1 7 c dTy. gö.predicauna am Elogio deiuredin Cobatur per. Stibuen teſtamen.Altimofatt Jacob. Burrig. Sun vendere rem immohia iam teſtatoꝛ mandani eberes vendendo inc ſfic:quia qui totuna t Jaco. But.in poble⸗ non dicit pꝛopaiusco ceſſitate impoſita pe at. verbaf legis odui 4m.pſcriptione dect datet quia auferturſin- dus ſais. Igitur nondin itate facit. Quiaſoluna- ictu voluntario et iy o. de actione empti’ge gem F Alcid. per Innl pon ſunt alia.

Imarium⸗

nus. rtem num quis rchan ationë, res auteilshen ertinebit⸗nuzx.. d enamſouuicnssu ado admittaturiel- 1 qtionem inniete onfttesk ge 4. neeenn ſakemde artqueat,

jemnaripofſii

dc appelcc? aoc udicpopt

2

Si certum petatur.

tex. arguitur contra iſtum tex. de.lj. ſ.j. de nouo. C. Juſti. confir. vbi de legibus coꝛrectis ⁊c.dic quod ad boc vt fiat aliqua deciſio, non debet allegari lex coꝛrecta: vt ibi: ſed vt babeat intellectus poteſt vt hic.⁊ de bac materia non debet fieri aliqua mentio. Sed bic fit aliqua mentio:igi⸗ tur. PMlene ponitur per Barto. in..ſi.qj. de fal.. In glij. iſtum modum loquendi omnes doc. bic ſequuntur. Sed tu dic, quod non cogitur pꝛeciſe. ſed cogitur cauſatiue: puta pꝛopter denegationem actionis, quam iudex ſibi facit, per..ſi debitoꝛ offerret. j. de ſolu. ¶ In glo. ad acci⸗ piẽdum.ibi, fauoꝛe. ⁊ dic quod idem eſt in cauſa pia: quia lwertas ⁊ cauſa pia equiparantur, im not. per Bart. in.l. pꝛoxime.j. de bis que in teſta. delen. In ea. glo. ibi, Itẽ non obſt. dic quod vere eſt diuidua quantum ad ſubſtan- tiam ſui:non autem quo ad ſolutionem. Anderdic, quod aut debita funt plura:⁊ tunc cogitur vnum debitum inte grum ex illis recipere:vtl.ſin.j. quib. modis pignus vel Pypothe.ſol. Aut debitum eſt vnum: ⁊tunc ant᷑ pars eſt liquida:⁊ pars non. Pꝛimo caſu cogitur creditoꝛ reci⸗/ pere particula. ſolut..dummodo pars illa tota offeratur: vt hic. Aut totum debitum eſt liquidum:⁊ tunc non cogi tur:vt.l.tutoꝛum.. Lucius. j. de vſur. Fallit in tribus ca- ſibus. Pꝛimus fauoꝛe libertatis. Secundo fauoꝛe cauſe pie. Tertio fauoꝛe tributarioꝛum. ¶ Dicit enim bic gl. quod ſi pars debiti eſt clara, quod tunc iſte creditoꝛ com pellitur recipere partem liquidam: ſecus ſi conſitetur to tum:quia tunc non cogitur vt hic in glo. Contra iſtud eſt caſus in.l.cum lex.S.de tranſac. vbi dicitur lexnon debet dare malitiã ⁊c.vt patet:quia ſi ego debeo tibi dare mil⸗ le:ego negabo niſi decem: ⁊ ſic peribunt periculo credi/ toꝛis. Pꝛeterea eſſet melioꝛ conditio negantis, quam to- tum debitum conſitentis:vt.l.non ſolum.de noxalib.et.l. ſeruus.quod vi aut clam.⁊ ſic eſſet abſurdum.Et hoc pa⸗ tet:quia ſi dico non poſſum facere centum, ſed partem:et tuncſiilla pars que non conſitetur, periret: non periret periculo ipſius creditoꝛis:vt.J.qui ſolet.. fi. de ſolutioni. Secd mendax eſt in melioꝛi conditione:quia negans non tenetur de peremptione: vt.d.l. qui decem. vnde dic ne detur iſta abſurditas, quod non agat pꝛeciſe, ſed canſati⸗- ue, per. d. l.ſi debitoꝛ offerret. Ael ſalua gl.ſ.quod non eſt ſemper verum hoc, quod pꝛopter negationem res effi⸗ ciatur dubia:quia aliquando non fit dubia. Et licet iſta materia nõ pertineat ad nos, de qua babetur in.l.in.qui. ad liber.pꝛocla.non licet.⁊ in.lq.⁊.l.ſi rem. S. de tranfact᷑. ¶ Tamen ⁊ quo ad pꝛopoſitum dicatis:quod aut nega tio eſt pꝛobabilis: ⁊ tũc reddit rem dubiam:vt.d.j.iij.qui. ad lib.pꝛocla.nõ licet.Et tũc niſi pars debiti recipiatur, perit ipſius debitoꝛis periculo. Aut negatio eſt impꝛoba bilis:⁊ tũc talis negatio nõ reddit rem dubiã: vt.d.l.qui ſibi.ſ.ſi.de ſolu.⁊ ſic res que periret, non periret periculo ipſius creditoꝛis. Ael dic ſm Bald.Aut quando negas offero me incontinenti pꝛobaturuin: ⁊ tunc non pꝛodeſt tibi negatio, per. l.ij. q.ibidem. ad exhibẽ. ⁊.l. is a quo de- cem.ex quibus cauſis in poſſeſ.eatur. Aut non offeret ſe pꝛobaturum:⁊ tũc ſit vera concluſio gl. ¶ In alio mem⸗ bꝛo glo. An ſi pars debiti confiteatur, ⁊ pars negetur. vl⸗ tra diſtinctionem, quam gloſ.ponit hic:dic, quod aut to tum debitum eſt clarum:⁊ tunc non cogitur:vt.l.tutoꝛ.ę. Aucius.de vſuris.Sed fallit in tribus caſibus: vt ſupꝛa dictum eſt.Adde vltra glo.⁊ pꝛimo ratione ſuperuenien tis caſus:vt..ſolu. matrimo.l.ſi conſtante.. fin. C Fal⸗ lit ratione neceſſitatis: vt. 3. eod.l.nam ⁊ ſi fur. C Fallit niſi loquamur in eo, qui eſt obligatus nomine alieno: et tunc cogitur creditoꝛ recipere partem.quod not.vt.l. in bis j.de ſolutio.vbi gloſ.ſingu.Sed illa gloſ.non pꝛoba tur tex.ſed poteſt foꝛtificari ratione: quia magis ſubne-⸗ niendum eſt illi, qui aliena obligatione obligatus eſt, ꝙᷓ illi, qui pꝛopꝛia:vt.l.legem. C. de natur. liber. ꝛc. CrSed nunquid admittatur pars ſolutionis ad euitãdam par- ticularem ſolutionem pene: dic vt.l.j..fin. j. de verb. obli. Adiſtud etiam poteſt adduci. d.l. tutoꝛ.. ucius. Oꝛ vſura pena eſt:vt.l.lecta.j. eo.⁊.l.qui ſine. de nego. geſtis. An autem admittatur particularis ſolutio ad luitionẽ fiendam pignoꝛis pꝛo parte? certe no. per tex. vt.l.quã⸗ diu.C.de diſtractio.pigno.j.de pigno.Et iſtud eſt verũ, etiã ſi ipſa pignoꝛis obligatio fuerit diuiſa per heredes: vt. cui fundus.j.de conditio.⁊ demonſt. ⁊..ii.§.ex bis.j.

de verbo. obligatio. ⁊.l. neceſſarius..ſumus.j. de pigno. actio.⁊.l.is conſequenter.. fi. 3. fa mil erciſcun. Alliquan⸗

do queritur, an particularis ſolutio admittatur ad im⸗ plendam conditionem pꝛo parter⁊ dic quod non: vt. d.l.

qui fundus.de condi.⁊ demonſtra.⁊.l. penult. eo. titu. An

autem admittatur ad implendam ipſam ſolutionẽ par-

ticularis ſolutio:? dic vt bichabetur:quia aut debitum eſt liquidum ⁊c. ¶ Sed docto.querunt hic, quid ſi totũ de-

bitum eſt liquidum:⁊ creditoꝛ vult agere pꝛo parte: nun/

19

quid creditoꝛ poſſit cogi ad agendum ad totum: Barto. ² Innoc. Zld⸗

hic refert opi. Guliel.de Cun.quod ſic poteſt, per.l. nulli. C.de iudic. Bart.hic dicit, quod foꝛte dicet in. l.cum que- dam puella.5. de iuriſd.omnium indi. Sed ibi nihil dicit ſed dicit in.l.commodato..in duobusj.commo.⁊ dicit, quod aut facit ex neceſſitate:⁊ nibil allegat.⁊ tunc nõ co gitur. Allegat. 8. eod.l. nam a ſi fur. Aut ex voluntate: et tunc cogitur:vt dicto..duobus.⁊ dicta.l.nulli. Bal.autẽ fuit varius:quod aut reus obicit: ⁊tunc poteſt cogi ad totum petendum:vt dicto.õ.duobus.ZAut ipſe reus non obijcit:⁊ tunc libellus pꝛocedit.vt inſtit᷑.de actio..ſi mi/ nus. Ita dicit hic, ſed in..j.. de acquir. hered. dicit quod indiſtincte poſſit peti, per. d.. ſi minus.⁊ in.l.ſi mibi ti- bꝛ. de leg. ij.tenet oppoſitum Ange. hic tenet opi. Guliel. de Cun. ꝛcommuniter omnes.Sed dic ſᷣm omnes, aut petitur pars debiti ex neceſſitate: ⁊ tunc admittitur: vt d. l. nam ⁊ſi fur. Aut particularis petitio deducitur vo- luntarie:⁊ tunc aut apparet ipſum creditoꝛem facere ca- lumnioſe:⁊ tunc iudex poterit obijcere etiam ſi pars nõ petierit. Et pꝛobatur per gloſ.in.l. qui nonmaioꝛ..ſi pu⸗

a teisjj. de leg. liber. JIdem Innoc.a in. c.j. de officio oꝛdin.

per text. in.l. fina.ſi fi.vel ſu. Aliquando non petit calum- nioſe:⁊ tunc ſi pars petit, quod totum petat:⁊ tunc cogi- tur:vt hic:⁊.l. fina. in fi. de emancipa. liber. a.d.. duobus. Aut nõ obijcitur:⁊ tunc pꝛocedat, vt.9d..ſi minus. de ar. Et pꝛobatur per locum a ſpeciali.i.ſi quis cum totum.j. de excep.rei iudi.⁊ hoc habet locum quando vnus ſolus conuenitur. Si autem agitur contra plures:⁊ tunc ſi eſt actio que poſſit diuidi:⁊ tunc poteſt agi pꝛo parte cõtra vnum ex iſtis:vt.j.de duob.reis.l.penul.⁊ vide ex illo.. minus.quia ſumo argumentum contra gloſ.ſingula.in.l. verbum opoꝛtere.de verbo.ſignific.vbi eſt gloſſ.ſingula.

5 Etpꝛo † declaratione buius legis queritur. Quid ſi cõ-

uenio te ad centum:conſiteris partem:⁊ aliam tunon po tes pꝛobare: nunquid iudex debet condemnare iſtum in

b iſtis, que ipſe confitetur: vel quid debet facere? Inno. b di

cit ſingulariter quod iudex non debet pꝛoferfe ſenten⸗ tiam:niſi actoꝛ renunciet petitioni, de illo pluri: vt extra de electionib. cum inter R. ¶ In gloſ.ſuper verbo, mi⸗ rum videtur. Sed quid, ſi creditoꝛ agit contra Sempꝛo- nium ad mille:⁊ cõfeſſus fuit quingenta:vel pꝛobauit ſo- lum de quingentis. An autem pꝛo illis quingentis ſit in moꝛa: videbatur quod ſic: quia per litis conteſtationem

c quis conſtituitur in moꝛa. Sed in boc Barto. variauit ¹.

vnum dixit in.l...ſi ſtipulanti. j. de verboꝛum obligatio. ⁊ aliud dixit in.l. non poteſt. de verboꝛum ſigniſicationi. Ande tu dic:at ipſe confitetur quingenta: ettunc ſi pe/ to incontinenti:tunc eſt in moꝛa: vt.d.l.qui ſolidum. Aut non peto incontinenti:⁊ tunc non dicitur in moꝛa: vt.l.in fideicommiſ.j.de vſur.in pꝛinc.

d Summarium..

1&. Dies expꝛeſſus ſolutioni adiectus abſq; alia in-

terpellatione moꝛam inducit.

2 Eſtimatio rei mutuo date, qua ratione expendi conſyde

rariq; debeat:?

3 Argumentum de tempoꝛe ad locum efficax eſſe. 4 Moꝛa que in iudicio contrabitur, vicinus contrabatur- 5 Difficultas rei pꝛeſtande num reum a moꝛa excuſet: Et

quid in pꝛeſtationis difficultate?nu..

7 Eſtimatio rei, que non pꝛeſtat᷑, quando creſcere accipiat.

Et quando creſcere pergat:remiſſiue.nu.12.

3 Vibellus in iudicio vbi nõ requirit᷑, ũi detur, ineptus,

non tamen iudicium ob id vitiari. Et num tum ex eo li⸗ bello ſententia ſit ipſo iure nulla:nume. ſeq.

10 Libellus aduerſus moꝛoſum qualiter accipiatur⸗

C ii

b

uerte, quia imo Innoc.in. c.j.de offic.oꝛdi.nec in c.j.de offi. iudi. dicit boc: nec etiam allegat p doc.tractantes banc materiã.

¶ Inno. dicit. Adde tu cõtra iſtud dem̃ Inn. pöt allegari. l. diẽ ꝓferre..ſi ples. 3. de arbi. Et vide Bal. in Lj.in peñ.col.C. de lit. conteſt. ꝗ allegauit tex. in J. ſi conſtante. g. f.j.ſolut.matri. Et vide tex.cõ⸗ tra Innoc.in.c. ſuboꝛta. de re iudica.⁊ ibi per Abb.ꝛp Bart. in. l. qui vas. in pꝛin.j. de furt. ⁊ Ange. in. l. 5. ſi ſtipulanti.j. de verb. oblig. do. tamen Abbain c. cum inter. de re iudi.in ante/ peñ.colũ.refert hoc dictũ Inn. alio modo. Et dicit qð iudex po teſt ſup con⸗ feſſatis pꝛonun ciare, et ſuper alijs ꝓcedere.

c ¶ ſBart. varia⸗

uit. Adde tu, et vide. d. Abba. in cap.j.circa fi. extra de plus petio. qui redu cit ad concoꝛ⸗ diam Bart.

———————— 8 8.——,. 0 .„

—.Piu us