—————

6. objeſtum formale Logicæ.&. Hæc enim eum ſit ipſa capacitas intrinſecadirectionis recipiendæ, non fit à Logicà, ſed ſupponitur in ipsà operationum naturà.

P. Hac rettitudo artificialis non diffart intrinſaos à

natarali, ſed antvm extrinſæcd.

Nuer eſt Phyſicè ipe entitas actuum depen-

denter à Logicæ regulis elicita, quas velut cau- ſas extrinſecas reſpicit actus Logic a⸗ Non au. tem eſt forma quædam accidentalis actibus realiter ſuperaddita. Hinc rectitudo naturalis oritur à ſolo lumine intellectâs: artificialis autem fit fimul ab ha- bitu Logicæ. Et generaliter conſiſtit hæc rectitudo in certo quodam ordine, menſins, connexione, de- Pendsnhä iploram actuum, tuͤm inter ſe, tùm eum ob- jectis.

VI. Atersbutionit obfottum eft hlagiſnu perfe⸗

dus, comple tans artiſeium Logicum.

ArIo. Quiahie eſt perfectiſſimus modus ſcĩen- di,& ad ilſius meliorem cognitionem principali- ter omnia cætera Logicæ objeka partialia, ut Defi- nitio, Divifio&c. referuntur. 2 O 5ij. 1. Definitio eſt perfectior modus ſcĩendi, quàm ſyllogismus Dis. eſt perfectior quoad ſe. 7. Quoad nos, in ordine ad noſtrum um X comparan- das ſcientias N. ſic enim eſt melior discurſus, ſeu certia mentis operatio. O515 2. Syllogismus viciſſim referri hotef ad definitionem Dir. alump. tanquam ad objectum ali-

quod principalius cum illa generali ſubordinatione. N. particulari aliqua relatione tanquam ad objectum mi- nus prineipale, citrà ſubordinationem C.

Inſtas. Syllogismus ut ſic non eſt practicabilis Dis. Syllogismus ut ſic abſtrahens à probabili& de- monſtrativo C. non abſtrahens, ſod diſtributivè utrum- que compleſtens N. UNE