ennenan docuratouin 8 clraton nullotman dcſi recipiensſetſamn rus qdonato näue ndonatione concni ir: vt. fi quis ggr. zui glio. in ſ ſernenn ero recipiens iguat- vidiſti, eſt connodn tur. quia non conerrr perficienda: ſtain Auit, ob idſolut pit,tali caſu ytfir ſocationem ignonn me Angiin d lfälke excipiatur, dooſas abitur de dolo ſn is tempoꝛeiintelcyiin ꝛum ſatis eſtdubittit zuando enimpoenear mandati reuocatoun, tyvt dominoscqufa nem nöinduci fümne

tione induettrdern 6

omino acqviratiian rquirendi: tfaalst ederim dedenaite rcddinpcte inductaſicuisſäu ocurato babexm⸗ dterea oovensſolla

repetereaäſ certung

p fſſ

nummisdo l

donatio ricell,

us in ,jih jnog

piebam vt mutuum. Ita loquitur pꝛimum reſpõſum: vt ex ſe patet. Secus autem ſi ambe cauſe in qnibus eſt diſ⸗ ſenſus, non ſunt habiles ad dominij tranſlationem: quia tunc donatio non inducitur. Caſus eſt in.j.⁊ fi. reſpon.o.l. ſi ego.vbi ponitur exemplum, quando tu das vt donum: ego recipio vt depoſitum.Sed in caſu noſtro iſte ambe cauſe adinuicem verſantes, non ſunt babiles ad dominij tranſlationem:quoniam tu das, vt dones:ego recipio, vt furer.igitur ⁊c.vnde in duobus vltimis reſponſiseſt hu- iusqueſtio caſus, Tertio tamen inqnantum circa boc dicunt doc.ꝙ tali caſu recipiens committit furtũ:falſum eſt ex eo:quia non poteſt furtum committi:cum recipiẽs re ipſa voluntate dantis vtatur:licet hanc voluntatẽ ad⸗ eſſe ignoꝛet:vt pꝛobatur inſtit.de obli.que ex male..pla/ cuit.⁊ in.l. inter omnes§. recte.⁊.I. falſus.. qui alienam.j. de fur. ¶ Aliquando ſoluit quis ſcienter, non vt pꝛocu- ratoꝛi falſo ſimplici:ſed vt pꝛocuratoꝛi falſo in rem ſuam. Et tunc illa in hac eſt vera opi.ꝙ; aut pꝛocuratoꝛ falſus in rem ſuam ſcit ſoluentem ſcienter ſoluere:⁊ donatio indu citur.Et pꝛo hoc videtur recte caſus in.ʒ.qui filio.⁊. ſer uus meus.vbi loquitur tex.in filio⁊ꝛ ſerno habẽtibus ad⸗ miniſtrationem peculij,cuius quidem peculij.licet domi nium pꝛopꝛium ſit apud patrem ⁊ dominũ: vt.i.iij..ſed vtrum.a.de mino.cũ ſimili.nihilominus filius ipſe quaſi dominus reputatur ad boc.qð no.gloſ.j.titu.ij.l.frater a fratre.aut ignoꝛat pꝛocuratoꝛ ſoluentẽ ſcienter ſoluere:⁊ tunc ea diſtinctio ſit quam.S.vidiſti in pꝛocuratoꝛe ſimpli ci, ſcz ꝙ aut recipit, vt furetur: aut vt domino acquirat: vt in ſuperioꝛibus dixi.E Item quarto inquãtum ſupe⸗ rius dixit Ange.ꝙ ſi recipiens animo intercipiẽdi, oppo nit cõtra repetentem, dolo facis petere: qꝛ iam donaſti.ꝙ poterit replicari ex dono non acquiſiſti: quia doloſo ani⸗ moꝛꝛ⁊ vt interciperes recepiſti.Et ſic r vult ꝙ cõtra exce/ ptionẽ doli, replicari poſſit de dolo. dde, ꝙ contra boc videtur tex.j.de doli except.l.apud Celſum..arcel⸗ lus.pꝛo cuius ſolu.ibi vide. ¶ Item per pꝛedicta patet/, qð non eſt ſemper vera vltima opi.dicẽtium, ꝙſi dans ve lit reuocare animum donanqdi, anteqᷓ; perueniat ad noti/ tiã recipiẽtis, ipſum ſcienter ſoluiſſe, qò poteſt. on enim obſtat lex per quam ſe fundat, ſcʒ.l.ij.ã. antepe. cum ſimi⸗ lib. j. de dona. Quoniam ibi loquitur quãdo factum erat mandatum, de dando donatario:⁊ re adhuc nõ data, do minus reuocat mandatum. Quoniam re integra ipſum mandatum poteſt reuocare: vt.. item ſi quis.q.ſi ſeruũ. ⁊l.ſi pecuniam. 5. eo. quaſi adhuc nullum queſitum eſſet ius donatario:cũ nulla adbuc interceſſiſſet donatio. Hos autem loquimur, in datione ipſa iam facta recipiẽti, que cum facti ſit, ⁊ non poſſi mera penitẽtia reſolui. 5. de pact. lobuentione. merito penitentia iſta non poſſit tantũ boc caſu operari, quantum pꝛuma in caſu pꝛecedẽti. Quoniã in iſto res nõ erat integra:qꝛ datio interuenerat.ã de pu bli.l. ſi quis pꝛobibuerit.que ad hoc eſt argumentũ opti⸗- mum · Et iſta videtur vera concluſio in iſto dubitabili et ſubtili paſſu. ¶ In ea.gloſ.ibi, ſi bona ſide exigeret. vult Tigitur glo.⁊ eſt quarta pꝛincipalis concluſio, qò ſolutum per debitoꝛem bona ſide reuocato pꝛocuratoꝛi bona fide recipienti, inducat liberationem a domino:⁊ hocper tex. in.d.l‚cum quis.5.j.⁊.l. eius qui in pꝛouinciam.in pꝛin. 3. ſ cer.pet. CSed circa hoc inſurgit dubitabilis.q. an do- minium huius pecunie ſolute acquiratur per pꝛocurato rem domino?⁊ gl. C. de fur.i. furtis.⁊ in. d.l.cum quis. 9.j. ⁊ in.l.ſi quis ſeruo. eo. tit. dixit domino acqniri.⁊ iſtas ſe⸗ quitur Bar. ⁊ communiter omnes dicentes hanc acquiſi tionem reſultare ex tribus. Pꝛimo ex reliquijs pꝛecedẽ⸗ tis mãdati.ad hoc regula, ſemper. de vſuſcap. pꝛo emp.l. ñ̃ H.ſi a furioſo. Secundo bonam ſidem ſoluẽtis. Tertio bonam fidem recipiẽtis.Et hec opi.compꝛobatur ex eo: q bec duo ſunt cõuertibilia debitoꝛem liberari: ergò do minium crediti ſoluti creditoꝛi acquirij.de ſolu.q.fu giti⸗ uus.Sed tex.in.d..j.vult ſolutionem factam a bona fide ſoluente, pꝛocuratoꝛi reuocato bona fide recipienti libe⸗ rationem inducere:ergo vult conſequenter eiuſdem pe⸗ cunie dominium domino acquiri. Cõtraria tamen eſt glo. in.l. acceptam. C. de vfu.⁊ pꝛo ea facit pꝛimo iuris re- gula, dicentis per liberam perſonam dominium non ac⸗ quiri, niſi mandato pꝛecedẽte: vt inſti.per quas perſo. no. acqui..ex his apparet.C.od.titu.l.j. Secundo pꝛobat:

De condictione cauſa data ac. 65

quia hoc eſt clarum ꝙ actns iſte receptionis pecunie, non poteſt cauſari in iſto recipiente:vt in pꝛocuratoꝛe: qæ man datum eſt reuocatum: ergo de viua neceſſitate opoꝛtet cauſari in eo:vt in nego geſt. Sed caſus eſt legis, ꝙ ⁊ per negotioꝛum geſtoꝛem, qui nomine domini pecuniam re- cipit, non acquiritur directo dominium ipſi domino, niſi per ratibabitionem ſubſecutam:vt eſt caſus ſᷣm verũ in⸗ tellectum gl. in. l.ſi ego.. de neg. geſt. igit ꝛc. Poſumus tamẽ ꝓ opi.omniũ cõcoꝛ.ſic dicereꝙ aut querit᷑,an tali caſu acquirat᷑ dominiũ directũ ipſi domino:⁊ dico ꝙ nõ ꝑ pꝛeallegata. Et ita ſit vera gl. in. d.l. acceptã. Aut que- ritur an acquiratur vtile? ⁊ dico quod ſic.Et ita pꝛoce⸗ dat gl. in.d. Fj.⁊ hoc † pꝛobo:qꝛ vbicunq; cõtra iuris re- gulas reſultat dominij acquiſitio:ſemper tunc vtile ac⸗ quiritur non directum. Ad hoc per me not.gl. fi. in.l. fi. in verbo, in rem. C. de ſacroſanc.eccl. Sed in caſu iſto cõtra iuris regulas acquiritur:qꝛper liberam perſonam non babentem mandatum:igitur ⁊c.⁊ ita teneo in hoc paſſu: ⁊hec ſufficiant ſuper iſta pꝛima gl. ¶ Ex quibus dictis capio bas cõcluſiones Mꝛimat ꝙ indebitum falſo pꝛo⸗ curatoꝛi renocato bona fide ſolutum. Item ⁊ bona fide acceptum, repetitur per condictionem indebiti a domi⸗ no, etiam ratum nõ habente, e; eo: qæ videtur quodam⸗ modo mandatum non fuiſſe reuocatum in pꝛeiudicium ſoluentis, qui de reuocatione notificatus non eſt. arg. d. g. ſi ſeruum. ꝛ.d..item ſi quis. Sed pone, quod mala ſide Treuocatus pꝛocuratoꝛ recipit:an tunc ſoluenti co⸗ tra reuocantem via al iqua conſuletur:⁊ videtur qð non ex eo: quia ſi pꝛocuratoꝛ mala ſide recipit, domino do⸗ minium non queſiuit:vnde non poteſt dari contra eum condictio indebiti, que competit demum tranſlato do-⸗ minio.l. ſi in aream.j. tit. ij. Dico tamẽ, quod poterit re⸗ uocans conueniri actione de dolo, ꝙ pꝛobo:qꝛ dolo facit renocans celare reuocationem mandati, quam notifica⸗ re debebat. Ad boc.j. de actio.emp.l..ja..iii. in pꝛinc. ⁊ de contrab.empt.l.quod ſepe..ſi.cum ergo dolus iſte purgari non poſſit per aliam actionem:merito actio de dolo ſupereſt..de dolo.l.eleganter.ᷣ.non ſolum.ſi tamẽ ſoluens ipſe conſecutus ſit cõdictionem furtiuam, quod pꝛocuratoꝛi mala fide recipienti ſoluit:tali caſu de dolo actio contra dominium ceſſabit:ne idem bis ſoluens cõ⸗ ſequatur. Ad hoc.&ᷓ. de pet.here.l.nec vllã.g.pe.a.j.de ſo lu.l. Stichum.. de dolo. ¶ Et ex boc capio ſecundã con cluſionem, ꝙ ſoluens indebitum pꝛocuratoꝛi reuocato mala fide recipienti, babet contra dominum reuocatio⸗ nem non notificantem, actionem de dolo, que tamen ceſ⸗ ſat ſi per furtinam condictionem ſoluens, accipiente eo, ſolutam fuerit conſecutus. ¶ Tertia concluſio ꝙ debi⸗

10 toꝛ † ſoluens ſpeciem pꝛocuratoꝛi nullum mãdatum ba⸗

benti:⁊ pꝛobabili cauſa tutus liberatur acreditoꝛe per ceſſionem actionum.⁊ hoc per.d.g.ſeruum tuum impꝛu/ dens..d.g.ſi res.⁊ arg.optimum.j.commo.l. argentum. inſti.de contrab.emp..quod ſi fugerit.¶ Quarta con.

I1 cluſio, ꝙ † debitoꝛ ſoluens genus pꝛocuratoꝛi nullũ man

datum babenti, non liberatur a domino per ceſſionem actionũ, ſibi aliqua culpa imputari põt:vtputa, qꝛ a pe tente nomine dommi, non fecerit ſibi oſtendi mandatũ. Ad hoc.d..apud abeonem.iũcta.l.ſi quis inficiatus. J. depoſi. Secus ſi ſoluenti nulla culpa imputari poteſt: puta, quia dixit creditoꝛ, ſoluas id, quod debes poꝛtanti annulum vel tale ſignum.Et quidam hoc audiens, illud ſignum poꝛtans fecit ſibi ſolui:quoniam tũc putarem ta/ lem debitoꝛem liberari per ceſſionem actionũ. Pꝛimo: quia opera creditoꝛis factum eſt, quod iſti tali fuerit fa⸗ cta ſolutio.igitur ⁊c.ar gu.j. de doli except..ſi opera. Se⸗ cundo:quia ex quo petens ſibi ſolui poꝛtauit ſignũ a cre/ ditoꝛe dictum:merito iuſta ⁊ pꝛobabilis cauſa credulita tis fuit in ipſo debitoꝛe ſoluente, quoniam credere de⸗ buit illum eſſe, qui a domino mittebatur. ⁊ boc pꝛopter poꝛtationem ſigni. argumen. C. de fabꝛi.j.ſtigmata.libꝛo xj.⁊ quod not. Barto. in.l. pꝛohibitum. C. de iure fiſci.li⸗ bꝛo. x. et pꝛobatur.j. de iniurijs.l. apud Labeonem. 9.ſ quis virginem.⁊ ita intelligo dicto.. apud Z abeonem.

12 cum glo. ſua. ¶ Quinta t concluſio quod debitum ſcien⸗

ter ſolutum falſo pꝛocuratoꝛi videtur donatum adeo, vt neq; illud repetatur.Et bocſi teneamus ſententiam gl. hic.ſinaut teneamus ſupꝛadicta, tunc concluſiones infe⸗

3

— ͦ—

——

—Sitas e

—