—

143

52 PETRI pPerpetuò morandi, item eò pedem inferre. Nam ſi domicilium, vt ait conſtitutio, d. l. Ciues. incolam facit, quomodo eius quis regionis incola erit? quam non modò non incolit, ſed ne veſti gium quidem in ea fixit⸗ Enimuerò, t quod de rerum ac fortunarum ſummaait Conſtitutio, d. l. Ciues. id ad con- iecturam mentis capiendam pertinere, ſu- pra apparuit, ſi mora longior in eo loco,

ROYIZ2I1

quò ſe quis recepiſſet, intercedat. d. l. 2. vbi Sena. vel clariſ. Bald. d. l.:. d. num. ſeptimo.

144 Cuius trei, Nicol. Abb. authore, d. c. fin. de Paro. eius, qui iuriſdictioni præeſt, erit in- ſpectio, pro qualitate perſonarum nunc an- guſtius, nunc laxius tempus deſideraturi, quandoq́; mox pro incola habituri. Abb.

145 d. c. fin. de paro. Quod t in illa ſpecie Ni- colaus Abbas poſt Henricum Cardinalem Hoſtienſ. libro tertio epiſtolarum Decre- talium d. c. fin. reſpondit, cùm quis do- mum, aut villam, eò loci, quò ſe contulit, emiſſet, aliudve rerum ſoli, nam quin tali facto ſedem ibi ac domicilium collocaſſe videatur, nullam eſſe putat dubitationem.

Quaâm ſententiam ancipitem apud me reddit, quod lib. L. Digeſtor. l. libertus.§. ſola. 2. ad Municip. Papinianus ſcribit: qui ſola, inquit, domus poſſeſsio, quæ in aliena ciuitate comparatur, domicilium non facit.

&46 Quin fautem ipſa per ſe omnium fortuna- rum maiorisve partis, vt ſupra diſſerui, in- uectio illatioq́; domicilij conſtituendi pro- poſitum non demonſtret, ambigendum d. J.z. vbi Senat. vel clariſ. Bald. d. l. 1. vbi de crimi. agi oport. Angel. d. conſil. ꝛ27. Felin. d. c. dilectus. non eſt.

44 Licet t ex aduerſo, vnde rerum ſuarum omnium, ac fortunarum ſummam quis eue- xiſſet, continuò ibi domicilium habere de- ſinere, magnis authoribus placeat. Innoc. c. extranſmiſſa. de renuncia. Bartol. l. ad- ſumptio. ʒS. viris. ff. ad municip.& d. l. do- micilium. Abb. d. c. fi. hactenus ad id, quod de patrisfamiliâs deſtinatione erat dictum, reſponſum eſt. Quòd verò defraudari de- functi mens dicebatur, ancillam in fundo, vnde profugerat, parituram credentis, ſi in fuga enixa exiſtimaretur, id nonnullum mihi quidem negotium facit, ſed quo ta- mẽ defungi abſq; magna opera licet: quan- quam, vt à priore ſententia Paulus Caſtren- ſis diſcederet, quam, cùm ius Bononiæ pro- fiteretur, probauerat, ea vna ratio Patauij poſtea docentem peruicit, haud ſanè idem

148 apud me valitura. Nam t etſi defunctus pa- rituram extra fundum ancillam credidiſ- ſet, Imoò etſi in Vrbem venire eam mori-

M A VREI

turus iuſsiſſet, ibiq́;, cùm de vita laboraret⸗ enixam ſciſſet: non eo minus legato cum partu ceſſurã. Neqʒ; enim ſpectari, vbi quid ad tempus ſit, ſed vbi deſtinatione patrisfa-

149 miliãâs eſſe conſueuit. Nam, tvt lulius Pau-

lus libr. 32. Digeſtor. l. quæſitum.§.fi. delleg. 3. ait: rebus quæ in fundo ſunt, legatis acce- dunt etiam ea, quæ tunc non ſunt, ſi eſſe ſo- lent, nec quæ caſu ibi fuerunt, legata exiſti-

5o mantur. Libet t ijs a2dijcere longam haede

re Domitij Vlpiani definitionem, qui libro duodetrigeſimo Digeſtorum, I. ex facto. 5. rerum. de hæred. inſtit. his verbis: Re- rum, inquit, Italicarum vel Prouincialium ſignificatione, quæ res accipiendæ ſint, vi- dendum eſt,& facit quidem totum volun- tas defuncti. Nam quid ſenſerit, ſpectan- dum eſt. Veruntamen hoc intelligendum erit, rerum Italicarum ſignificatione eas contineri, quas perpetuò quis ibi habuerit, atq; ita diſpoſuit, vt perpetuò haberet. Cæ- teroquin ſi tempore in quo tranſtulit in ali- um locum, non vt ibi haberet, ſed denuò ad priſtinum locum reuocaret, neq; auge- bit quò tranſtulit, neq; minuet vnde trans- tulit. Vt puta de Italico patrimonio quoſ- dam ſeruos miſerat in Prouinciam, fortè Galliam, ad exigendum debitum, vel ad merces comparandas, recurſuros, ſi compa- raſſent, dubium non eſt, quin debeat diciad Italicum Patrimonium eos pertinere debe- re. Vt eſt apud Mueium relatum, cùm fun- dus erat legatus vel cum inſtrumento, vel cum ijs quæ ibi ſunt. Agaſonem enim miſ- ſum in villam a patrefamiliâs, non pertine- re ad fundi legatum Mucius ait, quia non id circò illò erat immiſſus, vt ibi eſſet. Proinde ſi ſeruus fuerit miſſus in villam, interim illic futurus, quia dominum offenderat, quaſi ad tempus relegatus, reſpõſum eſt eum ad vil- læ legatum non pertinere. Quare ne ſerur quidẽ, qui operari in agro conſuerunt, qui in alios agros reuerte vantur,& quaſi ab alio cõmodati, in ea ſunt conditione, vt ad legatum pertineant. Quia non ita in agro fuerãt, vt ei agro viderentur deſtinati. Quæ res in propoſito quoq; ſuggerit, vt Italica- rum rerum eſſe credantur hæ res, quas in Italia eſſe teſtator voluit. Proinde etſi pecu- niam miſerit in prouinciam ad merces com⸗ parandas,& nec dum comparatæ ſirit: dico pecuniam, quæ idcircò miſſa eſt, veper eam merces in Italiam adueherentur, in Italico patrimonio iniungendam. Nam etſi dediſ- ſet in prouincia de pecunijs quas inltalia ex ercebat, ituras& redituras, dicendum eſt hanc quoqʒ ltalici patrimonij eſſe rationem. 3 3 lgitur

iir Crconpat i 8* rllepro.

lelchlg

riietec ,, ritn,ee yuu

Noloc arlXS lauausnt in egalel⸗

2 auoc Ale 1

„vtn

Reib 9 9 nm vel

₰

N Me laeodi0. 1 nuiuemm rruraderi enlb.34. tu aagen nahece cüm! feök

1 FAIT, C retw vtrum luumelle n qoode redeydl ne ¹ 2 5 V dcedert d Ktinnni tr lüdi w Alxhetne lie cuchhdn i 7 4 I cetzetepon

non rten ſoodo 110

imeavel- M Veiall uarcht e lebedl an brutim 8 far No Spelior u

conegwei nogiitlocoleg

enernt einih von vd

bogſt i peevelle plac

dlunee dqunudpertin loo binr hetunulcio,vt in mclal gvrnenit, cuin ccpio e elctinonpot minpkeſte damprudeberett duitmdg mpuc lnt leg camſengt w antmdoe lleultat aproger,yt quæ celſn nylis wadumt! zianer en ngultid. I deht desra viden 55 nmanellmin fach ken 3 cnlcne ele deinto 6 1 4 nuen diie u Letapatach dersd o anellm eſt

8 i dbeddet elehe

KA d„ahellededen cllag uirelocum nd Guao,“ Raum, de de dlle tan nducarenn,e drlag,e Ttmnum; 1 e dd bae enont menr 195 tautn 4 de proxine n dü alid

ſtinnimen d hanin

JoMO

9¹⁷

li deſt⸗ 1l me aölen dltinalocen üü g.