Kiſtna

ic eſt quoc dcin T poſteatuis raunn zusi Katem eig gantem(anan ofinot Phrn vnot.quod quanusn dlus tempore,quonuns ſufficn moco dbinagnr atis qualis erattenper deratur ilud plus ua n ea gloſſibi Sed ennt atlo..ſi per penditnn 4.Ct pumo impugui dcriculum vini veciit bſq; moꝛa quodett cu. ꝛ commo- rei pena er alias rationesytr lo a tempoꝛe litiscon ralitas:vt bic in cor tractu, in quofatt ui

zur de teinpoꝛe conen no debuit fferi ſouunm Uiel de Cundat aini ille qui tenetur adnn. gatio ad totaleintnii intereſſe stemporcule ti plarimi valut, na niſſet tempoꝛe contraue valet decem fetefinan Aliquando negauli-e tunc babetar öſfl zed bec dlutoftaate⸗ um fuerit qrucipui nmiſſa mau3et ſin

igif Se baturaigitur euuc

Si certum petatur.

er receptionem pꝛecĩj:venditoꝛnon conſtituitur in mo ra.S Sum repꝛobatur ᷣm Sali.⁊ Fulg.quia ſi eſſet ve⸗ rum, quodper receptionem pꝛecij venditoꝛ conſtituere⸗ tur in moꝛa. Sequeretur vnum abſurdum: quia pꝛopter moꝛam teneretur de omnicaſu foꝛtuito ſequuto poſt mo ram, qð eſt cõtra caſum in.l..j. de act. emp.⁊ ſic eſt contra dictum Bar. caſus rotundus quare dicendum eſt, ꝙ iſta opinio nullo iure poteſt pꝛocedere. Ande ad..ſi per ven ditoꝛem.dic, quodſi venditoꝛ teneret᷑ de moꝛa: ſequere- tur, að véditoꝛ teneretur poꝛtare ad domum creditoꝛis rem ſibi venditam.quod falſum eſt:vt.l.item illa. jde con ſti.pecu. Ande concludite cum Bart. de Sali.⁊ Richar. eius patruo:ſcʒ qui concludunt cum Guliel.qni conclu- dit vt ſupꝛa dictum:qꝛ aut factum eſt pactum, ꝙ ipſe te⸗ neatur poꝛtare ad domum, vel dare:⁊ tũc tenetur a tem⸗ poꝛe contractus, ſi non vult dare aliquo modo. Aliquã- do non vnlt dare a pꝛinc.ſed poſtmodum vult:ſed credi⸗ toꝛ non vult:⁊ tunc habet locum iſta lex. ¶ In ea.gl.ibi, ſed ſᷣm hoc erit foꝛtiter contra.Bar.hic dicit, ꝙ iſta ratio ZAzo. non eſt bona, per.l. non ſolet. j. de regu. iur. Secun- do pꝛobatur: quia intellectus Azo. dininat. Pꝛeterea per generalitatem.l. in hac.j. de triti. quia ipſa eſtimatio rei creſcit a tempoꝛe litis conteſt.vſq; ad ſententiam.⁊ ſic loquitur generaliter:ideo non debet reſtringi. C Item pꝛobatur:quia vbi ago coutra aliquem officio iudicis, in quo non eſt obligatus:vt.l.vbi exigitur.F.j.ð.de edendo. multo foꝛtius in illis indicijs, vbi quis cõuenit᷑ per actio⸗ nem:vt.d..in hac.⁊ his rationibus viſa eſt gl.iſta opinio Aʒo. falſa. Ideo tranſit ad aliam, que repꝛobat adhuc p tex.in.d.l.in bac. C Quare quedam gl.in. d.l. in hac.vult quod idem ſit in actionibus bone fidei, ſupplendo ad il⸗ lum text. Sed iſta ſuppletio non videtur vera:qille ca- ſus fuiſſet fruſtratoꝛius. Quare Bar.ſᷣm Gnliel.de Cu. dicit, ꝙ ille text. in. d.l. in bac. habet plures ver. ⁊ pꝛimus loquitur de eſtimatione que eſt de affectu, per tit. de in li tem iuran.quando fit per iuramentum affectionis.⁊ pa⸗/ tet dum dicit ibi, iuratur ⁊c. Secundus ver.illius legis in bac.loquitur in actione furti:⁊ ſic loquitur opi. Jo.ſed certe iſtud non eſt verum:qꝛ imo loquitur de eadem:pa- tet per dictionem, quamuis. que eſt ibi poſita, que aduer ſatiua refertur ad pꝛecedentem caſum. vnde War.in. d.l. in hac.dicit quod ille tex.loquitur in iuramento affectio⸗ nis. CSecundus autem loquitur de iuramento, ſᷣm qd vera ⁊ pꝛopꝛia rei eſtimatio debetur.⁊ hoc eſt pꝛopter difficultatem pꝛobationis.⁊ dicit Bar.quod ibi eſt caſus ſpecialis pm eum. Ande ſᷣm eum dicit, quod ille debet iu rare ſᷣm eſtimationem, qne eſt tempoꝛe litis conteſt. non autem ad aliud tempus. Sed certe iſte intellectus nõ eſt verus:quia ex quo eſtmoꝛtuus, qualiter poteſt fieri eſti⸗ matio:vt.l.in hacj.de triti.cum gl. hic. vnde dic quod ille ver. debet intelligi, vc qꝛ debet fieri iuramentum, ſᷣm iu⸗ ramentum eſtimationis rei:qꝛ tunc debet ſieri ſm tẽpus lit. conteſta.ſi extat. Si vero perierat: tunc refertur ad tempus, quo perierat:vt.l.nummus..ſfi.jſ.de in lit. iuran. ¶ In hoc conclade vltra ſolu.gloſſ.cum ⁊ queritur, quo tempoꝛe incipiat creſcere rei eſtimatio:⁊ tunc aut loqnit᷑ in obligatione fideiuſſoꝛia, aut in pꝛincipali. Si in fideiuſ ſoꝛia:⁊ tunc dic, vt colligitur ex ſolu. gl. hic. ⁊ in.l. quoties.

j. de verb. oblig. in vna ſolu. quam dat ibi gl. ad.l.cũ quis. j. de actio.⁊ obliga. Aut loquimur in obligatione pꝛinci⸗ pali:⁊ tunc dic:aut moꝛa oꝛitur ab ipſo contractu: vel cõ- mittitur in ipſo contractu:⁊ tunc conſyderatur a tempo⸗- re contractus:vt..per venditoꝛẽ. Aliquando moꝛa con⸗ trahitur poſt contractum:⁊ tunc babet locum, qð bic di citur:quia a die petitionis: vt..ſin. j.de triti. Aliquando eſtimatio debetur iure actionis: ⁊ durat illa eadem eſti⸗ matio, que fuit tempoꝛe pꝛomiſſionis aut per officium iu dicis venit: ⁊ tunc aut res ipſa perijt ante lit. conteſta.⁊ tunc habetur eſtima. vſq; ad lit.conteſt. Aut non perit: ⁊ tunc ſemper habetur vſq; ad ſententiã. Ita loquitur. l.in hac.de triti. ¶ In ea.glo.ibi,ſed quero.Et pꝛo declara- tione argue, ꝙ ſententiaa debet eſſe confoꝛmisl ello:vt S.cõmuni diuid.l.vt fundus.:⁊ in cle.ſepe.de verb. ſigni. c. licet Heli. de ſimo. Sed hic videtur dicere contrarium. igitur huius timoꝛe eſt facta bic iſta glo. in boc ver.item quero. Iſta ſol.gloſ.eſt falſa:q illud, qõ dicitur, ꝙ poteſt ſolui pꝛo alio‚intellige de eodem genere: vt. 3. co..ij.9. ſi

( Quare glan.l. f C. de fideicom. lib. dicit, ꝙ eſt ſpecia⸗ le: q index non poteſt condemnare in alia re, ꝙᷓ petitum ſit. Sed illud eſt falſum:q eſt generale: qꝛ imo ſententia debet eſſe confoꝛmis libello. Quare glo. tranſit adtertiã, que non eſt bona:q illud pꝛocedit in actionibus arbitra rijs, id eſt in illis, in quibus ita pꝛouiſum eſt per ius: in hoc contractu mutui non reperitur hoc ſtatutum:igitur. Ande tranſit gl.ad quartam ſolu.que eſt ſing. Ex qua ſolu.not.duo. Pꝛimo, ꝙ vbi in iudicio non requiritur libellus:⁊ ſi libellus detur ineptus, nibilominus non vi-⸗ tiatur indicium:neq; ſententia lata ſuper hoc. Itẽ Bart. voluit in extrauag.ad repꝛimen.in verbo, ſine figura iu⸗ dicñ.vbi dicit, ꝙ ſi datus fuerit libellus ineptus, vbi nõ requirebataur libellus: ꝙ tale indicium valet. Alleg. ad boc illud, quod not. gl.in.l. qui teſtamento.§.per contra⸗ rium.j. de teſta. vbi eſt not.glo.facit.l.vnica.C. de rei vxo. actio.in..j.¶ Secundo not.ſingulariter ex hac ſolutio. ad limitationem gl.inſti. de oblig. in pꝛin. Pꝛo qua cano. babent caſum in.c.cum dilecte.de empt.⁊ vendi.Faeit.l. niſi. õ. in his.j. de tutel.⁊ ratio.diſtrah.⁊ gl.que eſt inſti. de oblig.vult, ꝙ f ſententia lata ſuper inepto libello, eſt ipſo iure nulla. Ande limita ſᷣm iſtam hic, ſc ꝙ eſt verum:niſi libellus ineptus fuerit datus:vbi nõ requirebatur: quia tunc tenet ſententia etiam ſi feratur ſuper inepto libello. Ande gl.tranſit ad quintam ſolutionem, quam declara: mutuaui tibi vinum, vt reſtitueres mibi poſt pꝛimũ diẽ Maij. Ande cum non reſtituis.certe dies conſtituit te in moꝛa:vt.d.l. magnam, Quid petam:certe poſſum pe- tere, vt des eque vmuum bonum, qnale fuit meum. Item poſſum agere ad illam eſtimationem que pluris valet, qᷓ;

10 tempoꝛe ſententie. Et r foꝛmabo libellum ſᷣm gl.dico, ꝙ

mutuaui tibi. Item quia fuiſti in moꝛa. Itein dico, quod vinum plus valebat tempoꝛe moꝛe, quam nunc: quare pe to vt condemneris ad reſtituendum eque bonum. Item imploꝛo officium iudicis, vt compellat te ad dandum iĩ- lud plus, quod valebat tempoꝛe moꝛe, qᷓ nunc. CEt no-⸗ tandum, ꝙ ſemper illud intereſſe qð petitur, qò fuit tem poꝛe moꝛe:debet certum in libello deduci. Quia ibi libel lus poteſt certificari:vt.l.ſi quis in rem.3.de rei vẽdi.⁊ ſic iſta eſt foꝛma libelli. Item ſcias, ꝙ vbi libellus non venit certificandus per agentem:ꝙ tunc admittitur incertus: vt. 5. de rei vend.l.que de tota..incerte.⁊.j.de verb.obli. l.vbi autem non apparet.. qui illud, aut illud. C Sed nunquid † libello ita foꝛmato iudex poſſit condemnare adtotale intereſſe? Et pꝛimo videtur quod non:qꝛ ſenten tialdebet eſſe cõfoꝛmis libello:igitur. Sed Pet.de Bel⸗ laper.vt refert Gart.tenet contrarium, ſca ꝙ poteſt con⸗ demnare ad totale intereſſe. Ita tenet bic ⁊ etiam Cyn. Sed illa non eſt vera. Pꝛimo ratione gĩo.qꝛſententia ⁊c. Secundo:q alind pꝛo alio inuito creditoꝛe ⁊c. vt.5. eo.lj. ij.F.j. Tertio certum eſt, ꝙ debitoꝛ liberatur ſoluendo vi num eque bonum; ⁊ intereſſe creditoꝛis. ita tenet Barto. Pic, ꝛ allegat. l. Celſus. in ſi. cum.l. ſequen. 8. de arbitr. que non facit. Sed debet allegare.l.vtiq;. S. de arbi. Sed ma gis pꝛobatur in.l.continuus..item qui inſulã.j.de verb. olli. In ca.gl.ibi.l.in re furtiua.j. de condi. furti. Iſta ſolutio eſt falſa:quia fur ⁊ moꝛoſus equiparant᷑:vt.l.inter ſtipulantem..pe.j. de verbo.oblig.ergo idem erit in mo roſo, quod in fure. Et alij dicunt, ꝙ iſta non eſt vera, per .ſi ſeruus..leue.j.de condict.furti.⁊.x.in re furtina. Sed tunc contra:quia ſententia non eſt cõfoꝛmis libello. Re⸗ ſpõdent iſti, ꝙ hoc eſt ratione neeeſſitatis:quod tunc ſie- ri poteſt per iudicẽ, ſi eſt neceſſitas: vt.l.ſideiuſ.. ſi ſeruũ. ⁊.. non dubium.§. ſi. de lega.iij.⁊ eſt gloſſ.in..fi. que ſentẽ. ſine appel.reſcin. ¶ Ad hoc lucidañ.ſic dic.Tlliquando queritur de obligatione rem tradi:⁊ iſta non eſt materia noſtra, ideo omitto. Aliquando de obligatione dari, in qua venit damnum:vt inſti. de actionib..ſic itaq;.⁊ tunc dic, ꝙ etiam poſt moꝛtem, per moꝛam debet condemnari ad rem: non autem eſtimationem: vt.l.ſi ſeruum.g.effe⸗

20

ctus. j. de verb. oblig. ⁊. um qui. 9. in. eo. titu. Ex bocſe⸗ a Sententia. 12 quitur t vtile, ꝙ durat obligatio perempta re poſt mo⸗

ram:vt babetur in.l. Julianus. de verbo. obligatio. in.g.j.

Aliquando de obligatione rem reſtitni:a tunc ſi ipſa res

durat, ⁊ vinit:tunc agi debet ad rem, imo ſᷣ noluerit reſti

tuere:⁊ tunc auferatur ab eo militari manu: vt. l. qui re⸗

ſtituere.5. de rei yendi.imo plus agens poterit iurare in C iiñj

circa iſtam re⸗ gulam. vide bic Jaſ. qui ponit xiij. limitatio- nes ⁊ doct.in.c. eli. deſimo.

eE

—Siuae

—