4 MN
1²³ D= PuycTryrs.
quieſcens, vel Dages forte, tùm more ma- gnarum per ſe abſolvunt ſyllabam, at:
S né pheſch, N jibhen⸗ ja⸗
ku-mu.
13. Pro quaſi-Diphthongis agnoſcunt Hebræi hunc quatruplicem concurſum li-
teræ Jod cum vocalibus:
, Gf. Ado- naj. b 2 7. 22 de-Pba-räj. öj. 7 goj.
. 279% La- lui. „(Alh complures Dipbthongos recenſent, ſed
„revera bigeminus ſonus Vocalis in reliquis „non exauditur: Neigenmajerus proxima „ad Diphthongi naturam accedere putat- „Patach furtivum, de quo jam ſequitur.) 14. Patach furtivum hgura, quidem cum perfecta vocali par va coincidit, ſed eit ꝛantum raptum 22 ſerviles punctum. Ilud ante ſuam Conſonantem ſonat,& ita
dignoſcitur: quòd literas T vel ultimas
(quas tum nec. nec ordinariè præcedit) afficit& raptim movet, ut X Ze-rö-ah. Vel penultimas, alioqui Scheva muto do-
nandas, ut ſcha- làâ-acht, quod po- ſterius
du!:
ſeiſtami 2 huu)a gteudun Tleu Voblescht lucho, u. 2 urgrinacrer he. niſcen, u „Sob ienDag Aiteragelenan ji 3. Ugendche unbait. uNd
Nc wyärll arenicoacccran eübma Luh le la, Wicä b naul ua n ch Mleu, y. Krluy CEen kame An angi Auun ſlie Nrg NM


