144

„. Specifica erum diverſitas ſumitur a ſpeclabilierz 8 cujuaq rei prædicato. 3 Arro. Quia quæcunque individua unum hujus- modi præcdicatum planè ſimile ſartiuntur, quod explicet radicem nobiliorum operationum, cenſen- tur eſſe ejuſdem ſpeciei,& numero tantùm differre; quæ verò non habent, cenſentur eſſe diverſæ naturæ ac ſpeciei. Et illud prædicatum ſpectabilius ac ſpe- cificum, rectè dicitur à natura in aliquo ente primariò intendi, ſic v.g. in generatione hominis à natura non intenditur primariò Petrus ut Petrus eſt, ſed ut ho- mo eſt. Præter hoc tamen prædicatum magis ſpe- ſtabile v. g. rationale in homine(quod à poſteriori colligi& ex operationibus demonſtrari poteſt) ad- mitti poſſunt in individuis perfectiones quædam indi- viduales, inter hanc ſpecificam differentiam& indi- viduationem interjectæ.

Vl. Proprium ab Accidente differt ob ſbecialem

cum eſſentiã connexionem.

ATro. Quia hanc neceflariam connexionem

ipſum nomen proprij videtur importare, quod ſc. naceſſariè conſequitut eſſentiam, ejuſque debetur exi- Zentiæ intrinſecæ, ſecùs nomen Accidentis, quod dicitur unum aptum prædicari de multis contingen- ter. Ejusmodi autem connexio ſubindè oritur ab eſ= ſentià, ſubindè à proprio, nonnunquam ab utroque. Hincue illud axioma, qui tollit proprietatem, tollit eſſentiam; nimirum conſecutivè: cum tamen acci- dens adeſſe vel abeſſe poſſit ſine ſubjecti corruptione, ſaltem metaphyſicà; e. g. tollatur praæciſivè, aut ctiam poſitivè negetur nigredo in xthiope, manebit ĩs adhuc animal rationale.

e&) O(2