1 Oitara U I meth ten mituin u Oeßnn i a ute IN; m. dimt u Antn dlt I aicad, dd uu ctrd TAnüma nicn Sunl sc S dltlu

ala Wdiad

len 2 lng

Nac Nen L 1SsN 2 Clüi- A Ag oonu eurd SS err 1r cke aa M bis unn— rricu

2

vniuerſę Philoſophiæ domicilium fuit. Nunc vero poſtq

veſtri homines latinam eloquentiam admirari ceperũt, adeo pure ac venuſte multi apud vos ſcribunt, vt viri do ctiſſtmi in Italia, qui hanc veram ſcribendi rationẽ reno uarunt, illorum genus dicendi maxime probent. Extant n. ſcripta Staniſſai Hoſij, Orichouij, Cromeri,& aliorũ: in quibus lineamẽta Tullianæ dictionis comparent. Et nuper editis tribus elegiarum libris, Ianitius Poeta prę- clarum ſui ſpecimẽ dedit. Nec vero barbaræ gentes, qui bus natura repugnat, hane ſcribendi elegantiã vel intel ligere, vel aſſequi peſſunt. Sæpe igit᷑ ſcriptoribus illis ſuc

cenſeo, qui nec nomen Henetum, nec linguam conſide-

rantes, fingunt recens effuſam eſſe veſtram gentem, ex horricda aliqua ſeptentrionis regione. Illud. n. verius eſt, vos& Ionicæ& Gręcæ gentis vicinos, progreſſos ex Illy rico ad Carpathum, bonam Germanię partem quondã occupaſſe:repreſſis ad ortum& ſeptentrionem alijs bar/ baris, qui hæc loca mitiora appetebant. Inde Venedicus ſinus, in quem Iſtula influit, nominatus eſt. Hãc meam de gentis veſtræ crigine narrationem, non tanꝗᷓ fabulo ſam recenſui:vt Britanni ſe ab Hectoris filio ortos fin/

unt. Sed iudico veram eſſe:& perſpicuis teſtimonijs cõ zman oſſe. Clara eſt igitur antiquitas veſtræ gentis. Nam Heneti celebrantur Homeri carmine,& Herodo

ti monimentis: Et regnum vetus in Ilyrico tenuerunt, priuſꝗᷓ Romani IIlyrico potiti ſunt. Polibius. n. mentio- nem facit Regis Agronis& reginæ Teutæ. Poſtea reg- num in Polonia conſtitutum eſt, quod aliquot iam ſæcu lis reliquæ Europæ tanquã murus ac propugnaculũ fu- it aduerſus Tartarorum ac Turcarum irruptiones. Pro

his hone