Zudo. Koma in pꝛimam Infoꝛ. part.

Item, quia vbi cõpetit oꝛdinarium remedium ceſſat ex⸗ traoꝛdinarium.l.in cauſe. de mino l. quedam.de edend.cũ ſimi. Sed hic competit oꝛdinarium hoc eſt bon.poſſ.con⸗ tratab. vel bono. poſſ.ſm tab.ſᷣm vnum in tellectum gl. er⸗ go ceſſat reſtitutio. Ded potes defenſare opi. Ange. re⸗ ſpondendo ad pꝛimum:q imo leſus heres fuit, ex quo in articulo moꝛtis exiſtente, adhuc hereditas non erat de- lata, ideo per hanc leſionem cauſatur in perſona ſubſe⸗ quentis heredis in integrum reſtitutio. arg.l. non ſolum. de in integ. reſti. ¶ Item ſecundo arg.poteſt reſponderi illud t verum, niſi remedium extraoꝛdinarium, vt eſt re⸗ ſtitutio, eſſet magis pingue oꝛdinario: quia tunc oꝛdina⸗ rium ceſſat:vt dicit gloſſ.in.l.ſi. C. ſi aduer.rem iudic.⁊ per Bar. in.l.in pꝛouinciali.de oper.noui nunc..l.etiam. C. de tut. vel cura. Sed cum hic ſit plenius extraoꝛdinarium:q durat triennio, ꝛ poſt impetratam in integrum reſtitu⸗ tionein hereditas perpetuo adiri poteſt ßm veram opin. poſitam in.l. quandiu. 3. eod. Oꝛdinarium autẽ durat an- no:vt.l.j.. largius.cum ſimi.. de ſucceſ. edict. hoc tamen vᷣm do. Jo. hic pꝛo defenſione Ange.non videtur verũ: qꝛ iſta maĩoꝛ pinguedo, que eſt in extraoꝛdinario potius q́; in oꝛdinario, verſatur tatum circa intereſſe tempoꝛis, qð non debet attendi:vt.j.pater qui caſtrenſe.j.de caſtrẽ.pec. ⁊ qõ not.per Bar.in. l.qui bis.de verb.obli. Itẽ pꝛo Bar. facit:qꝛ leges ſequentes poſt iſtam tractant de ſubueniẽ⸗ do heredi per in integrum reſtitutionẽ, maxime.l. Pan⸗ tonius j. eo.cum ergo aliquando leges poſterioꝛes decla rent pꝛioꝛes:vt.l.nam ⁊ poſterioꝛes.cum pꝛece.l.3. de leg. non eſt dubium, ꝙex continuatione dictarum legũ, bec lex ſimiliter intelligatur in integrum reſti. Sed f ad hoc potes reſpondere, ꝙ non pꝛocedit arg. qꝛ nulla legis de vna ad aliam attẽditur continuatio, nec eſt neceſſaria, ſm gl. not. in. l. Gallus. in pꝛin. de liber. ⁊ poſth. Pꝛeterea pꝛo Ang.facit qð.d.ver.huius legis vtitur verbo ſuccurren/ dum eſt,⁊ ſic verbo futuri tempoꝛis, quo non eſſet neceſſe vti, ſi hereditas immediate tranſmitteretur:qꝛ tunc dicit eſſe ſuccurſum, ⁊ non ſuccurrendum. Quodtamen argu. Parum facit pꝛo eo:⁊ non eſt reſponſione dignum. Jdeo ſequenda eſt opi. Bar.quam etiam hic ſequitur Gal..d. Por eſt cõmunis ⁊ verioꝛ. EEt qæ Garto. commentauit

anclegẽ ponẽdo in eo materiam quomodo quibus ca

ſibus hereditas non adita tranſmittatur, ⁊ eam latiſſime repetit do. Ange.⁊ poſt eum latiſſime.d. Joã. ideo ad illã Em Bar. queſtionem quam tradit in.l. ex militari. in fin. S. de teſta. mili.⁊ per.l.apud hoſtes. cuin ſimi. hic per eum.⁊ Ange. vcʒ ꝙ c beneſicio ſuitatis,heres hereditatem non aditam ad quoſcunq; tranſmittat. Et addas pꝛimo limi⸗ tationem, quam ad eam hic ponit Angel. niſt hereditas Per filium eſſet repudiata: q tunc licet ipſi heredi pꝛimo ſuo competeret beneſicium i.ſi. C. de repu.here.tamen ad ſubſequentem heredem hoc beneſicium non tranſmittit, ⁊ ſic hereditatem nõ aditam. Et pꝛo hoc facit.j. C. de his qui ante aper.tab.qð ta men dictum:licet Ange. non alle⸗ get, fuit eiuſdem Bal. in. d. j per eundem tex.ibi. Itẽ bic Pabes, ꝙ beneficium. d.l. f. C. de repu. beredi. nontrãſeat ad heredem, quod etiam tenuit Barto. in. d.l.ex militari. per tex. lj per quem ſe fundat do. Bal.⁊ hoc hic ſequitur do. Jo. ⁊ etiam Bar. hic, ꝙ dubium videtur multum du- bitabile. Pꝛimo per. d.lj. C. de his qui ante aper.tab.vbi ſe fundant doct.ibi, dum dicit:nominatas perſonas, ſi ta⸗ men hereditatem non recuſat ꝛc. videre meo nibil pꝛobat cum ille ver. non debeat referri ad heredes deſcendẽtes, qui non aditam hereditatem tranſmittunt, ſed ad illos: in duos ſit trãſiniſſio. Quia ſupꝛa pꝛoxi. ante ver. Impera⸗ toꝛloquutus eſt de liberis, in quos ſit tranſiniſſio: non au tem de illis, qui trãſinittunt tuncꝛ⁊ ſic magis pꝛoximis re- ferre debemus. argl. ſi idem, cum eo. 5. de iuriſd.omn. iu- di. Et licet pꝛo communi ſentẽtia videatur caſus, qui per ipſos doc. non allegatur, in.l. cum antiquioꝛibus. C.de iu- re deli. ibi, dum dicit, ſi tamen hereditatem non recuſant. Et ſic videtur velle illa litera, ꝙ herede recuſante nõ trãſ⸗ mittatur in heredẽ ius deliberandi,⁊ per conſequens nec beneficium. d.. ſi. attamen reſpondeas etiam, ꝙ ille verſi. non obſtat: qæyt patet ibidem loquitur in herede extra⸗ neo, mon autem in ſuo. Hoc enim pꝛobatur per verbũ, re⸗ cuſ Int. R ecuſatio enim hereditatis, aut repudiatio pꝛo⸗ Pꝛie pertinet ad extrancos, non autem ad ſuos„quoꝛum

pꝛopꝛie eſt abſtentio:vt in rub. 3. eo. z. C. de iure deliber in Sloſiæt qy dictum beneſicium tranſmuittatur, videt caus coniuncta gl.d. l.cum antiquioꝛibus.circa pꝛin. ibi, ⁊ alijs quibuſdã ⁊c.dum dicit Imperatoꝛ ibi ſe nouiſſe in que- ſtionibus Julij Mauli deciſum foꝛe, ſnos paternam he⸗ reditatem in ſuam poſteritatem tranſmittere poſtea di⸗ xit ⁊ ſubdit, in quibuſdam: vt dixi gl. illud verbü, alijs exẽ⸗ Plificatis in. d.l. ſi. IDꝛo hoc videtur caſus a contrario ſen ſu litere in.l. Julianus. 3. eo. vbi dicit ꝙ ſi pupillus bere⸗ ditate paterna abſtinuiſſet, ⁊ ei aliquis heres extitiſſet non eſt compellendus paternis creditoꝛibus reſpodere. Ergo a contrario ſenſu ex foꝛmalibus verbis litere colli gitur:ꝙ ſi vult adire hereditatem a qua ſe abſtinuit, tunc creditoꝛibus reſpondebit. Pꝛeterea? qua ratione minoꝛ tranſiittit in beredem beneſicium reſtitutionis: pt.l.non ſolum.cum ſimi de in integ:reſti. ergo eadem ratione ma- ioꝛ beneficium.d..fi. quod eſt in integrũ reſtitutio. Quin⸗ imo⁊ licet ſe ſuus abſtineat,tamen ⁊ nudo nomine heres remanet.i‚cum quaſi..ſed ⁊ ſi quis.3.de fideicom liber. et dictũ fuit.Et adde gl.inl.ſi pꝛo herede. ſ Papinianus. 3.e. Ergo dictum nudum nomen debeat ſuns beres ab⸗ ſtinens cum aliquo effectu tranſinttere in ſi uum heredẽ, per que videtur hanc communem ſententiam non foꝛe ye ram. Cogitandum tamen eſſ.ab ea non recedatis in con⸗ ſulendo,⁊ hec collationis gratia dicta ſunt.(Alterius:

10 ſecundo limita ſing. niſi † filia, que ſimiliter ſua dicitur, ex⸗

12²

cluſa eſſet a ſtatuto maſculis extantibus:q ſua non diclk, ⁊ per conſequens habebit beneficium ſuitatis: vt voluit ſing. Bar. in.l. ſciendum.j. de ſuis legi per illum text. Et ideo tunc ſi quo caſu hereditas exfratrum benignita⸗ te ſibi foꝛet conceſſa,ſi talis bereditas per eam adeatĩ᷑ trãſ⸗ miſſa non dicitur. Contra hoc not.facit dictum Bar.;jj. alleg. ſcʒ ꝙ ſtante ſtatuto, ꝙ femina non ſuccedat ſtatibus maſculis, qð intelligitur ſi maſculi ſuccedant patri:yt ipſe poſuit in..ſi ſint hic allega.ſi ergo iſti non ſuccedunt, illia pPꝛopter hoc non deſinit eſſe ſua,ꝛ ſic tranſinittet beredita tem. Quod not.qꝛ eſt noua limitatio ad materiam et eſt quotidie in facto. Sed pone, ꝙ † ipſius ſtatuti benefi⸗ cio excluſa femina cuidã poꝛtio attributa eſt, an talis poꝛ tio non adita per ipſos filios ſuitatis beneſicio tranſinit⸗ tetur. C Aduertendum:q eſt notabilis limitatio, ⁊ eam nullus tangit niſi. d. Bal. in quodam ſuo conſil.qð incipit, In Chꝛiſti nomine amen. Fᷣactũ pꝛoponitur ſub hac foꝛ⸗ ma, Quidam nomine. dicens, pꝛimo videri hanc poꝛtio⸗ nem non aditam non tranſmitti, eo: qꝛ ipſis fllijs ſub no⸗ mine naturali, non autem ſuitatis defertur, ⁊ ex ſpeciali bene ſcio ipſius ſtatuti, ergo ⁊c.arg.l.legatum. de capi di mi. Ego addo idem videri dicendum, qð dictum ſtatutũ, qð excludit feminas ſtantibus maſculis hereditatem no⸗ lẽtibus, alias femina ſuccedat m Bar. in.1ijg. ſed ſiſint. ad Tertul. per illũ tex. Sed cum iam maſculi tacuerint, nec vnqᷓ dicte poꝛtioni ſe immiſcuerunt, videntur potius ſoꝛoꝛem voluiſſe, ſi extranei ijſdem fratribus ſucceſſuri eſ⸗ ſent ante ponere, qᷓ; poſtponere. Ad hoc. C. de fideicoml. cum acutiſſimi.j. de condi.⁊ demon.l.cum auus.C de in⸗ ſti.⁊ ſubſti.l. generaliter..fin. In contrarium tamen ipſe decidit not abiliter dicens, abſurdum eſſe, quem pꝛo par⸗ te eſſe ſunm heredem, ⁊ pꝛo parte non ſuum. arg.j.de con dia demon.l. Titia ſi non nupſerit. de vſuſc.leũ qui edes. Item, qꝛ dicta poꝛtio filijs delata:videtur eſſe poꝛtio ac⸗ creſcens, ⁊ quam pꝛimo iure habent, ⁊ ſic eiſdem reſpectis debet determinari. Ad hoc de leg.jll.ſi ex toto.. de pac.. inter ſocerum F. cum inter.C.de iure dot.etiam. ita etiã determinat in pꝛedicto conſi.iſtis rationibus, quod eſt ſa⸗ tis not.⁊ mẽtitenẽdũ:q quotidie accidit in facto. ¶ Ad⸗ uertendum tamen eſt:qꝛ hoc dictum videtur multũ dubi tabile. Pꝛimo ex ratione vna ꝑ me ſuperius in contrariũ aſſignata. Secundo: q dicta poꝛtio defertur beneſicio ſta tuti, non autem ſuitatis:vnde cum ſuitas ſit undamẽtum ipſius tranſiniſſionis hereditatis non adite:vt patet in.d. l ſi fratris.⁊ in.d.l. apud hoſtes. cum ſimil. que allegat hic Barto.⁊ per conſequens dicamus hunc filium hanc poꝛ⸗ tionem non tranſiittere:qꝛ ad eam non vocatur, vt ſuns, ſed ex pꝛedicto beneficio, videtur multomagis hoc dictuũ non pꝛocedere, ſi pꝛedictum ſtatutum foꝛet ab bis N poteſtatem pꝛetoꝛis habent:vt eſt marchio, epiſcopus ci

rarig ſ 3 Cell.. a de offic. dele.ꝛ per uitatis, ⁊ ſimiles de quibus in. c. fi. extr PBart.

guäk fuuid ri ceencanent Wältan ſ-isfdno irainſ rnitit

aatal

eectiävecdo 3ne nan aumemane Irooitun Blnpe

saicun Been

thildusbe ns ycliſllete ralennagſenaiutſtl

aſientnelirolälem

alnitklet quolſunsinn⸗

urſertiierctesſüntere irhatenteberocitatsder artinbereceextraneidecec abnbas Eſſet ätis ingano iaberecitasper uun tra taqibuspenesenneran latumeſt beres lietpeti atun potuiſſet eicem renune dütonem ieperpetuumfiuſ einredelibquod ſuum 9 bEtgo eodem mododicam mnecam dlcüantiquioribuso- umintrareſicuum anniberech tuoercladitloquatur inbere etoomloquiturper yerbi,a wienoneſt ſomm ſdertr dihet ogita anprocedat aKguodper iyſosrepetentes ſarusf dubitetur bieper3 famnaſspicalleg oonensinſt Apäantetiam dquoſen. riinigu ſeecunipſeac aaſtdifertia Cdeleg 58 brrcdih inteta ſnil ſe eundeco guoddeſlohocta)

danepg

3

Arn); rupoteſ