voluntariam compulit, ſic Dioxippum vi- ta exceſsiſſe Quintus Curtius libro 9. ſuæ hiſtorię refert, ls enim poſt Horratam Ale- xandri Magni militem ſingulari certamine ſuperatum, flagrantibus odio in eum Ma- cedonibus, Alexandro Regi ſurrepti aurei poculi, quod in ipſius necem ex compoſito miniſtri ſubduxerant, falſò accuſatus, dum coniectum oculorum, quibus vti fur deſti- nabatur, ſuſtinere non poteſt, conuiuio excedens, Epiſtola, quæ Regi redderetur, 27 conſcripta, ſua ſe manu occidit. Vt t ſæpe,

ſicuti Quintus Curtius ait, minus eſt con- a8 ſtantiæ in rubore, quàm in culpa. Suntiqui⸗

bus idem conſilium, vt mori quam viuere

mallẽt, morbi impatientia ſuggeſsit. Quod

Pomponio Attico, viro Marc. Tulli. Ci- cer. amicitia& literis claro accidiſſe me- moriæ proditum eſt. Eum enim ſenem ad- 91 modum, morbo diu vexatum, inito moriẽ- di conſilio, victu ſuapte abſtinuiſſe& vita, 29 accepimus. C. f quoq; Proculeium Augu-

b

ſti Cæſaris familiarem in maximo ſtomachi dolore, gypſo poto, mortem ſibi conſciuiſ- 30 ſe. C. Plinius refert. Eſtf& illud Calani Indi, priſcæ memoriæ Philoſophi illuſtre exem- plũ, qui ad trium& ſeptuaginta annorum xætatẽ inoffenſa valetudine prouectus, alui V tunc correptus dolore, in conſpectu Ale- xXandri Magni, fruſtra vitã retinere ſuaden⸗ tis,& ab incœpto teterrimo eum reuocan- tis, Dijs patrijs adoratis conſcenſo rogo in- cendio voluntario occubuit, non ſuo, ſed 1 Philoſophorũ ſuę Gentis inſtituto. Qui in 1 rebus pulchris ducunt, igni extingui,& fa- I ti diem, ſe vltrò combuſtis, occupare. Lau- zi dat † Valerius Martialis, popularis meus, Feſtum, qui fœdiſsimi lichenum morbi, in ſe curam non recipientis, impatientia gla- dio incubuit. De eo Epigrammatòn libron. iſtud extat:

Indignas premeret peſtis cum tabida fauces: Inq́; ipſos Vultus ſerperet atra lues. Siecis ipſe genis flentes hortatus amicos, Decreuit ſtygios Feſtus adire lacus. Non tamen obſcuro pia polluit ora veneno: Aut torſit lenta triſtiæ fata fame. Sanctam Romana vitam ſed morte peregit: Demiſito; animam nobiliore via. Hane mortem fatis magni præferre(atonis Fama poteſt: huius Cæſar amicus erat.

V Romanam mortem appellauit Martialis,

vt obiter admoneam, quam Romani ſan- guinis viri perditis afflictisq́; rebus, erant

32 Oppetere ſoliti, in quibus t Scipio partibus

8 PETRIROYZI IO MAVREI

On. Pompei generi ſui parum feliciter de- fenſis, in Hiſpaniam nauigans, qua veheba- tur naue a Cæſariano milite capta, ferro ſe tranſuerberauit, ne Cæſaris eſſet Captiuus.

33 Similis exitus mortisq́; appetendæ cau- ſa Catoni Vticenſi viro Clariſsimo Roma- næq́; ſapientiæ principi fuiſſe memoratur. Quit ne& ipſe in Cæſaris victoris veniret poteſtatem, diſtricto gladio ſe interemit, Quem Marcus Tullius Cicero præcclarè perijſſe ſcribit,& ſic è vita abijſſe, vt ſe cau- ſam moriendi nactum gaudere videretur,

34 Nec ſegnior mulierum Romanarumani- mos ſubijt cogitatio. Nam Porcia huius, de quo nunc diximus, Catonis filia, cognita Bruti mariti ſui nece, ferro, quod ſibipo- poſcerat, negato, candentium carbonum hauſtu, inuſitata mortis ſpecie, vitamreli- quit. De qua idem popularis meus lib, item 1. Epigramm. ita ſeripſit:

Coningis audiſſet fatum eum Porcia Brurit Et ſubtracta ſibi quæreret arma dolor.

Nondum ſcitis, ait, mortem non poſſe negariꝰ Credideram, ſatis hoc vos docuiſſè patrem.

Dixit:& ardentes auido bibit ore fauillas. I nunc,& ferrum turba moleiſta nega-

35 Sic t quoq; Lucretia, ſpiritus& ipſa virilis Romaniq́; fœmina, admiſsi in ſe per Sexti Tarquinij vim dedecoris impatiens, pe- ctus ferro confodit. Sunt deniq; appeten- dæ voluntariæ mortis cauſæ aliæ multæ, quas non afflicta tantùm& fracta aduerſis caſibus fortuna attulit, ſed honeſtæ vitæ

36 reperit ratio. Curtio adoleſcenti illi Ro- mano quid cauſæ fuit? cur in hiatum, qui ſe Romæ ingenti terræ vi ſubſidente, in fo- ro aperuerat, armatus equoq; vectus præ- ceps iret. Vna ſanè erga patriam pietas,

37 quæ t Philænis quoq; fratribus Carthagi- nienſibus author fuit, vt Punici Imperij propagandi gratia, viuos ſe terra obrui paſ- ſi ſint, ſicuti hi, vt Reipub. prodeſſent:

38 Itafex aduerſo Themiſtocles, vt à patria op- pugnanda, vnde exul erat, ſe abſtineret, ſan- guinis Taurini hauſtu mortem ſibi conſci-

39 uit. Eſt t& memorabilis ille Charondæ Tyrij exceſſus, qui, cũmex rure fortè reuer- ſus, indictam derepentè contionem gladio, vt erat accinctus, aduerſus legem, quam tu- liſſet ipſe, per imprudentiã adiſſet, facti per errorem admonitus, legem, quam nonſol⸗- uerat, capite ſuo ſanxit, ferro, quo erat ac- cinctus, protinus in ſe conuerſo. Dido,

40 carmine † Maronis notior, quam wac⸗ 2 ior

—₰ ◻☛ —

—₰

—

I, val tun tn toanſes uſoni Jaue ipigwaus Jum. nch

Ghld 1.„

2„ A0Und hxCe e ic. lll rTIHLUNn!, 2 tülſt 7

1

hur „letaenu'nbn” j* ekulete Ira d

N ne wiltm l 7M Mdgneut ui'ul4,9 N Fadi 4 1. bers atgan,e hu de per agn in n ken ſune,, din Bin e—

„„du dFοfe Abn? e naat ehenisce 4 I uuuat unievulneſe a diſte euus rnſncne, Hot- d. Fam Vſtreutl oppel“. — L 7 Maror

Un un muihilt— 1Oltaururudicltas

WVrd Regimmes Craci

clcun im llenmmkegu dudhran enkoverminl Rarm ondit Kerdn dvolunt wofe pulb ſcallexultans duii. Dpß grm idima tutu noche ieprollentem e pra nuit NosKaumacœlitun dadten ücnnoemigatur rerlig Vegikcrmmani! nib aramocennault dan fedog dlter mu ams d mein, viesad De dire di diS aflac- Mtgug Guodn

kanrückroneot g Whmiim pinm

9 Dnes 4 Tauut QeIn 1A 7 0,, Nel din 1 lak htgpelone N 1 Me 8, d tn u Mei De dlo Nor

am dienlicp

„ km. ee Sph. lanhdh

Ml 99— aungatenzen ferunn

talu babe)

1 Eas brada. rcalen uhemeonde, done daädde n