Druckschrift 
Nvclevs Discursuum Sev Disputationum Hactenus In Jure Publico editarum. In Qvo De Statu Sacri Romani Imperii, Summa Summi Imperatoris Majestate, Origine Ac Electione Regis Romanorum, Imperii vicariorum, Electorum, Episcoporum, Principum, Comitum, Baronum, Equitum, Nobilium, Civitatum Imperialum, aliarumq[ue] universitatum, harumq[ue] potestate, Juridictione, Privilegiis, Regalibus, uti & de Tutela ac Successione Electorali. Pactis Item Getilitiis Illvstrivm Personarvm, Imperii Comitiis, Sessionibvs, Contributionibus, Collectis, Exemptionibus, Pace Religionibus, Salvo conductu, Iure territoriali, ac aliis quám plurimis connexis Iuris Publici materiis graviter disseritur. Cujus Elenchum Et Nomina Authorum Proxima Post Dedicationem Demonstrabit Pagina / Collectus & in ordinem aliqualem redactus curâ & studio Nicolai Hampelii Academici
Seite
4
Einzelbild herunterladen

4 DOiſputatio I. b

tis, ſuperiora regna fortitudine ac perpetuitate langè vincit; ejusq; robur& maje- ſtas hactenus ſemper manſit invicta: adeò ut nec à graviſſimis calamitatibus com- minui, nec à ferociſſimis nationibus, ne excidio quidem urbis Romæ, infringi po- tuerit. Deinde, huic non potentiſſimę Reſp non opulentiſſima regna, non bellico- ſiſſimi populi, non deniq; fortiſſimi exercitus reſiſtere valuerunt, quin omnia vi- Grici impetu afflixerit, exſciderit, deleverit. Deniq;hæc Monarchia præ cæteris hoc quaſi proprium habet, quòd illis certa vitæ, hoc eſt, durationis tempora conſti- tuta fuerint, ipſa veré ad finem uſq; mundi duratura ſit, ur in:h prac. dictum. Quod attinet Beſtiæ diverſitatem pedum, eorundèmq; digitorũ, ait Propheta A.6.2.v. 42. Digitos pedum ex parte ferreos, ex parte fictiles; id ipſe deviſione regni interpreta- tur, quòd modõ major, modòminorpotentia imperii futura. Hor ipſa ferri& luti natura evidenter arguit: Illud ſiquidem ſcabra rubigine eroditur atq; exeditur: hoc veré maximè fragile& caducum. Mixturæ iſtius ferri& luti Hiſtoriæ innumera

ferè exempla ſuppeditant. Ferreum& luteum fuit Imperium tempore Hadriani&

L. Veri& Conſtantini M. Juſtiniani. Ferreum fuit ſub Carolo M. Rubigo ferreo ro- bori inſedit tempore Adolphi Naſſovii, Wenceslai Bohemi. Ferreum etiam fuit ſub

noſtris Imperatoribus, Henrico Aucupe, tribus Othonibus, Henrico IV. duobus Fridericis, Maximiliano I. Carolo V.&c. Per fifſſionem pedum in digitos& cornua,

denotatur diviſio Provinciarum Imperii Romani in totidem regna, Italiam, Hi- ſpaniam, Galliam, Germaniam, Britanniam, Sarmatiam, Pannoniam, Aſiam, Gre- ciam ſive Macedoniam& Ægyptum. Aliter alii ſentiunt, Vid. Fr. Iunium& Brugto-

num. Adextremum per ferri lutiq́; mixtura Propheta innuit, Imperium Romanũ,

partim forte, partimimbecillum, quæſiturum ſibi præſidia, ſeq́; affinitatibus&-

deribus cum Regibus, non verõ amplius Romano Imperio adhærentibus,(ut reges

Galliæ, An gliæ, Hiſpaniæ) nec tamen omninòê ſeparatis, muniturum. Verum Ac-

ut ferrum& lutum non coaleſcunt,(licèt enim limus, dum humorem habet, vi- deatur ferro agglutinari, mox tamen, ubi aruerit, decidit) ita etiam inter ipſos

conjunctionem iſtam neutiquam fore firmam, ſtabilem& conſtantem. Et ſané

affinitates conſtantem atque ſinceram amigitiam minimé efficiunt, niſi Deus ipſe hominum corda conjungat,& charitatis vinculo co nſociet. Quid multis? Affinita-

tes majorum potiũs ſimultatum atq; odiorum, quàm cõſtantis& ſinceræ amicitiæ occaſionem præbuerunt. Exempla fuppeditat hiſtoria antiqua plurima, nova& no- viſſima non pauca, quæ, clim odioſa forté futura ſint, ſioco pede prætereo.)

Suidas quoq; in hiſtorico opere, Verbo,&ννμᷣseu, its feriem Monarchiarum recenſet: Romanorum imperium, Regna Affyriorum& Perſarum& Macedonum Vete- rum. Et Dioyſ. Halicarnaſſ. lib. 1 proœm. ubi ſummas ꝰαs enumerat Aſſyriorum,

Medorum, Perſarum, Græcorum, Romanorum, March. Dreſſerus in orat. de I V. Monarchiis, DiSss. nonnulli, qut per quatuor metalla ſtatuæ, Dan. z.& quatuor beſtias, Dan 7. intelligunt, 1. Babylonios, 2. Perſas, 3. Alexandrum M. 4. Alexan-

dri ſucceffores decem uſq; ad Antiochum Epiphanẽ. Hujus opinionis auctor pri-

mus eſt Porphyrius, Chriftiani quondam nominis hoſtis acerrimus, quem refuta- vit Hieron. in Danielem,& Theodoretus.& neotericos ſequitur Joan. Piſcator in edit. Biblior. in not. ad d. c. 2. Danielis, p.(mibhi) 481: ut& Amand. Polanus in Comm. ſuper Danielem, e. 2 in verſ. 40 Aliter Joan. Bodin. in Merhod. Hiſt. c.. Ch lib. 4. de Re- bub. c.2.& Matth. Beroaldus, qui judaizantes per quatuor beſtias intelligunt Me- dos,

os Greco-[. Jos efſs, 6*5 1 27

triowp

he Locolh. 33, a!

4 9 F. 1 Aunchrifimma 27 bo. AI K.(mibi)= ſiiitas 1 mig hos ſpley et

1,7 gursee

1alategnalk ¹ P0 nukalategna Ee

2) Neccut ma Jpub zens In.K* i ſn uutimaſekate K g fu

p etam Turcisl* nite

1

cunt. Nosin di. 4 blar

Stamſtupidu:. ni Nonco& Vindeli? 4 poti dent ednechabe bd1 mant Hacille. M ecc

Kne wöteionut En ſtud

dem saſedpot t ſtor tonssſodieio,ſec a ſier muum fotlanyot. waj cli nomen mer a Ne dgeat monarch a pel nanilmperi,qu- ntls Cfogantnonta ans firch denegadimus. Orm moc K oſacram in: 2 beſi⸗

V omniam domin 42 ſeſini

domino cogno dr lrrat

neqdezromnes 2 8 ſödn Noricumnula ea tiRe Jattem eteris(a aud niayqlbusnon I hunc dhjcgls ſque ann 4 Kaan iml uin,Khinc llli lunnipemii do tesj 1ſſtdi we denerii,:) ſcſ Vananizoll a elee Conſtan dli majetatem e.. ſemel

b Gernanwzl e 84

8