226

2²7

1²28

1²9

bs DETRIROGOYZII MAVREI

tis id, tanquam in dilucidis mentis ſanioris interuallis factum, ratum habendum. Fuit t quoq; Bartoli l.ꝛ.ad ſi.ff. de bono po. fur.& in fa.del. ſententia ei, quam ſuprà ex Oldra- doBaldoq́; retulimus, contraria diſtinguẽ⸗ tis, vt Alexander Tartagninus,& Iaſon de⸗ clarant, l. furioſum. C. qui teſt. fac. poſ. inter diuturnum furorem,& nec diuturnùm: vt diuturnus furor perſeuerare credatur, non diꝗturnus non credatur. Quapropter, cùm defuncti furor non allegatur diuturnus, ſed momentaneus, ex nullo alio dicto factove, quam ex illatis ſibi manibus cognitus, per- ſeueraſſe tempore teſtamenti exiſtimari nõ debet. Cùm præſertim quedam medio tem- pore, à defuncto facta proponantur, homi⸗ ni prudenti& pio, æternæq́; ſalutis memo- ri, vt ſuprà dictum eſt, congruentia, quæ ſu⸗ ſpicionem furoris amouere, ſatis ipſa per ſe poſſunt: Quanq́ᷓ́; ex mortis ſibi conſciſcen- dæ conſilio, vt eſt ſuprà abundè dictum, fu- ror cuiuſqᷓ; neceſſariò nõ arguitur, cùm eius

facti cauſæ eſſe permultæ poſsint. Apparet itaqʒ ex ſuperioribus, furoris allegationem Tabulis teſtamenti non obeſſe. Quantum t verò momenti habeat Tabellionis enun- ciatio, teſtatorem integra fuiſſe mente præ- fati, ſuo loco id eſt Proxima diſceptatione, à

nobis abundè declarabitur, ea quippe res in

ſingularem diſputationem reiecta eſt. Ha- ctenus de furoris allegatione, fuſius fortaſ- ſe, quam quæſtio exigebat, dixerimus. Quo articulo diſcuſſo, diſpiciendũ nunc eſt, num quid ſit, quamobrem teſtamentum nõ con- ſiſtate nam ſolennia adhibita ſunt,& ſi quid

eorum eſſet prætermiſſum, id principalis re- ſcripti authoritate, teſtamentum pro ſolen- ni eſſe iubentis, fuit ſuppletum,& meritò. Abb. c. inter dilectos. col. 6. Ver.& hęc ver⸗ ba.de fide inſtrum. Fel. c. ex parte i.de reſcri. nu.0. Verſ. Et iſtis adde quod confirmatio. Eat enim ordinaria reſcriptorum principa- lium poteſtas eſt, ſolennia ſupplere, non e- tiam, quod iure factum non ſit, confirmare, Idem Abb.& Fel. ibid.& nihilomagis teſta⸗ mentum valere putem. Nam 1 Municipali Maideburgenſium lege, valetudo aduerſa, teſtamenti faciendi ademit facultatem, qua cautum eſt, ne quis in lecto per ægritudinẽ

cùm lecti fiat mentio, tamen& ad ess perti-

130 nent, quorum valetudo firmior ſit. Namfvs

in prouinciali Saxonũ lege Speculo Saxo- nico. lib.. art.⸗. ſcriptum eſt, ita firmum eſſe eum oportet, quialienare quid vult, vt gla- dio præcinctus,& elypeum tenens, ex ſtipi⸗ te ſaxove, quod altitudine vnius cubiti ſit, e⸗ quum conſcendere ſine cuiuſquam ope poſ ſit, aliquo ſtapedem, vt fit,& equum tenen-

131 te. Sedtquoniam ea virium oſtentandarum

ſpecies, congruere ſolis militibus videtur, extra eum hominum ordinemid produce- re, rationis non eſſe, viſum eſt: Quam ſentẽ- tiam Interpres Saxonici luris probat, d. Ar- ti.⸗2. glo.z. ver. vnde multi. tantundem in il- lis reſpondendum arbitratus, qui à militib. genus ducerent, licet pleroſq́; referat, figu- ram ſermonis fortè ſequutos, adomnem ho- minum ſtatum verba legis pertinere, exiſti⸗ maſſe, quæ generaliter ſcripta eſſe cõſtat. Et quidem vt, ſumpta ex virium oſtentanda- rum ſpecie coniectura, non alia legis ſenten⸗ tia fuiſſe videatur, ſpecimen antè actæ vitæ

132 ſuę alienantem edere volentis: Tamentnon

ab omnibus militibus idem eſſe exigendũ, ratio poſtulat, ſed ſecundum militiæ genus, rem moderandam,& in eo, qui pedibus meruiſſet, aliud deſiderandum. Duram quippe cauſam fore pedeſtri militię adſueti, ſi ad edendum equeſtre experimentum cõ- pellatur. l. moris, ô. ſi autem. ff. de pœnis. Sa⸗

133 nétin eo, qui quandoq; pedibus, quandoq;

equo meruiſſet, militiam, quam magis exer⸗ cuiſſet, l. legatis ſeruis. õ. ſi vnius. de lega. 3. aut quam poſtremò, Arg. l. Mela. ff. de ali.& cib.le.ſpectandam rationis eſt,& ſecundum hoc, experimentũ virium edere eum opor- tere. Idẽ in ijs, qui genus a militib. ducerẽt, probandum erit, vt paternæ militiæ, aut a- uitæ, aut maiorum, vnde nobilitatis princi- pia manarunt, edant experimentum. Pe-

134 deſter f autem miles, quemadmodum vi-

res ſuas oſtentare debeat, meritò dubiteturs & putem arbitrio iudicis id eſſe relinquen- dum, Argu. L.l. ff. de iure deliber.& l.. 9. ex- pilatores.& l. continuus. õ. cũ ita. ff. de verſ. oblig. deſideraturi, ne minus virium ad pe- deſtrẽ militiam, hic habere videatur, quam ille ad equeſtrem, quod& æquum eſt,& le-

decumbens, præter tres ſolidos, alienare 135 gis voluntati conſequens. Probo t itaq; Sa⸗

quicq́; poſsit. Lex lIure Municipali. artic. 65. ita ſcripta eſt: Nemo maſculus neq vlla fæmina poſſunt in lecto ægritadinis de bonis ſuis alicui quicquam dare Vltra tres ſolidos abſi; bæredum conſenſu.

xonici Interpretis ſententiam, in agricola d. gloſ.2. Verſ.ruſticus præterea. eas vires re- quirentis, quæ ſufficiant per ſtadium aratrũ regentield enim maximè ei ſtatui cõuenire, vt equeſtri armis ſumptis equũ conſcẽdere.

Et licet huius legi d in Ciue vi thuius legis verba ſolos ægros, qui 136 Namfquoòd in Ciue vigoris experimentum

decumberent, comprehendere videantur,

exigit, d. gloſ. 2. Verſ. Ciuis verò. tantiſ- per

8 C