e

1

aue Ug

sda

1 1 b

u

r V V

71

Audo. Roma.in pꝛimam.ff. veter.part.

laris ſᷣm vnam lecturam gloſ.in.l.ij.C. quomodo et quan- do iudex.⁊ glo.in. c.conſulnit. extra de officio delega. Item ⁊ in cauſis in quibus pꝛoceditur ſummarie ⁊ de plano vni- ca citatio etiam vim peremptonij tenet:vt notat glo. ſingu⸗ laris in clemen.ſepe. in verbo, citationem. de verbo. ſi gnifi. Item ⁊ vbi par citat parem etiam vnica citatio loco Per⸗ emptoꝛij eſt:vt notat gloſ.oꝛdin.de here.clemen.j. Item 3 vnica ſola citatio, que vim peremptoꝛij babet ‚ſufficit a 4 mouendum pꝛelatos, vt accedant ad concilium: ⁊ vt tas gloſ.ſingularis.xviij.diſtinctio.in.c.ſi epiſcopus.que appꝛ batur in. c. ego enim.extra de iureiurandllicet Duütferiimn videretur. Item ⁊ in extraiudicialibus vnica ſola ienir 3 peremptoꝛia habetur: vt norat Hantoin eeiindatie ras.de legat.ij. in..ſi quis tempoꝛa.C. de fide zi ſ 1 3 libꝛ. x. Et pꝛobatur ex gloſ.in.l. qui R ome. F.co ere d verbo. obligationib. An autem vbi iudicialiter pꝛocecij u aduerſus eum qui iudicialiter ſemel citatus dixerit, nolo: vel iter ſtatim arripuerit, requiratur peremptoꝛium. Dic vt notat Innoc.in.c.auditis.cxtra de pꝛocuratoꝛib. in. c. ad petitionẽm. extra de accuſatio.⁊ Clo.in.l.t es denunciatio⸗ nes. C. quomodo ⁊quando ind. C Mo. in.l.nonnunquam. in poteſtate iudicis foꝛe numerũ citationũ per quas perue nitur ad peremptoꝛium abbꝛeuiare: ⁊ etiam facere vt vna loco omnium habeatur. quod intellige verum: niſi vbi cer- te monitiones ſucceſſiue aut citationes a iure terminẽtur ſub pena quam ſtatim non comparens incurrat: quia tunc non poteſt ipſe minuere ſed neceſſe habet foꝛmam legis obſeruare.Glo.habes in clemen.j.de vita ⁊ honeſta.cleric. ⁊ aliam in. c..in ver. tertiam vocationem. de mili. vaſal. qui contumax eſt.in vſib. feu.⁊ notat do. Anto.in.c. ex tue. extra de cleri. non reſiden. ¶ Mo.in.l.⁊ poſt edictum. quod in ar⸗ bitrio iudicis eſt ſi peremptoꝛie citatum ex ſua benignita⸗ te iterum citare velit.quod declaratur vt in dicto.c.conſu⸗ luit. ¶ Not.in eo.ꝙ ſi is ad cuius poſtulationem fit citatio, non comparet comparente citato, ipſa citatio circunduci⸗- tur:hoc eſt, nullius effectus reddiutur. C No. in ver. circun⸗ datur.ꝙ licet citatio ob abſentiam citari facientis circun⸗ ducatur, nihilominus reliqua acta iudicij firma manent. CNo.ex eodem in ver.inſtantia. quod etiam in vno iuris articulo eſt inſtantiam reperire. ¶ Ho.in.. ſciẽdum. quod

3 T contumax verus in non comparendo non auditur appel

lans: ſecus ſi fictus. Ad idem.j.de appellationib.l.ex con⸗ ſenſu.g.ſina. Quis autem verus contumax dicatur, ⁊ quis ſictus, dic vt no. glo.magiſtra.in clemen.j. de dolo ⁊ contu. ⁊ c.per venerabilem..ſecus.de ſen.excommu.in.vj.⁊ in gloſ. noſtra in.l.vlt.de in integ.reſti.

Summarium. ̈

udex cogitur pꝛonunciare ſuper eo quod cognouit. ꝛoꝛogatio de quantitate minoꝛis ad maioꝛem locum ha bet coꝛam iudice delegato.item de re ad rem.

3 Defenſoꝛ debet condemnationem pati, non autem is qui

defenditur.

4 Sententia in reali actione ferri poteſt per verba duntaxat

declaratoꝛia.

5 Adiudicatus pꝛo ſententie executione an cognoſcere ba-

beat de equitate ⁊ iniquitate ſententie.

r udex pꝛonũciare co⸗ 6 E qu 4 re. Ein r eo de quo iam cognouit: ⁊ pꝛoꝛogat. ideo in iudice locum ba⸗ bet de quantitate ad quantitatem. Et ſenten⸗ alata cõtra defendentem moꝛtuum eſt nulla: ſitamen ex ea defenſoꝛ ſ oluerit, ⁊ verum debitum ſubſiſtebat ab eo no repetit cui ſolutio facta eſt, nec ab beredemoꝛtui actionem negotioꝛum geſtoꝛum. Et coꝛam executoꝛe qui ſcntentiam executioni mandauit, non poſſunt contra ſententiam exce- ptiones opponi, niſi opponat ꝙ ſemel late ſunt per falſas allegationes ſcienter factas, vel coutra infirmum, aut rei⸗ publ. cauſa impeditum.Et ybi ſententia manet eadem, li⸗ cet qualitates diuerſificentur: nihilominus res ead em dio citur. hoc dicit vſq; ad. Lin pꝛiuatis. † Et.l.iſtam allega⸗ musin id quod iudex cogi poſſit pꝛonunciare ſuper eo, od cognonit. oncoꝛd. extra de cauſa poſſelke enun end n autem ſi iudex per ſubterfugia pꝛonunciare diferat poſſt

ab hac dilatione iuſtitie appellari? Dic ꝙ non: ſed debet pꝛinceps per modum querele aduerſus iudicis negligen⸗ tiam vel malitioſam dilationem adiri.C. de tempoꝛ. appel Lfina..penultimo.in authen. de manda. pꝛinc.g.⁊ non per⸗ mittere. el. i. in authen. in mediollitis.. eam.⁊ in authen.vt differen.iudi.⁊ notat Guliel. de Cuneo in.l. ſed aſ perpꝛe⸗ toꝛem..ait pꝛetoꝛj.ex quibus cauſis maioꝛ. Alliud etiam not. quod iudex qui pꝛoceſſus plurimos quos ſententia terminare poterat, inepeditos ſucceſſoꝛi relinquit: ſyn⸗ dicatoꝛum punitur arbitrio:vt eſt caſus notabilis.j. de ma giſtratib.conueniend.lj.. ſciendum. Secundo not. in. e. in pꝛincip.glo.quid incidens dicatur, ⁊ quid emergens:et an ſuper his iudex pꝛonunciare debeat. Pꝛo quo recurre ad plene not.per gloſ.⁊ doctoꝛes in.l.j.C. de oꝛ.co g. 1.l.a pꝛece⸗ dente. C. de dilationib. I rHot.in.g. iudex quod coꝛam in⸗ dice delegato locũ habet pꝛoꝛogatio de quãtitate minoꝛis ad maioꝛẽ. Et idem de pꝛoꝛogatione de re ad rem: vt in. c. olim abbas.extra de offi.deleg. Item locũ habet de tẽpoꝛe ad tẽpus:yt in.l.ij. õ. ſi iudex. S. eõ. ⁊ in. c. e cauſis. extra eo. tit. Item de loco ad locum:yt in.c.ſtatutũ.g. in nullo. de re⸗ ſcript.lib. vi. Hoc tamen no.ꝙ ſi iam pꝛonunciauerit ſe non eſſe iudicem competentem de communi partium conſenſu etiam non poteſt iuriſditionem reaſſumere:yt eſt caſus de offi.deleg. c. ſignificantibus. ¶ No.in.g.abſentem.ibitrcon⸗ demnatus ſol.ꝙ ſententia cõdemnatoꝛia ferri debet in de⸗ fenſoꝛem:nõ autem in eum qui defenditur ab eo.Ad idem j. de re iud.l. ſi ſe non obtulit..de pꝛocur. l. ſancimus. quod intellige verum quando quis venit ad defendendũ in tota cauſa:ſecus ſi ſolum compareat ad cauſas abſentie allegã⸗ das:quia tunc non in ipſum, ſed in conuentũ ſententia pꝛo⸗ mulgatur:vt.l.liberto. F.litem. vbi hic text. notabiliter de⸗ claratur. S. de neg. geſt. ¶ Mo. ex. e. in ver. ꝙ iam moꝛtuo ꝙ ſententialata aduerſus defenſoꝛem eius, qui iam tempoꝛe ſuſcepti indicij moꝛtuus erat, nulla eſt:vt in. l.ij.j. que ſentẽ. ſine appel.reſcin.⁊ in.l.ſumma.j. de re iud. imo⁊ quod plus eſt ſi lata eſſet in fanoꝛem moꝛtui ſimiliter eſſet nulla: vt eſt caſus equiparando moꝛtuum furioſo ⁊ econtra:vt..furio- ſum.eodem titu. ¶ MNot.in.l.ſi pꝛetoꝛ.ibi oꝛdine edictoꝛum peracto. ꝙ iudex ſententiam ferre debet poſt ipſoꝛum ter⸗ minoꝛum lapſum:non autem in ipſo ſine terminoꝛum. ver⸗ bum etenim peregiſſe, coͤſummationem totalem denotare dicitur:vt in.l.ij..ſi. verſicu.peregiſſe.j.ad leg. Juliam de adult. de quo tamen dic vt diximus in..j. 6. ſi quis cautio. CtHot. in eodem ibi pꝛonunciauerit abſentem debere.ꝙ ſicut ſententia ſuper reali actione pꝛolata ad ſui validitatẽ abſq; verbo, condemno, vel abſoluo: ſatis babet de verbis declaratoꝛijs, ſc;, pꝛonuncio talem eſſe vel non eſſe domi⸗ num:xt in.l.ſicuti..ſed ſi queratur.j.ſi ſer. vend.⁊.Lex diuer ſo.j. de rei vendi. Item ⁊ ſicut ſentẽtiam in criminali pꝛola⸗ tam ſufficit declaratoꝛiam foꝛe,ſcilicet delictum vel nõ eſſe perpetratum abſq; eo ꝙ dicatur:⁊ igitur condemno vel abſoluo:vt in..j.§.j. verſi. ſinautem pꝛonunciauit.j. ad Tur pil.⁊.l. Lucius. 3. de infami. Item ⁊ ſententiam ſuper per⸗ ſonali actione pꝛolatam ſufficit foꝛe declinatoꝛiã, puta pꝛo⸗ nunciari debitoꝛem foꝛe vel nõ foꝛe, abſq; eo quod dicatur: ⁊ igitur condemno vel abſoluo ⁊c. Ad idem. 6. de arbitr.l. quid tamen.H.ſi arbiter.l. Pomponius..ſed ſi is.in fl. 3.de pꝛocuratoꝛib.⁊.l.ſi inter te ⁊ me.j.de exceptio.rei iudicate. ¶ Not.ibi, non vtiq; qui de iudicato cognoſcit. eadem.l.ꝙ iudex r datus pꝛo executione ſententie iam pꝛolate, mini⸗ me cognoſcere debet de eius iuſtitia ſeu iniuſtitia. aut ali⸗ ter condemnatum illam impugnantem audire. Is enim executoꝛis, non autem cogintoꝛis partibus fungitur. Md idem extra de officio deleg.c.paſtoꝛalis..quia vero.Fallit in tribus caſibus, qui ex textu hic colliguntur. Pꝛimus ni⸗ ſi ſententia ipſa allegetur nulla ex defectu oꝛdinis iudicia/ rij:puta, quia lata legitimis citationibus non pꝛemiſſis: yt eſt caſus hic in ver.oꝛdine edictoꝛum peracto. Secũqo niſ dicatur illam latam per falſas pꝛobationes cõtra abſentẽ ſciẽter factas:vt eſt caſus hic in..Sarcellus.Tertio niſ dicatur illam pꝛolatam contra moꝛbo impeditum vel rei⸗ publice cauſa abſentem. Has enim tres exceptiones ex oꝛ⸗ dine litere debet executoꝛ admittere.Eſt et quarta, ſcilicct niſi dicatur lata in fauoꝛem excommunicati: qm̃ exceptio illa coꝛam executoꝛe deduci poteſt:vt in.c.piã.ad fin.de ex ceptionib.in.vj.Aln autem ⁊ qualiter executoꝛ cognoſcere

poſſit de iuſtitia vel nullitate ſentctie, cquns executio Prei

nrong rce

maunasc ruli lrcoden

trinzer pohl V utnuti rrün che twedeleillgke gämnsorſtsn otmditen fronirsoach

88

1EA flusnin juciore 1 LatoteneraruW

z Quſbärinm

incis Teiumamiuc ſisneninam diu Ghiaciearfiord toocnainii I flunrtincny denre uotdie ricironiCyoi eume giturneaag anane⸗ono herariyn onck