1²94 Diſſertatio de Pace Religionis, dicatione velſuſpenſione antea factà, in decidendà præſenti controverſi utere-
tut. E. decretum noſtrum eo jure validum dicendum eſt, quo iph Pontificii at- ticulum des Geyſtlichen Vorbehalts/ ex eadem plenitudine pac ficationi inſer-
tum valere volunt. Minor probatur ex ipſis decreti verb 5 Ynd auff daß ſolche vn⸗ ſere Declaration vmb deſto weniger angefochten werde/ haben gemeine Geyſt⸗ liche Staͤnde vnd dero anweſende Raͤhte ond Botſchafften vns zu vnterthenigen Ehren ond Gefallen gewilliget/ daß die Derogation in gemeinem Religionfrie⸗ den dieſes Reichstages(inhaltend/ daß wider denſelben Religionfrieden keine Oeclaratton oder etwas anders/ ſo denſelben verhindern oder verendern mochte/ nicht geben erlangt oder angenommen werden/ ſondern vnkrefftig ſeyn ſolle mit mehren Worten begrieffen/ obberuͤhrter vnſer Erklaͤrung vnd Endſchzed vnabbruͤ⸗ chig/ aber ſonſten bey jhren Wuͤrden vnd Araͤfften beſtehen vnd gelaſſen werden
8
ſoll: quorum fißes nobis tandia ſa cta erit ac rehgioſa, donec ab Ariſtacho no-
ſtro contrarium probabitur. I. Qu afi creditur Nuncto de cicationis üibi com- miſſæ exſecutione refereati teſte, Gall. 1. obſerv. 54 numcro 1.& ibi Græv. conelul. 1. Mynſing-cent. 6.0blerv. 10 Benkend. ad libr. z. Reg. Jur. ſect z. memb. z.p. 2, att.
L.numero z16. ubi hancopin. communem ait: multò magis credendum eſt Prin-
cipi ſapremo, qui dicitur habere unum calamum& unam linguam; cui convenit illud; Quodſcriptum eſt, ſcriptum eſt;& quæ proceſſerunt de labiis meis non fa- ciam irrita, Everh. loc. leg. 1 5. Thom. Maul. de jure inter do n.& ſubd tit. 9. numer. 109. II. Præſertim cumreſtis hic illuſtriſſimus Cælar. Maj. Commiſſatius fue- rirscui deis quæ ad officium ſaum pertinent, teſtifleanti plena fides haben da eſt, licet illa ſcriprura quæ in dubium vocatur, son ſir ſubſcripra, Dan. Moll. ad conſt. Elect Sz. numcr. 4 part. z. III. Idque eò minuũs du bii habet in caſu ptæſenti, ubi de ſummipoſt Cælſarem capitis& perfonæ regiæ teſtimonio agitut. Brocatdici e- nim juris eſt, quod Priuoipis ctiam inferioris adſertioni ſtandum ſit omninô, E- verh.loc.leg. 29,num 191t. de plen. poteſt. Lancell. in templ. omu jud. lib. 1. cap. 1.§ 4. ver(adſertioni ſolæ uum I1DoO. Atum p. 1. deciſ.; numer 6z Pruckin. vol.r.
conſ. z9 num. 67. Farinaclib. 2 de oppoſ. contta teſt perfonas t. 6. q. 5. 34 4p. 3. per c.z1 E. de fide inſtrum adeò ur talis adſertio ſubſcriptione& ſigillo principis ad-
ſeverantis muvita juram eati locò ſit habenda, Ern. Cothm. reſp. jut. 68 ,um.)7. feqq. At, in quit Burghardus, Decretum illud ſcriptum eſſe X XIV. die VIIbr.& ita dict u-
nius interſtitio autiquius eſſe pace rel quæ promulgata X XV. die Menſis ejusdem. Reichs Abſchied/ de Anno E Vo in fin verſ. Geben in vnſer Roͤnig Ferdinandi/ ic.
Uad fic colligitur: Jurapoſteriora derogant prioribus, præſertim in tetminis no-
ſtris, propterſollemniſfimam claufulam derogatoriam, quæ kabetur ins Vnd ſoll
alles/ ꝛc. ibi: Obſchon eine Declaration oder erwas anders dawider erlanget/ ꝛc. von Vnwuͤrden vnd Vnkraͤfften ſeyn/ ꝛc. Atqurpaciſicatio telig. eſt poſterior.
E. priori D. Ferdinandi decreto derog. Reſpondeo ad Minorem, diftin guendum oſſe inter internam juris eſſentiam,& extrinſecam ejuſdem exſiſtentiam, per ca quæ tradit Herman. Vult. in eom. Inſtit. ad tit. de] N. G. 3!num. 3.& lbr. 1. Feud cap.. num. 4& Lud, Schrad.de feud. parr. 9. ſect. 3. n. 17. ſide extrinſeca Receſſus de An-
no zo. erſiſtentià, hoc eſt, de ſubſcriprione, ſigillatione& ſollemnipromulgatio-
ne quæſſtio vertatur, negari non poteſt, illam natam eſſe die ²/ Septemb. eoc; e
K
0 82. 2*— 1 4 tu decretum noſtrum antiquius eſſe: atlongéaliam rationem eſſe, ſi de ipsa
22— VD—ꝛ—) eRi8iSSS 2e
ſe


