rin Aehpüln 5

eki neceſfar 3 dappe n R rgoin dabi anc

Rtextupouredet

nün

9

De in litem iurando.

37 STamen ꝛ t̃ fui immemoꝛ dicere vnum:ideo dic ſic.

Item ſupꝛadictis adde, an iudex taxationẽ per ſe factam ⁊per partem iuratam, anteq́ ſententia feratur reuocare poſſit, ſi iuſta erroꝛis cauſa allegetur? ⁊ Inno.in. d.c.ſi.te⸗ nuit qð ſic.arg.ꝙ iuſſit.j.de re iudi.⁊ in.c.cũ ceſſante. ex⸗ tra de appella. Pꝛo qno facit, quod licet lex dicat iura⸗ mento ſtari:attamen cõtrarium eius per legitimas pꝛo⸗ bationes pꝛobari poteſt: vt in.c.ij.per gloſ.de tempo. oꝛ⸗ di.lib.vj.⁊ in.c.quia pꝛopter.in verbo, iuramento. de elec. per Innocen. ergo licet lex dicat taxationi iudicis ſuper qua pꝛeſtitum eſt iuramentum ſtari opoꝛtere:vt in autbẽ tica de iudi..opoꝛtet..d.l. ſi quando. nibilominus illud intelligitur, niſi le gitima cauſa per pꝛobationem decla⸗ rata contrarium ſuadeat. Et pꝛo eo ego allego ſpeciales caſus hoc pꝛobantes.3.l.pꝛoxima..item videndum.:.j. eo.l.fin. in generalitate ſua.

Summarium.

Dominus litis pꝛopꝛie dicitur is, ad cuius commo⸗ dum actio intentatur.

dennäuminan 2 Tutoꝛ dicitur, quaſi dominus ſubſtantie pupillaris. nascömitaam 3 Juramentum poc inlitem, ꝙ non deferatur: niſi qui ſuo

T

d nbu Aij usAlioantez

dm egemſan

Kin d.f ad 1

9

mentum peretnn 1

nuramentunprft Authen nouomoy tanc eſtopimg is, quodſic pe

n Sillicitumtheaen

ra

ndamentum

ertarationedin 3

jqui adeo,qutn- ꝛpoteſt Calbsin, re. in.Iſt quute equitur er eget um legem läaun reci. Bonchape ddo ſententaſtte appellaripotstnt yt ibi, nos anni ecundum iran tappellariatuani opinio Inncäge d idem notat orn ertradepecſcixai commicttutäne in dagkbäoche is iniquodinon verbis etinolii leit ſtio, anexobollei jaramentumnün, poſſttad ortian d non perdiim⸗ ruit perſequtli⸗ ilamxtginndhn zhic confrma

def rtun qrcken

Al 0 ¶ Dominus vel quaſi domi⸗ d/ g nus in litẽ iurat. ¶ No.ex pꝛin⸗ Acipio † iuncto fine, illum dici dominum litis, ad cuius cõmodum actio intentatur: pꝛocura toꝛ ergo ĩmpꝛopꝛie dñs litis vocatur:ſed pꝛopꝛie dicitur dñs in ſententia.C.de pꝛocur.l.nulla.z.l.pꝛocuratoꝛ.j.de appella.l. ab executoꝛe..ſi. ¶ In gl.in verbo, dñi. ibi, vel

En 2 quaſſ. et bene dicit, quoniã ipſe tutoꝛ t quaſi dñs eſt ſub⸗

ſtantie ꝓpupillaris.j.pꝛo emptoꝛe.l.qui fundum..ſi tutoꝛ.

ſ.de fur. l. interdũ.g. tutelã. cum ſimi. ¶ Altimo extrargl.

⁊ pꝛimo iſtius litere, inquãtũ dicit, ꝙ nullus alius admit ti poteſt ad iurandũ in litẽ, niſi qui ſuo nomine litẽ cõte- ſtatur, colligo caſum expꝛeſſum cõtra opi. Barto. in. l. qui bona..ſi alieno.ad finẽ cõmenti ſui.j.de dam.infec.dicen tis, ꝙ quemadmodum per pꝛocuratoꝛẽ habentẽ manda tum ſpeciale poteſt de veritate iurari.de teſtib.c.pꝛeſen⸗ tiũ.lib.vj.s.co.ti.ij.l.iuſiurãdũ, qò ex cõuentione.. fi. Itẽ de calumnia: vt extra de iur.calũ.c.ſi.lib.vj.⁊ no.in.l.fi. C. eo.titu. ita etiã ⁊ poteſt in litem per pꝛocuratoꝛẽ habentẽ ſpeciale mandatũ. Tu vt vides hic habes caſum contra⸗ rium:quoniam denegat Pomp. boc poſſe admitti ad iu randum, qui ſuo nomine litem nõ cõteſtatur. Et cõſequẽ ter pꝛocuratoꝛ, quicõteſtatur nomine dñi: mirum tamen eſt quomodo Bar.tam vebementer errauerit contra ca⸗ ſum.l.no. ſc.l.videamus. 3. eo. ti. quã ipſe allegat: quoniã non ſolum loquitur in tutoꝛe. Non obſt. argu.de veritate dicenda ad iuramentum in litem: quoniam ſcðm hocſe⸗ queretur, qò quẽadmodum iuramẽtum de veritate pꝛe⸗ ſtari poteſt per defenſoꝛem ſine mandato in alterius cõ- modum:vt.l. nam ⁊ poſtea.. iuſiurandum defenſoꝛis. 6.ti tuj. ita ⁊ iuramẽtum in litem, ꝙ eſt falſum: vt hic. ¶ Anũ tamen ego nego.ꝙ ſi iurauerit inlitem pꝛocuratoꝛis, ad boc ſpeciale mandatũ habẽs, neq; fuerit ſibi oppoſitũ, ꝙ iurare nõ poterat, vcz talis iuramenti pꝛeſtatio. Quoniã ea que nõ poſſunt per pꝛocuratoꝛẽ ⁊ habentẽ ſpeciale mã datum fieri, facta valẽt, ſi ei oppoſitũ nõ fuit. glo. eſt ſingu laris de iure ciuili in authẽ. quomodo nat.effi. ſui..ſi ꝗs. Ergo, ſi vera ſunt:ſic igitur lectura de qua Bart.facit fe⸗ ſtum.ff.de adop.l.poſt moꝛtẽ.H.neq;.ad ſi.⁊ ego cõſociam de iure cano.de iudicijs.c.jin verbo, terminalis. lib. vj.

Summarium.

1&☛ Clauſula, quanti ea res eſt: ꝙ denotat veram ã com⸗

munem eſtimationem.

2 Eſtimatio rei cõmittitur arbitrio agentis, quando per

eius eſtimationem ad illius iuramentum recurritur.

3 Juramẽtum affectionis ideo inductum, vt delictum cõ-

tumacis puniatur.

4 Aenqdittio facta a parte inuita, ꝙ valet, ſi pꝛecij eſtimatio

2

3

arbitrio ementis conferatur.

tu toꝛ. ¶ In actiõe tutele:quia eſt

bone ſidei, iuratur in litem.

boc dicit. ¶ Ho. pꝛimo † ꝙ iſta verba, quanti A4ſea res eſt, denotant veram ⁊ communem eſti⸗ Zd boc.j. de verbo.ſigni. hec verba.z.l. Item Pic. CNota ſcðot,ꝙ quãdo pꝛo eſtimatione rei recurra/ tur ad iuramentũ agentis, dicitur pꝛecium, ſeu buius rei eſtimatio eius arbitrio conſtitui. ¶ No.tertiorrationem totius titu.quare iuramentum affectionis inductum fue rit, ſcz vt ipſius cõtumacis delictum puniatur. Ad idem j. re. amo.l. ſi cum dos.§. fi. cũl. ſer ſeq. C Mo. vlterius, qdð

4 iſtud ꝙ dicitur inualidam eſſe emptionẽ, vbi pꝛecij de⸗

terminatio arbitrio alterins contrabentium cõmittitur: vt.l.ꝙ ſpe.g.jj.de cõtrahenda emptio.C. eo.l.ementis.cũ ibi notatis, pꝛocedere, niſi vẽditio ſit impꝛopꝛia, que pꝛo⸗ cedat a parte inuita: quoniam tunc ⁊ emptio eſt valida, ſi eius pꝛecij terminatio eius arbitrio fiat: vt bic eſt caſus.

Summarium.

Furti in actione ꝙ pena veniat multiplicanda reſpe ctu eſtimationis rei ſubtracte:que venit iuramento agen tis declaranda.

Eſtimatio rei ſubtracte conſyderatur ſecũdum tempus ſubtractionis:niſi poſtea pluris creuerit. mMMaioꝛ numerus affirmatiue conceptus continet in ſe minoꝛem in iuramento:⁊ ibi quid in cõtractu: quid in vl⸗ timis voluntatibus iudicijs ⁊ in alijs actionibus?

Quid ſi pꝛofertur negatine:

Dictio taxatiua tãtum, ꝙ non intelligitur in ſumma af⸗ firmatiue concepta.

Teſtium duoꝛum ſi vnus deponit de valoꝛe cẽtum quin⸗/ quaginta, alius de centum: an in dicto iſtius intelligatur taxatiua tantum? contra Bar.

Pꝛobatum ⁊ ſ ſit reſpectu valoꝛis rei, per teſtes, de pꝛe⸗ cio maioꝛi:nihilominus poterit foꝛmariarticulus de mi⸗ noꝛi, ꝛ ſuper eo teſtes examinari.

Teſtes qui examinati ſuper valoꝛe, dicunt cõmuniter et plus:quid pꝛobent:vbi, ꝙ nibil operatur.

Clauſula ⁊ paulo plus, in dicto teſtis, quid operetur? Teſtes, quoꝛum vnus deponit Titium poſſediſſe annos decem, alius annis viginti ꝙ non pꝛobent: quia in maioꝛi ſumma in teſtibus, non ineſt minoꝛ.

— Am furti ¶ Qui iurat rem vale⸗ Na ere minus, quam valeat, Gnon eſt periurus: licet non adijciat verbum, ⁊ plus.hoc dicit. ¶ No.pꝛimo ꝙin actiõe furti venit multiplicanda pena reſpectu eſtimationis rei ſub/ tracte que venit declaranda iuramento agentis. CNota bec ⁊ eſtimatio in actione hac debet conſyderari ſecun⸗ dum tẽpus ſubtractionis:niſi poſtea pluris creuerit. Ca ſus eſt.j. de furtis.l. inficiãdo.. infans. ⁊ dicitur bic in gl. ¶ No.vltimo, ꝙf maioꝛ numerus affirmatiue cõceptus in ſe minoꝛem cõtinet. Ad idẽ regula iuris plus. de regu. iur.lib.vj. Et boc in iuramẽto. ¶ Quid autẽ in cõtractu: die.vt.j. de verb. obli. lj.ſ.ſi ſtipulãti. ¶ Quid in vltimis voluntatibus: dic vt de leg.j.l.qui quartã. ¶ Quid in iu⸗ diciodic vt de re iudi.l.inter pares.ad finẽ.⁊ ibi in ſentẽ/ tijs. ¶ Quid autẽ in alijs actionibus iudiciariũjs:dic: vt in. l.cum mibi.j. de edil.edic.⁊.i.diẽ..ſi plures.ff.de arbi. ⁊ in. c. j. eo. ti.lib. vj. Itẽ ad id, ꝙ dixi de cõtractibꝰ. Mdde l.ſi decem.j. loca. ¶Quiqd in teſtibus: dicetur ibi. Et hec pꝛocedunt quando maioꝛ ſumma pꝛofertur affirmatiue. ¶ Quid autem ſi pꝛoferatur negatiue: dic.vt.ff.de pact. l.ſi vnus.g.ſi cum decem.alias ſi cum tibi decem.et in.d.l. ſi quis cum totum.j.de reb.dub.l.ſi is qui ducenta..fina.

4 ¶ Altimo no. r qð in ſumma affirmatiue concepta, non

intelligitur dictio taxatiua tantum, quoniam ſiintellige⸗ retur eſſet in caſu huius legis iurans periurus.ꝙ tamen negat Juriſconſultus. Et ex hoc eſt caſus bic pꝛo eo qð dubitatur in. l.rationes. in gloſ. C. de pꝛobatio. C Item

54

2—

— ☛—

— Piu us——— —