77
nt la quingu
ertigri one
Doteſtas
4.
h. 2.
4æ/
eptem. Poteſta a.
. 1
a. npüilb e.— mum,
0.] ndurat. novet.
1 „Laxdl.
hoat conſomd.
6
haberi, UIh
h
Dr PuNcris. 1
hillaba vel perfecin vel imperſe cta vel mix-
ta. Perfeéctam eiciunt zacaler perfécie.
ciem conſtituunt quinq; puncta raptiſſima, ut. 2 be, cha. Mixta ſyllaba gon- ſiat ex perfecta& imperfécka Alala, ſues hac antecedat, ſive ſubſequatur„ll. 2 ₰* 1/A
be-chä, rüach.
10. Quinque Vocalium magnarum hæc natura eſt, quòd quælibet cum ſuà Conſo- nante per ſe abſolvit ſyllabam, non aſcità ſequente literà: niſi in fine, aut quoties to⸗ nico agcentu afficiur, ut. 227 da-här, P ja-min, Oſcho-meér, 205
* 4 29. 2 4
ſcha. läch-ti.
11. Quinque parvarum Vocalium na-. tura eſt contraria: hæ enim ex ſe quidem non abſolvunt ſyllabam, ſed aſſumunt ſe- quentem Conſonantem, eamque ſemper, vel Scheva quieſcente, vel Dages forti affe- ꝗqauut, F0 ſchül läch-ti,
— 2. 1,: tiphar-tõ, Iꝙ ſchet-tiph-Köd. 1². Notanter dixi Ex SE: quandoe- nim hæ paryæ Vocales accentu tonico fre- nantur, neque poſt ſe habent vel Scheva quieſcens,
1
qecem, ut.—th ſcha-mär. Jmperſe Cusioc