VnrdHero Ktigiturti⸗ inbemus adfnen n Amnidus. peti of ebiti conditionalisn one fidei. Auid autn plene notatur iniij Jde pꝛinileg gratn at fideiuſſouesnip, eipoſt Bartanlai in..ſiue apudacu .(quod ſpeciale tur, vbi conditioe s ipſe fuit celeben öbligatio ad inten cti vel alterius ſaa quo ad foꝛum.(y es. vno eodemq;con verueniente impedi spꝛocedere inpero itur ꝛocedere alio uo ad ſuppenfionem ndicyjalterius con⸗ tertjdere indica. quod exceptio nu luscuius nomint iudicium nullun licet. ⁊ extra eot rgentarium.quol cie poteſt petiec quod dic vtpii entes.defoꝛo con j de bonis authi entiam e reiucls i, de iuriſcitonm ari debet. quoda to etiam— erri, cuius ufel ri, reciulli
De iudicijs.
declarationem vide quod not. Innoc.extra de appellat. c. ſignificante.⁊ quod not. C.de lit. conteſta.authẽ. offeratur. ¶ Mo.in.l.pars literarum.ibi dum dicit pars a⁊c.ad deci⸗ ſionem demergentis dubitationis licitum eſt allegare cer⸗ te conſtitutionis particulam: item ⁊ illam pꝛoducere. An autem ⁊ quando ad fundandam intentionem debeat quis pꝛoducere partem: Dic vt plene not. Bart.ꝛ ibi poſt eum dixi in rub. de noui oper.nuncia.⁊ quod not. do. Ant. extra de pꝛobatio.c.j. ¶ Ho. ex.c. quod magiſtratus tempoꝛalis durante officio neq; agunt neq; conueniuntur. Quid autẽ ſit in magiſtratibus perpetuis. Dic vt plene not. Bar. in.l. de pupillo.ũ.ſi quis ipſi pꝛetoꝛi.j.de noui oper.nunciatio.et quod plene dixi.S.de iuriſdit. omni. iudic.l. qui iuriſditioni. ¶ Mo.in. e. in ver. neq; de his.quod iudex pꝛobibetur co⸗ gnoſcere de negotijs que cũ tutoꝛ aut curatoꝛ foꝛet admi⸗/ niſtrauit:⁊ hoc ratione pꝛeſumpte ſuſpicionis. Not.in.e. ibi fugientes ac.quod rei dicantur fugientes: quia eoꝛum pꝛopꝛium eſt indicium aufugere: vt in.l.pꝛoperandum. 9. ſinautem reus.C.eod.⁊ ideo lex introducit vt in eum inui⸗ tum iudicium reddatur:vt in.l.inter ſtipulãtem.. Stichũ. j. de verbo. obligationib.
Summarium..
Lis mouenda per creditoꝛem nuncianda eſt debitoꝛi ⁊quid de emptoꝛe ⁊ venditoꝛe. Adandatum iudicis expirat cum deſinentia iuriſditionis delegate acciderit.
Es alienum totum patrimonium vniuerſaliter reſpicit nõ partem.
1 ¶Ex perſona emptoꝛis G Enditoꝛ. non ir nnneaſte bn in perſona defendẽtis venditoꝛis:⁊ iuriſditio de- legati re non integra non expirat pꝛopter deſi⸗ nentiam iuriſditionis:vt in perſona udicis oꝛdinarij dele- gantis.⁊ heres non cogitur reſpondere vbi non eſt maioꝛ pars hereditatis. Item es alienũ totum patrimoniũ vbi⸗ cunq; cõſiſtens reſpicit, niſi ſit alicui parti einſdem ſpecia/ liter annexum.⁊ impediens ſoluere videtur foꝛi pꝛiuilegio renunciare. hoc dicit vſq; ad.l.quamuis. ¶ Ho. in.l.vendi⸗ toꝛ.rnunciationem litis mote eſſe neceſſariam, vt venditoꝛ emptoꝛem in lite mota defendat. Ald idem.j. de euictio.l.ſi rem.F.quolibet.C. eodem.l. controuerſia. ⁊ql.emptoꝛe. cum ſimilibus.quaſi per totum. ¶ No.ſecundo venditoꝛem de⸗ fendere eo in loco in quo lis ſibi mota fuerit non obſtante ſuo foꝛi pꝛiuilegio.xd idẽ. C.ybi in rem act.l.j. Sed dubiũ eſt an habeat locum lex iſta in clerico, ſcilicet vt ipſe tanqᷓ; venditoꝛ emptoꝛem defendere teneatur coꝛam iudice ſ ecu lari an autem cauſam trabere debeat ad foꝛum eccleſiaſti⸗ cum. De quo vide caſum ſingularem.x.qj. in. c. clericoꝛum nullus. C MNo. in.. iudices. tmandatum iudicis nõ deſine⸗ re pꝛopter deſinentiam iuriſditionis delegate re non inte- gra:quod dic vt plene dixi in.l.moꝛe.⁊.l.⁊ quia. 5. de iuriſd. omnium iudic. ¶ Mo.in..ſi fid eicommiſſum. quod fideicõ⸗ miſſum petendum eſt, vbi maioꝛ pars bereditatis vel pa⸗ trimonij adeſt. Pꝛo quo recurre ad gloſ. magiſtram. 3. eo. l quod legatur. I No.in.ſ. tractatum. quod es alienu non annectitur parti patrimonij certo in loco exiſtẽti:ſed vni/ uerſaliter totum reſpicit.⁊huius duplex eſt ratio. Pꝛima qaia perſonalis eſt, actio non ſe equitur pꝛincipaliter fundũ ſed perſonam obligatam:ad quam quidem acceſſoꝛie vni/ uerſum trahitur patrimonium.j. ad Trebellia.lj. g. ij. quia vniuerſum patrimonium diuerſis in locis diſtinctum ex di uerſitate locoꝛum non redditur multiplex, ſed manet vni⸗ cumvt.. de excuſatio. tutoꝛ..iuriſperitos.. qui oꝛiundus. ¶ No. ex.e. in ver. quoties.ꝙ per folutionem partis debiti videtur quis renunciare exceptioni:adeo vt illam nõpoſ⸗ ſit opponere reſpectu reſidui adbuc non ſoluti. In quo dic vt not. C.ad legem Fᷓalcid. authen. ſed cum teſtatoꝛ. de non numera. pecu.l.cum quidam.
Summarium.
18 Exceptio foꝛi declinatoꝛia opponi debet in ipſo litis
initio:als non opponens videtur illi renunciaſſe.
catur.
———
[G. Expꝛeſſa conuẽtio de 6 Tamuis. ſoluendo legatum vel fi⸗ deicommiſſum aliquo loco derogare debet op-
8 N ES A S 8 8 8
npoſitioni aliarum exceptionum: ⁊ omiſſa oppo⸗ ſi
tione exceptionis declinatoꝛie videt᷑ quis illi renunciaſſe: ⁊eꝑ qualitate rei, ex fideicõmiſſo vel legato ſoluendo: item ⁊ex qualitate perſone, cui eſt ienda ſolutio intentionem teſtatoꝛis, vbi illa fienda ſit, arguimus. Et res ex ſideicom⸗ miſſo vel legato debita eo loco peti poteſt, vbi quis cõtra/ xit. Item licet extra locum maioꝛis patrimonij non poſſit peti fideicommijſſi ſolutio: nihilominus recte petitur pꝛo fideicommiſſo ſoluendo ſatiſdatio.hoc dicit vſq; ad.l. vix certis. C ⁊ Not.in.l.ſed a ſi ſuſceperit.declinatoꝛiam exce⸗ ptionem foꝛi opponi debere in pꝛincipio litis. Ald idem. C. de exceptionib.j. vltima. ¶ Nota ſecundo quod obiectum aliarum exceptionum pꝛecedens obiectum declinato:ie eiuſdem exceptionis efficaciam tollit:quod intellige veruũ, vbiex interuallo poſt ipſam declinatoꝛiam exceptio inter/ ponetur: ſecus vbi vno eodemq; contextu plures tam di- latoꝛie qᷓ; peremptoꝛie ⁊ etiam declinatoꝛie opponerentur exceptiones: quia tunc poſito quod obiectus declinatoꝛie fuerit vltimus, nibilominus fingitur obiectum aliarũ ex⸗ ceptionum pꝛeceſſiſſe: vt eleganter dicit Bartol. in.l. qui⸗ dam conſulebatj. de re indicata. Et plene per canoniſtas extra de re iudicata. cap. inter monaſterium. Et ideo tunc declinatoꝛia operabitur ſuum effectum per pꝛedicta. ¶tNota in.g.ſi libertis. quod ratione rei, que ſolui debet ex teſtamento pꝛeſumimus intentionem teſtatoꝛis fuiſſe in eo loco ſoluandam, vbi illa ſolet reperiri. ¶ Hota ſecundo ex eodem, quod mandatum beredi factum vt alteri talem rem emat ⁊c. intelligitur factum vt emat de pecunij bere dit. non autem illius, cuius res danda venit. CEt cum lego rem emendam an videar rem ipſam legare, an vero pꝛe- cium:yt in.l. Titia Seie. in pꝛincip. de legatis.ij.vbi eſt ca⸗ ſus notabilis. ¶ Nota in verſi.ſed ⁊ ſi pꝛoponas. intentio⸗ nem teſtatoꝛis etiam cuiuſlibet colligi atq; pꝛeſumi ex qualitate perſone eius, cui ſermonem dirigit. Ad idem in⸗ fra de vſu et habitatio...plenum.. equitij. infra de teſta- men. milit.l. ex militari.⁊ de pꝛebend.c.is cui.lib.vj. ¶ Nota ex. e.⁊ ita ſemper allegamus quod ad conſyderandum an quantitas velpatrimonium ſint magna vel parua quali⸗ tatem domini poſſidentis inſpicimus. Similiter ad cou⸗ ſyderandum an lis ſit de pauca vel magna quantitate con- ſyderatur qualitas litigantium:licet in autben.niſi bꝛeuio- res. C. de ſententijs ex bꝛeuicu.recitand. hoc committatur iudicantis arbitrio. Similiter ad conſyderandum an quis ſit pauper vel diues qualitatem perſone inſpicimus: licet authent. pꝛeterea. C. vnde vir ⁊ vxoꝛ. hoc iudicis arbitrio committat. CMNota ex eodem quod non eſt veriſimile te- ſtatoꝛem pꝛo parua quantitate legata voluiſſe legatarium grauare exceſſiuis itineris laboꝛibus.t in fimili dicimus ſi tutoꝛ, vel curatoꝛ, vel pꝛocuratoꝛ, non inſtituat litem con⸗ tra creditoꝛem parue quantitatis ⁊ rixoſum: vbi ad illum conuincendum maioꝛ eſſet expenſa, q; commodum, quod inde reſultaret:nec pꝛopter hoc tenetur domino ex culpa vel negligentia:quoniam non pꝛeſumuntur dominus ‚aut lex pꝛo pupillo illud voluiſſe Et ad hoc eſt textus notabi⸗ lis ibi ponderatus per Gartol licet iſtum non alleget in.l. mediterranee. C. de anno.⁊ tribu. libꝛo decimo. ¶ Hota in S.ſi ea res. quod conuentus in loco ybi res, pꝛo qua agi⸗ tur ſita eſt non poteſt opponere exceptionem declinato⸗ riam:licet alibi ſoꝛtiatur pꝛincipale foꝛum: velbabeat do⸗ micilium. quod dic vt plene notatur. C. vbi in rem actio.l. vltima. extra de foꝛo competenti. cap.fina. ¶ Nota in ver⸗ ſiculo, fideiuſſo commiſſum. vel melius in verſiculo, quin⸗ imo ⁊ ſatiſdationem de ſoluendo ꝑeti poſſe eo in loco, in quo ad quid ſolui aginon poſſet. Ad idem ſupꝛa coden l.de eo autem. vnde elegans eſt argumentum, quod ſ foꝛenſis cum quo alibi contraxi, moꝛtalem inimicitiam in meam venit ciuitatem a iudice mei loci petere poſſe co-⸗ gi eum ad pꝛeſentandum mihi cautionem de non ſoluen⸗ do: licet nullo alio reſpectu hic foꝛum ſoꝛtiatur: quod eſt valde notandum. Et ita per bunc. F. et dictam legem,
371
2 Res ex teſtamento ſoluenda quo in loco ſoluenda di⸗
——————— ————
——


