4

parte ſubjecti& quoad n; manet tamen abſtra⸗- dtus ille terminus ex parte rædicati, vel quoad re- Preſentationem: ſicq; rehcaris eſt omninò 8 non identica: nec prædicatur univerſalitas ut quod, ſed ut quo.. Obij. Ergò de Petro prædicabitur omnis homo

Dis. quoad rem vel extenfivè N. quoad reprætenta- tionem vel intenſivè C. id eſt, Petrus æquè habet eſe

ſentialia prædicata naturæ humanæ, acomues ho- mines.

V. Natura etiam ab unico indi viduo abſtratta uni- — verſalis eſt in rapraſentando. 8 Arro. Quia hoc ipſo abſtrahitur ab omnibu ſaltem indirectè,& æquè repræſentantur ſolum prædicata eſſentialia ſine differentiis, ac ſi à mille fuiſſet abſtracta. Etenim natura abſtralta tantum à Petro, non eſt magis Petri quoad repræſentationem, quàm cujusvis alterius VI. Ab individuis qud talibus, non poteſt abſtrahi ratio univoca individuationis. Arro. Quia implicar ut ratio formalis& ultima disconvenientiæ, ſit iterum ratio convenientiaæ: atqui individuatormaliter qua talia, in ratione indlvi-⸗ duationis, ſc. in hæcceitatibus tormaliter& ultimò

iſconveniunt: ergò non poſſunt, ut ſic, univocè convenire.

Obij. Tam benè poſſum dicere Petrus eſt indi- viduum, quàm Paulus eſt individuum G. ergè in ra- tione individui univocè conveniunt N. cont. utrinq; enim ex parte prædicati alius reſpondet conceptus ac ſignificatio; hinc Pauleitas, illinc Petreitas, ergdin ratione naturæ ſingularizatæ etiam abſtractæ, non niſi æquivocè conveniunt, uti animal& ſidus cœleſte in nemine canis.

— ar unn.

. 1