258 Commentarius in Epiſt. & in ſuum commodum convertere ſoleam Apoſtolus graviſſima ratione illis hos prete. ſ xtus precidere conatur: Næ erreris: Deus enim non irriderur. Alludens ad illud Chriſti, Ma, 10. Qui vos contemnit, me contemnit, quü miniſtros Dei irridet, Deumi pſum irridet,& ut maximè hominum oculos& mentes per⸗ ſtringere ſe poſſe putet, Deum tamen„qui cordis receſſus& pravas cogitationes auls introſpicit, decipere non poteſt.

Sed& hoc obſtare hominibus ſolet, qud minus liberales& grati erga Chriſti ſeryo- ſint, quod vel conquirendis caducis huſus mundi bonis intenti ſunt, vel opes ſuas pto-

fundunt in curanda cuticula, diffluentes lu- xu& helluantes,& ne quid hanc ad rem Jplss deſit, admodum ſoliciti ſunt. Ideò Apoſtolus in hoc obſtaculo removendo, ſedulo ekbo- rat, propoſito fructu tum his, qui caducis flu- xis&carnalibus intenti ſpiritualia negligunt tum illis, qui hæc illis anreferunt, idque pri- mum in genere: Quicquid enim ſeminaverit hbomo, hoc& meter; Studia uniuſcujuſque comparat ſementi, quam ſequitur meſſis, ut quemadmodum eruum qui ſeminat, nõ me- tit triticum, ſed eruum, qui triticum ſerit,nõ5 metit eruum: ita qui in carnẽ ſerit, non me. tat bona æterna, ſed corruptionem vel cor- ruptibilia, qui in ſpiritum ſerit, non metat bona corruptibilia, ſed eterna& permanen- b tia,