elange vincit; ejus . 8 J; robn„ „.— 1˙* ur&Rma.

Humis calamitatibuer, idem urbis Ko mer den n 8n op ulentiſſima reg 1 d 1 apulenti regna, nonbellicc. liſteres aluerunt, quin omnizſl hæc Monarchia bræ catuu hoc eſt durationis temporacuii raturaſ t, ut in th prac. dichum. u

1

1 1101 7 4 8 D 8„ 2 uan! ropheta dczun id ipſe de viſione regnii

zid i 5 klione regnlintenen Limperüifutura. Hor ipſafemmlu

ne eroditur atq; exedituraa

„rA 44V1

11 44 4 4

1s ferri& luti Hiſtoriæ innunas fuit Imperium tempore Hadia b Carolo M. Rubigo fentehn Bohemi. Ferreum eriamfaunl Othonibus, Henrico lV. duak

em pedum in digitos& coma intotidem regna, lialiam i Sgarmatiam, Pannoniam, Afam ba Int, vid. Fr. lunium G hg eta innuit, Imperium Romam præ ſidia, ſe. affinitatibusät

ano lmperio adhærentibus,(utng

1 4414117

.. 7, araris, muntturum. Veruüma lum humorem habetſ

jit ita etiam imeri

4 2141*

Et en

& conſtantem. EtM vinime eRäiciunt, nif Deust 8. 1.. T ciet. Ouid multis Afud-

Qu 1

. 9 4 3 wep

am cõltantis& finceræ amess . 1. 7 p

dat iouaplurima,noac- Gcvo pede prætereo. ¹ 3 7

‿☛

8eA

erſarum

a8 DNas en f Matth. Dreſſerus in daus 21 her alla ſtatuæ, Dan.2. Kcunn 28 4 A ſexandrum M. t e 9* 6. Blajasopinionis audns

„1

2

E 1 — ¼ ishoſtisacerumds; qena 1 ico⸗ cquitur ſoau:Ple, K&n eotetle 1‿ꝗ 1. lanusin 19 91) 48 KA Jand. DPola 8

1) 48 1-ut& Am 2 Su

4„. 4 1 1 Method. Hift. 8 1.. wer) 289 41⸗ asintelbgu 9

Ar Nat- „ auatuo! 4 1** 1 tes cI 4

444

D. Joachimi Cluten. 5

dos, Perſas, Grecos, Parthos, quatenus Babylonem ſubegerint. Moventur Plinii Ioco lib. 5. c. 23. Sed mera Tro nu, mera Mass e de quarta Monarchia colligunt, dum clariſſima SS. vaticinia in dubium vocant, ut netar Philip. Nicolai de Regno Chri- ſti, lib. c. 6.F.(mihi) 159.160. 4 Antiquiſſimi Romani Imperii ſpolia opima, exuvias nitidas,

triumphos ſplendidos, tirulos innumeros Germania noſtra ſola exce- pit, a) quæ& ſola& unica monarchicâ, eâd; divinà præeminentid o- mnia alia regna longo poſt ſe intervallo relinquit. 5)

a) Nec curat Germania noſtra Joannis Bodini in Merh. Hiſt. c. 7. lib. 4. de Repub 2. circa fin.& aliorum G ermano-maſtigarum maledicentiam, qui Germanos tantà majeſtate& prerogativa indignos purant:& cur Gallis, aut Hiſpanis, aut i- pſis etiam Turcis illa dignitas divinà quàâdam virgulà nõ ob tigerit, ſatis mirari ne- queunt. Nos in divina voluntate acquieſcimus. 5) Andius fine Bono ait: Quis tam ſtupidus erit, qui Germanos orbisRomani Monarchas eſſe adſtruat, qui, Norico& Vindelicid exceptis, nullam non ſolum Imperii Romani partem po ſfi- dent, ſed nec habent, quod Turcarum Principi, agros ipſorum populanti, oppo- nant Hæc ille: Minus ſané commodé: Imperia catholica non populorum multitu- dine, nõ regionum amplitudine, non victoriarum felicitate, imò ne religione qui- dem ipsa, ſed potentià& fortitudine ſunt metienda⸗& hæc ipſa potentia non ex ra- tionis judicio, ſed ex Dei verbo tota ponderanda,& dijudicanda. Non, ſi quod re- gnum forſan potentius, majus, ac robuſtius in terris reperiatur, propterea monar- chiæ nomen merebitur: Nec, fiquis monarcha quoſvis tyrannos compeſcere ne- queat, monarcha idcirco eſſe deſinet. Et quamvis populi quidam Majeſtatem Ro- mani Imperii, quà divinitus armatum eſt, non agnoſcant, multi ignorent, plerique effugiant: non tamen iccircò ſummum ipſi imperii jus,& orbis univerſi dominium denegabimus. Quemadmodum homo jure creationis omnium& piſcium in mari, &volucrum in atre,& beſtiarum in terrà dominium adeptus, nequaquam horum omnium dominus eſſe deſinit, quòd vel piſces, vel aves, vel beſtias ſibi mancipare nequeatomnes: aut quêd maxima feré pars neq; dominum cognoſcat ipſa, nec à domino cognoſcatur. Errat&Andius iſte, dum Germanos, præter Vindeliciam& Noricum, nullam imperii Romani partem poſſidere magno conatu aſſerit. Annon partem veteris Galliæ haud exiguam habent? Annon in ipſa Italia ſua jura& domi- nia, quibus nondum renunciarunt;habent? Annon habent& gentes Septentrioni

objectas uſque ad Oceanum. G 4. Romanum Imperium 4 Cræeis ad Francos 4) eſſe transla- tum,& hinc ad familiam Othonum& gentem Saxonum tranſiiſſe, 5) ſummi Pontificis auctoritate, narrant Pontificii, c)& eorum aſſentato- res; d) ſed veritati magis conſentaneum, id adquiſitum, divinà favente clementia, e) 4 Carolo Magno, f) partim jure belli, g) partim S. P. Q. Romani voluntate, electione& ſuffragio; b)5 partim deniq; Imperato- rum Conſtantinopolitanorum conſenſu atq; approbatione; i) ejusq; majeſtatem eriamnum citra Pontificis aſſenſum& auctoritatem penes Germanos ſartam tectam manere. K) A 3 4) Non