Druckschrift 
Decisiones Petri Royzii Mavrei Alcagnicen: Regii Ivreconsvlti : De Rebvs In Sacro Avditorio Litvanico, Ex Appellatione Ivdicatis; Ad Sigismvndvm Avgvstvm Poloniae Regem Principem Optimvm Maximvm
Seite
185
Einzelbild herunterladen

tur—& quod bitatem t⸗ usd.Rub.C, loänes Ruh, duerte, Ac ego vero di⸗ ur, nonpro- iſt contrari eit, intelli⸗ igo, nôtan⸗ & cim eius enelieij de⸗ pignore,ff licuit.

us, quę vſi menimin nſultom.9. ſum hoceſt ipiatur inde iſperarenon uro locetun atore merce-

A Doctonc. ubr. eo. nu.z. heratoris co⸗ re, qeoſunt vovtdeſuo malios obli- cio, quorum ſſe. Mutuum a beneſicium Cã 6. E. D El „ſmutuum recipere, qu icam oblig/ utuo dato m⸗ ere non licet laznimideli- magisaccihe retatione, l

2⁸⁵

286

287

288

239 390

291

—

———— 2—————

DECISIO LITVANICA

Gloſ.c.ſi fœneraueris.verb. expectes. 14. q. 3. Abbas c. conſuluit. in fin. de vſur.& Imol. conſ.6.& Roma. Conſ. 500. ſummarius quę- ſtionis. c. l.z. Barba. c. illo vos. colu.4. de pi- gor. laſ.l. ex hoc iure. colu. ¹. verſi. 15. effe- ctus. ſf. de iuſti.& iu. Quod dixi, accipere ob mutuum datum minus licere, quam ſpe/ rare, hoc ita exaudiendumeſt, ſi ſpes præce- dat. Nam, t cùm nulla ſpe propoſita mutu- um datur, quod vltro offerturâ volente de- bitore, id accipere ſine ſcelere licere, inter omnes conſtat. Abbas c. conqueſtus. num. 8. verſi. 1o. de vſur. perc. dilectus. de Symo- nia.& c. ſicut..q. 2.& Ana. Rubri. de vſur. colu.i.vVerſ.quæro ibi nam ſi gratis. c. vſura. 14. q. 3.& c. de elogijs. 18. diſtinct. Cur tau- tem, quęrat aliquis, accipere quid ob mutu- um datum, quam ſperare minus liceat, illa eſt ratio, quia ſpe debitori nihil nocemus, a- liter atq; acceptione, Fit enim haere pau- perior, etiamſi vtrunq;ʒ aduerſus Dei legem ſit, ideoq́; vſuræ vitio non vacet. Lucæ 6. E. lilud t quoq; vitium habet hoc argu- mentum, quod ſuperiora, concludit enim, quodomnes negant, hoc eſt fœnerare indi- ſtinctè licere, Quod conſequens eſt dicere, ſi obligatio naturalis in pactionem deduci iure poſsit,& quidem ſine Principis autho- ritate, quod eſt perquàm abſurdum. Item, t quod dicebatur, nullam iniuriam fieri v- ſuras, ſoluere volenti, 1.1.§. vſq; adeò. ff. de iniur.& c.ſcienti.de reg.iur.libr. ſexto.qua- ſi, quod quis ſua voluntate feciſſet, id ad ani- mum reuocare non poſsit, falſum eſt. Nihi- lo enim minus extorquere vſuras fœnerato- rem dici,& ab inuito ſolui, idq́; propter pe- cuniæ interuentum, quod poſt Ioannem Baptiſtam l.i. char.:10. c. de ſumma trinitate. Cacialupum Philippus Decius Conſ. mo. viſo themat.adnotauit. Pecuniat enim vim. inquit, quandam adfert. Et t inde Angelum Authen. de leno.. f. cir. fi. oan. Neuiſanus. ſyl. nup. char.4. col.z2. Mar.l.vnica. nu. 5. C. de rap.virgi.& ſingu.,53. datio pecuniæ fa- cis. Cyn.d.l.vnica.verſ. 3. oppono. ſcribere referunt, in eum, qui data pecunia adulteri- um multeri perſuaſiſſet, ea lege vindican- dum eſſe, quæ eum tenet, qui viĩ adhibita mulierem adulteraſſet, ſed hoc ob auaritiam muliebrem admitti poteſt, mulierum e- nim genus auariſsimum eſſe, conſtat, Gloſſ. l. Neſennius. verb. ex contrario. ff. de nego. geſ.& Gloſſ. fi.l. ſed ſi ego. ff. ad Sena. con- ſul. Velle& l. quæ dotis.& ibi Bar. in prima oppo. ff. ſolu. mat.& l. 2. verb. ætatis. C. de his.qui veniam.ætat. impe.&l. ſi à ſponſo.

C. de dona. ante nup, Tiraq. l. connubiali.5, zoꝛ virg. Idemq́; t in tabellionibus reſponſum

CCae dA 7

☛—

V.

perſuadet pecunia, ita quoq; ijs, qui eo vitio

293 non tenentur. Adde, t multum intereſſe in-

ter pecuniæ dationem& mutuationem, quod, quæ mutuamus, eorum repetitio eſt, non eorum quoq́; quæ damus. Igitur non æque vim adferre pecuniæ mutuationem

294 accipienti, atq; dationem. Quare t ſatius

eſt dicere, cùm fœneratio ſitlegibus prohi- bita, eam contrahentium voluntate iuſtam fieri non poſſe.notab. l. 1. C. ne fide iuſ. dot. dent.gloſ.l. à diuo pio. ff. de ritu. nuptia. Et hoc Philippus Decius magis probat, d. cõſ. HFo.& ego verius puto, in ijs præſertim, quę

295 iure diuino continentur. Et t idcircò fie-

185 num. 43. ideoq́; adalterum ſexum produci, 292 nonoportère. Nam t non, vt auaris omnia

i, vt, licet diebus feriatis, qui humanale

deſcendunt, volentibus litigatoribus re

ge Cor 2 2*α‿3

.— C—. ASee,,— 2— ke-„ A₰

ius dicatur.l.i.in prin.ff. de fer.& c. fi. in fin.

cio experiri lex diuina vetat, affectantibus-

4 2—d extra. eo. Non tamen quibus diebus iudi ee AhaK, b 6h

litigatorib. rectè ius dicetur.d. e. fin. in prin.

296 Poſſumus t& illud reſpondere, aduerſus

id, quod eſt cuiuſquam prohib itum fauo-

297 re, ne illo quidem volenti fieri poſſe. Vndet

videmus, ſeruum torquere in domini caput vltro eum ad quæſtiones offerentis non li- cere, hoc enim, cùm dominorum ſit gratia conſtitutum, eorum voluntate remitti non

poteſt, vt ſalua ſit ſemper ſeruorum in do⸗

minos veneratio. Ita eleganter Hippo- lytus Marſilius libro XLVIII. Digeſtor. l. vnius facinoris. 9. ſeruus. in fin. per ill. text. de quæſtionibus, apud lulium Paulum ad-

298 notauit. Congruit t his, quod Imperator

1.1. de falga. hoſpitib. non dam. lib. 12. Cod. Conſtantinus Auguſtus lib. z. Principali. Conſtit.reſcripſit, qui vetat eos, qui militãt ab hoſpitibus ſuis culcitras, lignum, oleum extorquere, qua re quia hoſpitibus conſultũ eſt, eorum quicquam velaà volentibus acci-

299 pere, idem Conſtantinus vetuit. Sict& Im-

perator Anaſtaſius Auguſtus eodem libro J. fin. Ö. vt autem. de re milita. cùm conſtitu- iſſet, à milite ſportularum nomine nonam- plius vno ſolido præſtari debere, à volente & vltro offerente plus accipere vetat. d.9.vt

30o autem. Idcircoq́;, t quæ pignora execu-

tores rerum iudicatarum accipere prohi- bentur, ea ne à volentibus quidem accipere

301 poſſunt. Marſi. d.. ſeruus. Nec t Medico,

cui ex pub. ſalarium præſtatur, ab ægris eti- am vltro offerentibus accipere quicq́; ius eſt, Fel. c. tua noſ. col. fi.de homic. poſt Bart. I. Archiarij. C. de ꝓfeſ.& medi. lib. 10. Marſ. d.§. ſeruus.&l. vnica. num. 239. C. de rap.

R üj eſt,

—.— 2

—,—————.

ctẽè 5.—

b

4 1

—