7 Dant

4 p ſn nus apſi

SlnE Ndiapd nendſse Paiſ oltra, aſſignatur pꝛimo hic per Bart. quiapꝛo ea parte,

1 — 1 † 5..—.„ 2„

4 mpa reene du qua annuslocationis eſt lapſus, marituspꝛeſtitit patien monpant ouans iam colono fruendi:ergo pꝛo ea parte ſolum ius penſio- ns aotapennä nis eſt ſibi queſit un: ⁊ ſic vt viro queſitum in diniſionem dtemin leetioedrin venit. Pꝛo alia autem parte anni locationis, cũ fundus

a tenpans e ſitreuerſus ad vroꝛem: æ matrimonium ſolutũ: ⁊ ſic pꝛo „Knpreſtati Ra eadem peeſtet patientiam fruendicolono: ergo ſolũ pꝛo amwützten den eaparte ius penſonis eſt queitum ſolum vxoꝛi, ⁊ conſe⸗ Enponsstotinsine aquenter illnd non venit in diniſionem. Sed certe hec ra⸗ Mot tio non eſt bona: qæ ſᷣm hoc etiam in verſi. econtrario. non ofßtd deberet in diniſionem venire:niſi penſio vnius mẽſis, qui fuit de anno locationis decurſus conſtante matrimonio, Kdet oft cum pꝛo eo ſolo menſe maritus conductoꝛi pꝛeſtiterit pa- Ia ram tientiam. Sed boc eſt falſum: vt in eodem dicitur: igit᷑ ꝛc. cndd CAnde alia ratio aſſignatur bic per Bald. dicentem, ꝙ n ideo pꝛo temnpoꝛe anni locationis, quod decurret poſt ſo- mmrwelf lda dnaen lutam matrimonium:: ſic poſt fundum ad vxoꝛem reuer vbom eſtchami ſum:non debet penſio dinidi inter coniuges in pꝛimoca⸗ unn nifeſtiſtine ann ſu:quia pꝛo eo tempore non eſt certum debitũ iri vel pen undumintegme ſionem. Pone enim, ꝙ mulier non pꝛeſtet tunc patientiã umerparte meaſbun qèeſt polſibile: certe non debebitur penſio. Et ſic interim dices neq poſin intotum eſt: quia dubiũ eſt, an vxoꝛ pꝛeſtitura ſit patien- ſequeretur quodſſelte tiam. Sed certe hec ratio non eſt bona:quia ſimiliter mi⸗ partispeo i apet litat in ver. ex cõtrario.vt ex ſe patet ⁊ i nõ ſit eadẽ deci- loyyt eſter ſenotung ſio. C. Ande vltima ratio⁊ vera fuit Sy. quem refert hic 1Julinnus oft Kän Bal ſezʒ ꝙ imo in hoc pꝛimo caſu non fit contributio pen dencidebar üm ſionis totius ſed ſolum pꝛo parte tempoꝛis fluxi ex anno t Secuncofig mri locationis,ne in vtilitatem nimiam mariti ⁊d amnum ni⸗ tum poſtno Annn mium mulieris, veniãt in commiſtione ꝛdiniſione integri Kſicinpl eaſen M fructus duarum culturarum diuerſarum. Zatis enim eſt erepetipoſſen mn marito, ꝙ veniant in diuiſione integri fructus percepti 95* po p ge daumn ex cultura pꝛecedente annum locationis abſq; eo, ꝙ ve⸗ eite um ſequit pien niat integra penſio percipienda ex alia cultura facienda Senetumparsai in annolocationis. Et ſi dicis: quare ergo pẽſio cotribui⸗ 1lneceſſariasgiſ msi tur pꝛo quota tempoꝛis ex anno locationis fluxi, cum illa acumynuss famat perueniat ex cultura anni locationis: Reſpondeo pꝛout cre opi. Baldquecin ſentit gl. hic in fin. ꝙ ex quo illa quota penſionis pꝛouenit e verb,oblilqnbaa ex mẽſibus anni locationis fluxis tempoꝛe cõſtantis ma- is inſpicitur: ſtſune trimonij:igitur cenſetur quodammodo de cultura eiuſ⸗ cum vinea indotmoh dem anni:⁊ igitur illa in duiſionem venit. ⁊ ex hoc patet: collectis per enmn quarein ver. ex cõtrario. in ver. itẽ ſi meſſes. ꝓenſio inte- timo arnomatinaie graliter conſyderata venit inter coniuges diuidenda: nõ deat inter coniugesnie autem poꝛtio commenſurata tempoi fluxo, ex anno lo⸗ dnis cſtlapſun cyitt cationis conſtante matrimonio: quia ipſapenſio cenſetur tenpons entudi tota peruenire ex cultura eiuſdem anni:non autem ex cul nus quomocopenſoilinzb ruris diuerſis:vt apparet in text. ¶ DZum autem circa hoc dicit hic Bart. quod ſi in pꝛimo caſu legisfuiſſet fun- ntrinomtwi⸗ duslocatus, non pꝛocerta quantitate pecunie, ſed pꝛo cer annc ovenlonsten ta quota fructuum, ex eo percipiendoꝛum diuiſo matri⸗ etdiutſopen duf monio, tempoꝛe durantis locationis: nil de penſione ve- in ſinſchacnma niret diuidendum inter coniuges: q contractus locatio- rlminus a. Jtalttm nis quo ad penſionem eſt tunc conditionalis: vt patet in erctur quod inſe Linterdum. de verb.oblig.⁊ in.lj. de condi.⁊ demonſt.⁊ ſic ſus quando rinezpnr nil iuris eſt queſitum interim marito. Adde qð boc videt᷑ dat aracuanonfen falſum: q licet nõ poſſit hoc caſu diuiſio ſieriretamẽè ſiet o quotaparte ann 1 diuiſio ſpe:vt ſit..eo..itẽ ſi meſſes.in eal.⁊ pꝛout fit etiã penfoer tot panimn⸗ in pꝛin legis noſtre diuiſio non re:ſi teneamus opi.verã, dlumin diufoneſen ſcz penſionem petinõ poſſe, niſi in ſine anni locationis: vt talapſui tempansi, ſupꝛa dixi. ¶ In..ibi, vno mẽſe detracto ⁊c. huius mẽſis is non habetnien detr actio poteſt dupliciter intelligi. Pꝛimo, ꝙ ille mèſis meſt fiuxumtenonn, anni locationis, qni detrahitur ſup pleatur ex menſe pꝛi⸗ de hec repponom mi anni matrimonialis, vel qõò penſio eiuſdem detracti, vae zin con attribuatur pꝛo dimidia quatuoꝛ menſibus pꝛecedenti⸗ „ernitti bus, pꝛo alia dimidia quatuoꝛ ſequẽtibus. Ni autẽ in⸗ — il tellectus impꝛobantur hic plene per Bart. quẽ in hoc vi⸗ ttrin 27 de. Secũdo modo, ꝙ † eius mẽſis detracti nulla habeat qillein qein cöfyderatio, quo ad diuidendam penſionẽ eius in fauoꝛẽ rſtareccloſan int mariti.Et ſiitaintelligatur: no. ex boc Bar. ꝙvbi annus Gariult locationis excedit annum matrimonij reſpectu eius, ꝗd mus poſtEn, von excedit, nõ debet fieri cõtributio ſeu diuiſio in fauoꝛẽ ma venſio cume nrkeg riti. Sed certe hoc videtur falſum, ⁊ contra caſum in ver. aeſtqrüaf, excötrario. vbi enim matrimoniũ fuit cõtractũ de menſe ¹„r aObb,..-. 77 voris flurich g Nouembeis, locatio initiata de menſe artij ſequẽtis, one veniteſt, ſic annuslocationis in multo excedit annum matrimo- 2etiriſt nmij, ⁊tunc diuiſio penſionis fit ea cõſyderata integraliter: b kliumextinp nr lt vnde pꝛo ſolutione dic:q vbi quamuis annus locationis eandus beinn excedit annũ matrinonij, tamen fructus percipiunt in,

tas inſpicimusquunne

Soluto matrimonio. 5

tra annũ matrimonij:tunc illoꝛũ diuiſio integraliter con vderata fieri debet inter cõinges.Et ita eſt caſus in ver. ex cõtrario.⁊ in verſi.itẽ ſi meſſes.ßᷣm vnũ int ellectũ. Sed fructuũ, qui percipiunt᷑ poſt finitum annum matrimonij ⁊ in tẽpoꝛe locationis diuiſio fieri nõ debet.⁊ ita eſt caſus in ſi filio.in fi.j.eo.⁊ ita intellige Gar. ¶ In ea.ibi, ſed ce dere dʒ ⁊c.⁊· hec vera, niſi maritus eſſet abſens, vel moꝛ- tuus:⁊ſic cedere nõ poſſet. Aut eſſet cõtumax: ſic cedere nollet:quoniã tunc vxoꝛi competit vtilis abſo q ceſſione. ar gu. C. ad Trebll. ſancimus.ad f. 6. de inſti.lj. in fin.⁊l. da⸗ mni.ſ.ſij. dedamn. infec. hm vnam lec. ¶ In eadibi, ſᷣm Azo.⁊ Roge. hec vera⁊ cõmuniter appꝛobata. Dum au 28 temt in fi huius gl. interſerit hic Bal. pulchꝛam queſtio⸗ nem. Auid ſi dominus fructus iuriſditionis ſue pꝛo ſeꝝ menſibus vendit vni, pꝛo alijs ſey menſibus alteri, ⁊ acci⸗ dit, ꝙ in vltima die ſex menſiũ emptoꝛis pꝛimivnus ma⸗ leſiciũ cõmiſerit:cõdemnatus autem ad penã fuerit tem/ poꝛe ſex menſiũ ſecundi emptoꝛis:cui tunc pena illa que iuriſdit᷑ eſt fructus, applicabit: Adde qð ipſe idẽ poſt Pet.⁊ Cy.q.hanc latius tractauit in.l.ſi. C. de fruct.⁊ lit. expen.l. fi. 3.de iuriſd.omn.iudi.⁊ licet plurimũ arguat pꝛo ⁊ contra: nihilominus ego do caſus quatuoꝛ ad que- ſtionem hanc pꝛo emptoꝛe pꝛimo determinantes. CEt pꝛimo caſum notab.in.l. quecunq; actionesj.de act.⁊ obl. dicentẽ, ꝙ lucrum pene, q dominus ſentit ex iniuria il- lata ſeruo, ante ipſius venditionẽ: debet applicari ipſi vẽ⸗ ditoꝛi,⁊ domino pꝛimo licet poſt emptionem eiuſdẽ iniu riantis ſeqnuta fuerit condẽnatio. ¶ Secundo text in.l. fi.j.arb.furt.ceſa.vbi lucrum pene qð ſentit ipſe venditoꝛ fundi pꝛopter arboꝛes ex eo furtim ceſas, ante eius ven⸗ ditionem, ita applicatur eius vẽditoꝛi, ꝙ nõ tranſfert᷑ in emptoꝛem:quamuispoſt emptionem factam cõdemna⸗ tio facta fuerit.Et ſic quo ad lucrum pene applicandum inſpicitur tẽpus delicti:nõ autem cõdemnationis: vt in bis duobus eſt caſus. ¶ Tertio allego.l.j§.ſi fundus.j. de aqua quotid ⁊ eſtiua. ¶ Quarto.l. is qui in puteũ.5. ſi poſtea.j. qð vi aut clam.vbi ſunt per omnia caſus pꝛemiſ⸗ ſis ſimiles.Ad idem etiam facit.j.ſi filius.j. de verb. obli.⁊ J.fi.j. de ſtip. ſer. Pꝛeterea ratio:qꝛ non eſt dubium, ꝙ bic delinquẽs ſtatim cum delinquit, ſtatim eſt ſeruus pene: vt in.l.ſ. C. de ſen. paſſ. Cum autẽ ſententia fertur illa de⸗ claratoꝛia eſt delicti cõmiſſi:⁊ conſequenter etiã pene ſibi a iure iniuncte:vt in.l.j.j.ad Turpil. vnde hec declarato⸗ ria ſententia cum trahatur retro ad tempus cõmiſſi deli⸗ cti.arg.ff. de teſti.l.heredes palam..ſi quis poſt. non eſt mirum,ſi pena applicetur emptoꝛi pꝛimo: cum tempoꝛe ullius fingatur etiam pꝛolata ipſa ſentẽtia. In pꝛimis au⸗ tem quatuoꝛ iuribus eſt queſtionis caſus, ⁊ mirũ eſt atan tis doc.ea allegata non fuiſſe. ¶ In gl.ſuper verbo, ecõ⸗ trario.ibi, vt benignius agat᷑ cum marito ⁊c. bec ratio vi detur nõ bona per ver.item ſi meſſes.in hac.l. Ibi em̃ ma ritus fructus anni perceperat, ſcʒ meſſes: ⁊ tamẽ nibilo- minus contribuuntur etiam fructus vindemie integri, Sed ſolue, ꝙ ibi loquit᷑ quando maritus percepit partẽ fructuum vnius anni in pꝛinc.anni,id eſt perceperat fru⸗ ctus anni integros. ¶ In gl.ſuper verbo, ſtatim. in pꝛin. 29 Et ſic ſᷣm diuerſas expoſitiones eiuſdẽ, ꝙ dictio ſtatim, aliquando denotat quid incõtinenti fieri, aliquando cum tempoꝛis interuallo:vnde eſt argu.ad.qꝗ.ſᷣm Bal. anſi gs accuſet᷑,ꝙ Titiũ aggreſſus fuit, ⁊ eundẽ ſtatim vulnera⸗ uit, intelligatur vulnus incõtinẽti cũ aggreſſu foꝛe factũ, ⁊ſic aggreſſus cõfundatur cum vulnere, adeo:vt pꝛo vno delicto accuſatus puniat ſᷣm gll.qui de crimine.C.de ac⸗ cu.Aa vero intelliget᷑ vulnus ſecutum ex interuallo,⁊ ſic puniat pꝛo delictis diuerſis: determinat ꝙ cum verbum hoc ſit equiuocũ accipi debet in libello criminali in partẽ mitioꝛẽ in dubio:⁊ ſic ꝙ vno momẽto facta fuerit aggreſ⸗ ſio ⁊ vulner atio. Ad hoc.j. de pen.. ſipꝛeſes. Ande not.ꝙ; Lſiquis intẽtione ambigua.s.de iudi.⁊l.inter ſtipulantẽ. S.ſi Stichum.j.de ver. obli. volẽtes ambigua verba libel⸗ li in fauoꝛẽ libellantis interpꝛetari locũ nõ habere in libel lo cauſe criminalis. Quoniã illius verba interpꝛetant in fauoꝛẽ accuſati, per. d.l.ſi pꝛeſes. qðͦ eſt notã. ¶ In gl. ſup 30 ver. debebat. ibi.j.de iure fiſc.l.f.x vbi eſt caſus, ꝙ fructꝰ penſionis nõ percepte per venditoꝛẽ, tranſit integraliter in emptoꝛẽ, qui cogitur ſtare colono. Et ratio diuerſſta⸗ tis eſt: qꝛ in ipſum emptoꝛẽ tranſfert vẽditoꝛ coͤſyderato c

—