4 1 4 4.——»— —.—— ——— 3——

homines gravantur. Peccatum enim nõ tam

266 Commentarius in Epiſt. VI. De Caulix ſeu falſa perſuaſiones

ſuperbia, Qua quis ſe putat eſſe aliquid, cum,

nihil ſit, id eſt: Cùm quis ſuæ ipſius oblitus infirmitatis donis ſuis ſu perbit, ac idedò- pientia, ſanctitate, aliisq́; virtutibus longt ſe

Præſtare aliis exiſtimat, quos ideò deſpicit ejuſmodi homo ſuperbus& inflatus con.

temptorque aliorũ ſuum ipſe fallit animum. Exemplo eſt Phariſæus ille, Luc. 18. Quilne agnitione proprie infirmitatis opinione u- ctitatis& Juſtitiæ tu rgebat, aliosq; homines & Publicanum illum præ ſe contemnebar Is verè ſuum decipiebat animum. Cum enim juſtum ſe putaret, in damnationis ſentétiam

incidebat. At Chriſtiani ſe ipſos conſideran.

tes,& ſuum opus probantes, non arrogan. ter de ſe ſentiant, ſu pra quàm oporrer ſenti. re, ſed ita ſentiant, ut modeſti ſint ac ſobrii, Rm. 12.& ſuperbiam tanquam certiſſimam ruinæ cauſam fugiant.

VII. De gloriatione ſanctorum. Glorian- tur autem primùm in Deo ſolo& non inſe- ipſis, 1. Cor. I. Deinde in rectè factis, quibus per Domini gratiam ſtudent. De qua gloria- tione 2. Cor. I. Paulus inquit: Floriatio noſtra

hac est teſtimonium conſcientiæ noſtreæ. Hanc

de qua hic Apoſtolo ſermo eſt, opponunt perverſis malevolorum de ſe judiciis. IIX. Peccata comparantur onerl, quo

tum

ſacb

ol

eun tang Ar 40 Jjmus viore nite dab Nau un dec dnn

¹ im üm libl ench