d cr 6 ne 2l de teien m n

l don

udicn di

A i— 8! perſe itere quog n antin: quntunqhvil mneia eüm d n. Ptä paucsdtumeſt,. a qui mons lidi conlciſ i ſe teciſſet uriolumeſt 9 ti cauſanttur,& ratig ar probabilsvideatur. d m in vulgdcommeantim a & ſine auſ uctis, vt,. dotem ſ dimaritus.ſtſ i Dodo. di maritst i teſta facpolliprobann i in eo rniſ dondendumet Ne ſi morts cuſt qui ndt k hil enim in alios non

auſus eſſet verimicei alis abſtenturum, qu d

ſtndillet. N Jamfuh an geſtor.l. i..videriil d. ſen. vel lmor onläi 9l cum autem.„Walus,ſt 31 aui ſibinonpepetci: cet. Deniq leumn 1 is immemoh in uot ſub eacond itione leri 1 in mare abſſe ret:pta n — uibow b hexedec 3 he— gtem in aauſh 1 lacuiſſet! quüchmi qu aüiroiehsſ ſc admilt iadignu vitio redditus elt⸗ bi conleirmm 1 5 nibu chmum 1 c. puacuit. ,33: 45 l 1 4 iu imenoh, i S. Tmadefeu) 1 4 Go. tumbal 3

DECISIO

magnum eſſe:ſi quis neglecia ſepulturæ cu- ra, quocunq; loco ſey peluni fuſtineat. vtpote eius rei ſenſum, quo mortui carent, non ha- biturus. Vnde Anchiſes apud Vergilium facilis, inquit, iactura ſepulchri eſt. At ve- rè viuentis corpus non ſine graui ſenſuatq; dolore violari, vt meritò furor ex morte fi- biconſcita magis arguatur, quàm ſi quis re- liquias ſuas in mare abijci iubeat. Exemplis

351 item ſuperioribus non diſsimilem cau-

ſam eſſe, quidam voluerunt xgrotantis,

qui Medici dicto audiens non ellet, quaſi

quia perire, quàm ope medica ſeruari ma- lit, non eſſe ſuæ mentis credendus ſit. Gloſ. c.. 83. Giſtinct. in verb. inferas. laſon. l. Fu- rioſum. num. 4. ibi. item ſi infirmus. C. Qui teſta. face. poſs. Quam ſententiam ſi recipi- mus, eum, qui ſuis ipſe manibus mortem ſi- bi irrogauit, ex inſania id feciſſe, maiori ra- tione exiſtimare debemus, vt in faciendo, quàm nec faciendo euidensior ineſt vis, cer⸗ tiusq́; inde, quam hinc ſumitur argumentũ. Hæc ſollicitam quidem, continere quæſtio⸗ nem videntur, propius tamen eſt, vt ijs ar- gumentis pr obatus furor non exiſtimetur.

16 Soti. ns t enim rei cui iuſc; complures eſſe

cauſæ pofſunt: ei vnam certam aliquam tri- buere, non oportet. Arg. non hoc& ibi Do⸗ cto. C. vnde legi. Abb. c. illud. nu. 13. de præ- ſump. Quapropter ex morte ſibi à quo quã conſcita, qui furorem arguunt, parum rectẽ

V diſputare mihi videntur. Quia mortem vo⸗

luntariam appetendi, ſibiq; irrogandi per multæ cauſę eſſe poſſunt, atq; adeoͤinnume- rabiles, d. l. fi. õ. i quis autẽ. ibi. vel alio mo⸗- do. vt varij ſunt afflictæ fortunæ caſus, re- rumq; euentus. Quod Antoninus Impera- tor li.9.( onſtitutionum 1.1. C. de boni. eor. qui mort ſi.conſc. Principaltum poſt Mar- cianum l. fi. ff. od veterem luris authorem declarat, cum uoſdam ait conſcientia dela- ti ſceleris, ue ie 2os poſtulatos, ſiue in cri- mine depret henſos, mortem ſibi irrogare.

18 Sict Neronemillum, humani generis facẽ,

à Senatu hoſtem patriæ iudicatum, ne dig- nas ſuis flagitijs pdenas populo Romano Deroleret iupr. cij ignominiam morte ſi⸗

19 bi conſcita effugiſſe refertur. Sict Corneliũ

Gallum Poẽtam, eum fortaſſe, quem in ex- trema Bucolici carminis parte P. Verg. Ma⸗ ro celebrauit, e vita exceſsiſſe Amianus Marcellinus lib. 7. ſuæ hiſtoriæ eſt author- Quippe cum Aegypti præfectura per aua- ritiam geſta, furtorum,& direptæ Prouin- ciæ arceſſeretur acrem nobilitatis indigna- tionem formidans, gladio incubuit. Licini-

LITVANICaA 1. 7

4

20 us fquoq; Macer repetundarum poſtulatus,

21

22 mortem ſibi conſciuiſſe. Multat ſunt

23

laqueum torſit,& voluntaria ſe morte affe- cit. Scrihit † Quintus Curtius lib. 6. ſuæ hi⸗- ſtorię DOymnum Macedonem, cùm ad con- ſpectum Alexandri Magni, cui inſidias cõ- paraſſet, deduceretur, conſcientia ſceleris huiuf⸗ modi, apud priſcos authores exempla, me- tu pœnæ mortem ſibi irrogantiũ, quorum bona generaliter, quaſi crimen confeſſorũ, d. l. fi.6.& qui de ſe ſententiam detuliſſent, d. l. fi.õ. vider. in fiſceum cogi conſtitutum d. J. fi. in prin.& l.. C. eodem. eſt, ſi modò nexi eo crimine proponantur. de quo conuicii, bonis exuerentur, cæteris ſucceſſorem ha- bituris. d. l. fi. 6 ſi quis aucem. idq́; diui pij Relcripto d. I. fi..1. conſequens eſt, lecundũ t quæ loanni Luthomiro viro Magnifico Regio Quæſtori, Caſtellanoq́; Rauenſ ſium patrono ſingulari meo, mirifice de me me- rito reſpondi conſultus, vtrum bona Foro- liuienſis cuiuſdam, qui ſe ſuperioribus die- bus Cracouiæ iugulaſſet, adimenda hæredi⸗ bus eſſent? non adimenda reſpondi. Quod tantòo magis in eo dicendum erat, qui nec in crimine de prehenſus vllo: ſed nec poſtula- tus fuiſſet, aut inſimulatus, nec deniq́;, quã- obrem id in ſe admiliſſet, cognitum, nec la- tis etiam exploratum, præter vulgi rumorẽ, ſua ipſe, an aliena manu perijſſet. Sed ad cõ- ſciẽdæ mortis cauſas, vnde diuertit oratio,

24 redeo. Eſſefpræterea qui, vt Marcianus ait,

1. fi. adde l.omne. õ. qui ſe. ff. de re milit. vitæ tædio mortem ſibi irrogant, vt Amphion filijs ab Apolline vide. d. l. fi. 5. videri. in- terfectis. De quo Poẽta Pelignus in Ilbin.

Addidit vt fidicen miſeris ſna funera natus, Sic tibi ſint vitæ tædia iuſta tuæ.

25 Alios t impatientia doloris coactos, idem

conſilium capere, in quibus Aiax Telamo- nius fuir, qui, de Achillis armis prælato ſibi Vlyſſe, ſuo ſe ipſe gladio interemit. De eo idem Poëta Pelignus libio 3. Metam. ita ſcribit: Hectora qui ſolus, qui ferrum, ignesq;, louemq́; Suſtinuit totiens, vnam non ſuſtinet iram. Inuinttumq́; virum icit dolor. arripit enſem. Et meus hic certe eſt: an& hunc ſibi poſcit I lyſesõ Hoc ait vtendum eſt in me mihi, quiq; eruore, Sæpe Phrygum maduit: domini nunc cade madebit: Ne quiſquam Aiacem poſsit ſuperare‚ niſi Aiax. Dixit, es in pectus, tum demum vulnera paſſum. Qua patuit, ferro letalem condidit enſem.

26 Non t defuere&, quos pudor ad mortem

iiij volunta-

—yj———