rum eſt dicere quod dicti conquæſtus fa- ctiper dictos fratrem& eius vxorem fue- runt ab ambobus facti,& venerũt ex duo- buslateribus dictæ filiæ, videlicet patris & matris:ergo venientes ex latere matris habere debent partem venientem ex la- tere matris:& venientes ex latere patris, artem venientem ex latere patris. Quar tô non habet locum quod dicitur, quod venientes ex vno latere habere debent jmmobilia ex illo latere prouenientia. uinto, non fuerunt conquæſtus dictæ Hlie, ſed hæreditagium: ergo proximio- reshabere non debent, ſed venire debent ex ytroque latere: ſcilicet parentes eius matris medietatem,& parentes patris a- ſiam medietatem, cùm proueniant ex il- lislateribus. Sexto fiſcus* habet antequã illi de latere matris partem venientem ex latere patris,& contra. Et ſic fuit dictum in Caſtelleto nemine contradicente, de quo fuit appellatum per dictum Ioa.& fi- naliterrenuntiatũ. Sicres tranſiuit in rem iudicatam, per prædicta ſolue contraria. QVYAESTIO LXXXVIII.

Supernumerarij non habent cauſas in re/ quæſtis palatij, nec ſunt immunes à ſex ſoli- dis pr̃o ſigillo, trauerſis& paſſagijs.

D Vodecima die menſis Februarij anno domini. 1386. fuit quædam ordinatio

d facta per Regem. 16. menſis Ianuarij eo- dem anno,& in præſentia Dominorum

Ducum Bituricen.&Burgundiæ in Par-

In lamento publicata, continens in ſubſtan-

tia quod illi qui ſunt de conſfilio regio ex-

n tra pnumerum& vadia, non gaudebunt

an immunitate habendi cauſas in Requaſtis

palatij:& non ſoluendi ſigillum Regium il cum impetrant, nec Franchiſiæ non ſol- g uendi pedagio perregnum Franciæ.

QVYAESTIO LXXXIX. An plures proiſcientes vadia in cauſa duelli a parte ſint recipiendi.

Ecimaquarta die mẽſis an. do. 1386. in cauſa duelli, tunc pendente& placi- tata in Parl. inter Dom. Petrum dictum le Baudouyn militem appellatũ ex vna par- te,&Dominum Leonem de Arrarijs aliâs derenarijs militem appellantẽ exaltera, Dominus de Hangeſt vnâ cũ dicto Leone diecit vadium ſuuũ:& dominus Regnè fra dicti Petri ꝓiecit vnà cũ fratre ſuo de- fendendo, Sed ꝓ parte dicti Pe. fuit requi ſitunq dictus deHangeſt emendaret di- dtamproiectionẽé perrationes ſequentes. Prim, quia diem non habebat dictus Do minus Pet. contra dictum de Hangeſt: ſed

PERARRESTA PARLAMFENTI DECISAE. 16

ſolum contra dictum Leonem. Secundo,

quia accuſatus erat dictus Petrus ꝑ dictũ

Leonem in cauſa vadij: ſic ſimul& ſemel

per aliũ accuſari nõ poterat. Pertio: quia

intereſſe“* qd habebat dictus de Hengeſt

erat nullũ, quia extraneus defuncti qui di cebatur per præceptũ dicti Petri occiſus.

Quartd, vt aduoatus non poterat pręten-

dere proieciſſe: tũ quia non fuerat requiſi

tus ſuper hoc ꝑ dictũ Leonẽ: tũ quia Leo

erat ſanus& hilaris,& quia ad aduoatum

non ſpectabat ꝓijcerevadiſ, nec in ipſum

deuictum fieret execurtio, ſed inaduoanté

ſic apparebat totum iniurioſum,& ſic de* Fiſcur) ege bebat emẽdare: nã vt pars facere videba- fempe⸗ tenui turꝑ hoc aduoando facta quæ ꝓpoſiterat 8 aduoatus cõtra dictũ Pet. Quinto, ſic fue C'edi, Stzden runt plura vadia ꝓiecta in cauſa duelli in opiuio mea con ter Do. Comité Sabaudiæ appellanté ex Rimata fuit ar- vna parte,& Marquiſiũ de Saluces appel- ‚7,, latũ ex altera:hoc fuit cõtraius&rationè:„ↄ⁹ du Harife. & quãuis non fuerint reprehenſi, pijcien 147 CM4. tes nec condẽnati, hocfuit, quia non fuit † Extra) tex. l. cõtra ipſos cõcluſum. Finaliter ꝓhoc mi- 1. 9. uod aucè hi placitanti fuit dictum ꝑCuriã, eo quod keeſ,7e et,en in præteritum fuerat toleratum vadiorũ(.⁄ Frnf. Piectio facta ab alijs quã à parte appellan ell. admin,r te abſq; punitione ſeu amenda dictus de tes. 5.. de excus Hangeſt nõemendaret: ſed ſuit ꝓhibitum 4³ Sr. Aele ne decætero aliquis proijceret, niſi partes eei. Me principales, t& qd aduocari nõ cõſulerét C. 2e commer. decætero contrarii. QYAES. XO. es werca.(. M.

X7 2/77 — Intereſſε) re- .4. 1. gE/ dn ſit peculium ex parte appellati“non qruüritur ergo ementiri appellantem. 1. 1 intereſſẽ propin Idetur quod ſic. Primò, quia videtur quums gue. caueri in ſtylo quod ſic fiat. Secundò C. à7. quia appellatus non dicens, vel dicere nõô t Bruucipades) fucigs,Vide liffigentis& hene vt ran⸗ aciés, videtur omittere ꝓpter diffidentiã winus pecce cauſæ. Tertio, qilia dicitur in ſtylo quod tur. C. M. ſufficit quod dementiatur appellans per* Appellati) appellatum poſt ꝓpoſita per ſuum aduo- feilicet ad du-

1¹ 1 llum catum:& ſi antè non fiat, non habetur pro 6νμ. — betu PrO †.Appellltem)

cõuicto:vt habetur in titulo de duello, ru- 1e⁵ prouocan brica de propoſitione&c. Sic innuere vi- tem ad dellae detur quod dementiri debeat poſt ꝓpoſi- ta. Credo cõtrariuũ ꝑ ſequẽtia. Prꝛmo, quia quod dementiatur eſt ꝑmiſſum appellato in eius fauoré contra appellantẽ, qui con- tra omnia iura& conſuetudinẽ generalẽ regni Franciæ cœpit viã vadij,& imponit ipſi appellato tanta crimina ſieut ſunt illà quæ ſunt apta ad vadia, ergo ſi omittat, nõ nocet ſibi, quia quod eſt in eius fauorem &c. Secundò reuera nõ ꝑmittitur in aceu ſatione ordinaria, ſiue fiat à parte, ſiue ab officio, quod pars demẽtiatur:&e ſic fieret ( 4 emen⸗