Cunentuiuun

autem unnſguiß, lcentia abſträdnugi 1 wam concunicann tum, beccatun welhn

Irr 7 n kem, acob. Deindeg

A

— —

6

eaen

lultur Obanb Quærens quemdeſon- onlideratio nonuun nnt, ut nealoormmiuie nultemus, fetmen ti, ſed ſalutem nolm are&tremote, Dline cadat, I. Cor. 10. Oten aos inducas intentn recipiendis lapla- m n. inſtaurari vutt Ainetudinis, ſimuli rcludendas, ſedint cipſendos ſicitu a pœnitentütm- inquit, ſtuſmuii cta et a pluriluiui nare debeatu, Cu

ut immudico dumi

c. 1Ap etolerandis mürl 1.. 42144 3 nandis delictis, qleſ

9

citatis, ad qunn bi- : Abi aunmm Ien

1 1

1

D. Pauli ad Galatas. 265 gem Ohriſti complete. Hoc præceptum tanto majore ſtudio obſervabũt Chriſtiani, ſi quiſ- que ſuam ipſius infirmitatem& vitia excu- tiat,& non vana ſanctitatis, virtutis& pieta- tis perſuaſione ſeipſum decipiat. Repetit A- poſtolus eandem common efactionem, Co- loßf. 3.a ens: Induti ſilussut electi Dei,ſat Cti, dile- eꝛ, viſcera miſerationum, comitatem, mode- ſtiam, manfuetudinem, lenitatem Huſferentes vos in vicem,& condonantes vobis mutuorſi quis ad- Verſiu aliquem habuerit querelam, quemad- modum o Chriſtus condonavit Vobis, ita G

V'os.

V. De impletione legis Chriſti. Etſi lex Chriſti de charitate quoad ſententiã eadein eſt cum lege Moſis: Diliges praximũ tuum ſu- ut teipſum: tamen in hoc ab illa differt, quod

Chriſtus ſimul dat vires obediendi manda- to, quas Moſes rigidus tantùm exactor con- ferre non potuit, ſicut Jerèm. 31. Dominus promiſit, ſe legem ſuam inſcripturum in

cordibus hominum,&c. Deinde quoad ri--

gorem C hriſtus legem charitatis mitigavit. Exigit enim tantam, quantam in hac infirmi- tate ſancti præſtare poſſunt, obedientiam, il- lamque licet imperfectam, in fide tamen fa- ctam approbat,& quod imperfectionis& infirmitatis ipſi adheret, non imputat, ſed te- git. Unde mandara Chriſti Johannes pro- nunciat non eſſe gravia, I. 5oh.5. N I. De