab eximio quodam&ert

8 113 228 ſiaſtici ſuffragio in Electoratu Saxonico comprobatum eſt.ie i2

46. Et hæc de Perſonis, quibus eſt natura pacificationis noſtræ religionis libertas competit. Sequuntur nuneillæ; quibus eadem facul- ägül tas ex cauſſa aliqua legitima a extrinſecuùs ſuperveniente quæſita eſt. ee Cauſſæ illæ frequentiores duæ ſunt. Conleſto& præſcriptio s”.„ 4) Nulla quidem horum modorum in Edicto noſtro fir mentio: aſt nulla ratio prohiber, quò minus id, quoduni legi deeſt, ex alia ſuppleatur, Oelſ. Bargal. de dolo libr. 2. c. 1. div. z. num 4 cum novum non ſitur leges priores trahantur ad poſteriores, I. 26, ff. de ll. 6), argumento eorum, quæ de Regalibus adqui- tendis ex c. ſuper,§. preterea. E. de V. S. à Dd. yulgò traduntur, teſte Sixt, deeg lib.

1. c. ſ n. I.& Bocer, tr. eod. c. 4. in pr. 47. Concteßio illa fit vel à Seculari vel Ealeſiaſtico. Illa minus habert dubii, cum ejus Auctores univerſam ditionem reformarè pe ſſint. A Iſta eragd AUtidrem requirit indaginem, cum rationes non contemnendæ prone- 4 de gativa adferri queant.? à quibus levi pede tranſilire forſan vix tutum fo- felu ret:niſi contrariã conſuetudine aliud receptum eſſet.c 125b 1851

42) Per ea que ſuprã concluſ. 38. dicta ſunt. Multò minus ergé prohibendi= unt uni vel alteri reformatæ religionis exercitium permittere, cum ſammus ſit favor, qui pro religione militat, d.l. 443.-ñ 5) I. Quia Eccleſiaſtici prohbiti

Bbbbbbbb 3 ſunt

magni nominis in his terris Conſiliario conſcriptum,& ſupremi Conſiſtorii Eccle