aütmnn u 1. ia
3
Ko edico credi 1
r
luotenadhiben E
4 dani qwi in 1
e. lfäul 3: Leit..labhoſtid t. h curſium Dartolus naritum qui ad 6 11, am, NMcicum it Dr⸗ leſlunca,⁊ dotis! 1 ½; liter ug ſiluis Au liſſet, diceit qu t. nde defmncto, ho a’i vulnerbus curan ain dhibitus propof iras- hoſtib. Dalä.1.qt Si, Nadl Aquiqd He t de dll edict micidio.Hippolſ uUld. nu.. Rſeq 38 nibus aliave im 1
rocurata nonluc 12
Jem lacfeoh e quidem! 2 97
f
dEEI810 LIT VANfICA I 44
tus, qui Chirurgum nonadhibuit, aut ad- hibiti dicto audiens non fuit, eum, à quo vulneratus eſt homicidij pœna liberat: Fe- lin.d. c. Præsbyterum.& Hippoly. d.§. quia nu. 19. Quaſi magis culpa ſua, quam vul- nerantis facto extinguatur. Secundumt
vxori Medicum non adhibuit: nam ea de- mortua, dotem illi lucro non fore, placuit: Gloſ.& Doctor. d. l. ſi ab hoſtib. Ob cul-
„ Pam in non accerſendo Medico admiſſam. Hactenus f quidem non adhibuiſſe Medi-
cum, aut non audiſſe nocuit. Indetamen coniecturam furoris ſumi, nuſquam rela- tum eſt, ſed nec habet rationem, propter ſummamartis medicæ inconſtantiam at
73 incertitudinem, Idcirco † difficile de
morbis iudicium, ancepsq́; ac fallax me- dentium experimentum Hippocrates Co- us, inter Medicorum proceres facilè prin- ceps, ingenuève profeſſus eſt. Qui ei præ- terea arti perdiſcendæ, vt longeè ipſa qui- dem lateq; patet, humanam vitam compa-
4. ratam breuem dixit. Ob eam t fortè rem
apud quaſdam Gentes ita diſtributam Me- dicinam fuiſſe, vt ſingulorum morborum ſinguli eſſent Medici: non plurium vnus, quem morem Aegyptijs fuiſſe Herodotus Aliacarnaſſeus in Euterpe author eſt, a- pud quos omnia Medicis referta eſſe ſcri- dir: alijs curationem capitis profitenti- Hus: alijs oculorum: alijs dentium: qui- Sufdam alui. Eſſe denique qui occultis morbis atq; abſtruſis opitulationẽ pollice- antur, confeſsi omnium morborum ſcien- tiam tenere,& noſſe remedia, nõ vnius eſſe hominis: contrâ quam vbiq; hodie fit: diſ- cretis tantùm d cæterorũ ceu familia vulne- rarijs Medicis, quos Chirurgos Græci ap- Pellant. Ad præſentem quæſtionẽ, vt præ- teream tmultas eſſe Gentes, quæ ſine Medi- cis degunt, iudicium t populi Romani non Parũ facit: qui, in artib. accipiendis alioquin ninime ſegnis, ante L. Remilij. Et M. Liuij Conſulatum Medicos non habuit, qui fuit aunus ab Vrbe condita 535. quo primùm tempore Peloponneſo Romam veniſſe Ar⸗ chagatum Lyſanię filium, memoriæ prodi-
77 tũ eſt. Qui f gratus quidem initio omnibus
atq́; acceptus, ſecandi ſæuitia, erat enim Medicus vulnerarius, atq; vrendi carnificis nomẽ meruit,& inuiſam Romanis artem&
Medicos omnes reddidit. Quod † M. Cato-
nis, qui ea fermè ętate fuit pertinaci in illud profeſsionis genus odio abũdẽ declaratur, qui ad Marcum filium ſcribens, Græcorũ literas, quibus præſertim medendi ars con-
tinetur, reſpicere bonum eſſe ait, non quoq;
79 perdiſcere, quaſi pernicioſas. Vndef fortẽ
factũ eſt, vt poſt Catonis exceſſum, Roma diu Medicis caruerit, paucosq́; Quiritum, cùm multò poſt tempore exciperentur vr- be Medici, eam artem attigiſſe, Plinius au-
quæ reſponſum eſt in viro, qui ægrotanti 8o ctor eſt. NectAeſculapio, cùm numinis lo-
co coli cœpit, locũ eſſe intra mœnia paſſos veteres, poſita ei Deo extra vrbem ęde. Igi- tur qui artem olim ita damnatã auerſantur,
81 deſipere nequaquam videri debent.In t hac
artium ſola euenire idem C. Plinius mira- tur, vt cuicunq; ſe Medicum profeſſo ſtatim credatur, cùm ſit periculũ in nullo menda- cio maius. Nõ tamẽ iſtud intueri homines, adeò blanda, inquit, ſperandi pro ſe cuiq;
32² dulcedo eſt. Eſt deniq; ſingulare Medico-
rum vitium, famam nominis, nouitate ali-
83 qua aucupari. Hinc Prodicus, fvt Medici-
nã, quę Clinice vocata eſt, antiquaret, Iatra- lepticen inſtituit: quę vnctionibus nõ vt il- la pharmacis& victus ratione, medetur. Nec erubuit à præceptore ſuo ſectæ ſuperi- oris authore diſsidere. Tanto illinominis celebritas, quàm ſuſceptæ ſemel diſeiplinæ ratio charior fuit. Succeſsit Chryſippus, qui horum inuentis obuiam iuit,& nouam me- dendi viam ingreſſus placita antè recepta, acerrimo vir ingenio atq; ſingulari, ſuſtulit. Exortam deinde poſteriore ætate apud Si- culos Empiricen, quæ ab experimentis eſt cognominata, Acron Agrigentinus, Em- pedoclis Phyſici commendatione clarus, exercuit. Eaq; haud diuturna fuit, ab Hero- philo poſtea damnata, cuius ſecta nec ipſa diu permanſit. Quia tractari reperta ab eo medendi ratio, vt erat ſane exacta, ab igna- ris literarum non poterat. Quod in cæteris fermè omnium inuentis factum eſt. Nam quam Aſclepiades ſectam inſtituit: Themi- ſon eius auditor, qui magiſtro ſuperſtiti pe- percerat, eo defuncto mutauit,& in ſuam tranſtulit. Et hanc Antonius Muſa confuta- uit: Succeſſu ſeruati eõtraria medicina diui Auguſtini. Vectius valens Claudij Cæſaris temporibus, homo eloquens, ſuam quoq́; ſectam inſtituit, quam& omnium ſimul æ- tatum inuenta. Theſſalus principatu Ne- ronis nouis placitis, nulli priſcorum parcẽs euertit. Quem Crinas Maſsilienſis, quia ſyderum obſeruationẽ adiecit, nihilq́; vn- quam inconſulta Ephemeride Mathemati- ca fecit, authoritate ſuperauit. Ethune mox Charmis, Ciuis& ipſe Maſsilienſis, quæ omnia apud C. Plinium lib. vndetri- geſimo naturalis hiſtoriæ luculenter per- ſcripta legere licet, Tanta itaq́; artis icas
2———
—
———
—


