ne

Uog Loa

1 1 S39:

. 1 ts

—ÿõ

1I 4 Contractus ratione cuius quis

do adueniente die. De quo dic vt plene. C

Audo. Roma.in pꝛimam.ff. veter. part.

G ⁊in.l. multum intereſt. C.ſi quis alteri vel ſibi.⁊ in.lij. C. vbi h conue.qui certo loco da.pꝛomi.⁊ Bart.in.l.vulgari.l. cun⸗ 2 ctos populos. C tAltimo no.glo. ſolennem in.l.iſta in ver. debebit.ad duo. Pꝛimum quis dicatur vagabũdus. Se/ cundum vbi debeat conueniri.Tertium adde vbi debeat citari. De pꝛimo dic vt plene dixi poſt Bart.in.iiij..pꝛe/ h toꝛ ait.j.de damno infect. De ſecũdo dic vt dixi.a.de in ius voc.i.ſed ſi hoc..ſed ſi per penam. De tertio vt plene not. Inno.extra de eo qui mitti.in poſſ.c.ſ aduerſarius.

Summarium..

' ebi cogitur litigare. 1 Debitoꝛ debitum conſitens non— arlitig⸗ 2 Silationem ad ſoluendum habẽs a lege, nibilominus co-

gitur ſatiſdare.

1 3 Jus pendente iudicio agenti ſuperueniens cuius effectus

dicatur. eſſe dicatu foꝛum ſoꝛtitur, an eo red⸗

dat contrahentem ſubditum iudicis cuius foꝛum ſoꝛtitur.

—— ¶ Quoad ſoꝛtiri foꝛum pari I Dnem. am pꝛocedunt contractus ⁊ delicta. Et debitoꝛi qui conuentus confitetur ſe

V ſtatuitur.Et certo loco agens ibidem conueniri poteſt pꝛi V V uilegio ſuo non obſtante.Et ius ſuperueniens actoꝛi poſt litis conteſtationem eidem non pꝛodeſt, vt ex eodem pꝛo-

ceſſu condemnatoꝛia ſequatur ſententia: ſed nouo iudicio b opus eſt.Et in eos quos legatos dicimus: vel pꝛinceps e/ DI uocauerit, Rome actio intentari non poteſt, niſi ex cõtra- ctu ⁊ delicto ibidem celebꝛatis.Et ſi quis legatus in eo lo⸗

co, in quo legationis officio fungitur, bereditatem adme⸗

rit, eius pꝛetextu ibidem conueniri non poteſt: licet contra G eundem bonoꝛum poſſeſſio ex pꝛimo decreto decerni poſ⸗ N ſit, ſi ſatiſdationem de ſoluendis legatis ſiue ſideicõmiſſis nõ pꝛeſtiterit.hoc dicit vſqʒ adll.ſed ⁊ſi reſtituatur. Mo. V 1 in.l. ſi debitoꝛi. ſi vnum intellectum. t quod debitoꝛ qui ſi⸗ l V V bi oblato libello quod petitur confitetur, vlterius ad liti⸗

V gandum non cogitur.Ad idem.j.titu. iudi.ſolui.l.ex iudi⸗ catum.j.de pꝛocura.l.ſi reus paratus. Quinimo ⁊ ſi poſtli⸗ tem, aggredi creditoꝛ vellet: iudex ei actionem licito iure denegat. ¶ HNo.ex ea.quod ſi cum pars mihi copiam libel⸗ li acceperit ego non accepto pꝛoceſ.iudex in me facit pꝛo⸗ ceſſum de ſoluendo.Secus autem ſi oblato ⁊ oblatione ac⸗ ceptata confitear me quod petitur debere:quia tunc ſolẽ⸗ ni oꝛdine iudiciario pꝛocedetur. Et ſentẽtia oiffinitiua fe- renda. Non autem pꝛeceptum de ſoluendo ſtatim poteſt

fieri. Ita pꝛimo notabiliter limito.l.iſtam allegans autho⸗

ritatem communem glo.Et pꝛimo Canoñ.in.c.dudum ec/ cleſia Rothomageñ. extra de elect.⁊ in. c. ex parte in Chꝛi⸗ ſto. extra de verb.ſignific.⁊.ij.q.j.c.nos in quenqᷓ;. Secundo iuris ciuilis glo. in.l.pꝛoinde.la.ij.j. ad leg. 2lquil.⁊ in. l.j. C. b G de lit. conteſta.⁊ in authen. de exhiben.reis.. ſuſcepto. Ad

quoꝛum intellectum vide quod not. Joan. And. in addi.in tit. de lit. conteſt.ã. nunc dicamus. verſi.quid ſi reus. Et do. 1 Anto.maxime cum alijs Canoñ.in eo.titu.c.j.I No.iſtam

Plimito non babere locum in legato: quia ipſe etiam con⸗ keſſus ante oblationem libelli effectualiter factam non ba⸗ bet pꝛeceptum de ſoluendo facere:cum opoꝛteat ſuam iu⸗ V riſditionem per pꝛius lite conteſtata fundari. Hic eſt text. ſingularis in dictall.ſi reus paratus.in verbo, pꝛeſes. à ſen⸗

ſu contrario. quem ponderat Bald. in. l.conſentaneum. C.

I duomo.⁊ quan. iud. inc ſumpto argumento ab eo quod dicitur de legato. Bald. notabiliter inll. eos. C. de excep.rei iudica. dixit iſtamll. etiam locum non habere in arbitro. qo

b V multum tene meti. C No.tertio in verbo, paratum. iuncto 1 verbo ibi, modicum ante tempus ⁊c.quod poſito ꝙ quis

1 dicat ſeparatum ſolueremibilominus non intelligitur re⸗

nunciare dilationi ſibi alege ad ſolu

endum quo notandum eſt ſumme. ¶ Hot in ver conceſſe. quod

bo, competenti caute-

V 2 la rc. duo.- Pꝛimum quod babens dilationem a lege ſibi

ad ſoluendum conceſſam ſatiſdare compellitur de ſoluen⸗

de pꝛecib.impe. in.l.inter omnes. .S. eodem. Secũ⸗

offerend.l. vniuerſa. ⁊ quod plene dicitur qui ſatiſda. cog.a in.liij.⁊ in.lin omnibus

do no.gloſ.ſingularem in verbo, competenti cautela. qunoq quis pꝛeſtare intelligitur, quod pꝛomiſit facere: ſi cum 5ᷣde, iuſſoꝛe vel pignoꝛe ſatiſdet.Et gloſ.iſta reputat cautelam ſingularem ⁊ non eſſe alibi. Et adde ad dictam.lj. 3. quiſa⸗ tiſdare cogã. C Hota vltimo quod tempus indicatis da tum conceditur etiam ⁊ cõfeſſis. Ad cuius declarationem vide.l.certum.in fiqj. de confeſ. An autem ſit verum de con⸗ feſſo coꝛam arbitratoꝛe in quem tanquam confeſſum arbi⸗ tratoꝛ pꝛeceptum de ſoluendo facit. Dominus BGal. in di⸗ cta.l.eos.dixit quod non in arbiramentum magis ſit con/ tractus qᷓ; ſententia. Ande habet tunc termininn quida⸗ tur ad ſolnendum pꝛomittentibus per contractum ſoluere termino non adiecto. Quis autem ſit ille terminus ⁊ quan⸗ tus:dic vt.l.pꝛomiſſoꝛ Stichi..j.j.de conſtitu. pecu.l. quod dicimus.j. de ſolu.⁊l.eum qui calendis..quoties.de verb. obliga. ¶ Alterius an pꝛeceptum, quod eſt conceſſum de ſoluend o, requirat ſcripturam tanquam diffinitiua ſe enten tia, vel non, ꝛ vitietur pꝛopter omiſſam ſcripturam tanqᷓ; ſententia interlocutoꝛia: dic vt in cap. quoniam contra. in in gloſſa extra de pꝛobationib.⁊ cap.fin. de re iudica. in.x j. Do. de Rota in deciſione. ꝛ 230. tenuerũt ſcripturam non requirere ratione. ibi vide. Et ad buius.l. declarationem vide in deci.⁊07. 231.⁊.z 73. Item an hoc pꝛeceptum poſſit fieri die feriata. Jacob.de Are.ſolus concluſit regulariter quod ſic.l.a pꝛocedente. C. de dilationib. quia non requirit cauſe cognitionem.quod tene menti. Iltimo vide PBarto. in. l.j.⁊..non fatetur.j. de confeſſis. ⁊ plene notatur in l. vni⸗ ca. C. eodem titu.⁊ do. Bald.in.l. eos. C. de exceptio. rei iu⸗ dica.z.C. de iuris ⁊ facti ignoꝛan.l. erroꝛ. Item an hoc pꝛe⸗ ceptum de ſoluendo ſit ſentẽtia interlocutoꝛia diffinitiu a, vel tertia ſpecies:dic vt per gloſſam oꝛdina.in.l.ſancimus. C.de adminiſtratio.tuto. Item an ex ea oꝛiatur actio. Dic quod ſic vt not.gloſ.oꝛdinar.C. de bonis que lib.l.cum non ſolum.F. neceſſitatem.Et adde quod licet iſta.l. qno ad ſta⸗ tutionem termini non habet locum in pꝛecepto arbitrato⸗- ris vt iudex:nihilominus habet locum in pꝛecepto arbitri: poſito quod male diceret Bart. vt ſupꝛa retuli concludens hanc.l.in pꝛima particula in arbitro locum nõ habere.Te⸗

xtus eſt notabilis inl. ſi cum dies. F. inter quartum. iuncta 3 glo. 3. de arbi. C tHo. in.l. non poteſt videri. id quod com⸗

muniter allegatur. ſcilicet quod ea que de nouo emergunt nouo indigẽt auxilio. ỹᷣacit ad idem extra de iuramen. ca- lum.c. certum.j. de interrogato. actio.l. de etate.. ex cauſa-. ¶ No. ſecundo quod ius ſuperueniens actoꝛi pẽdente iu⸗ dicio, illud idem a pꝛincipio inualiduũ, non conualidat, imo opus eſt nouo pꝛoceſſu ſententia ferri:cuius dicti longa eſt examinatio.Et ideo de illo vide vt plene notant Canoñ.in c. abbate ſane.de re iudic.libꝛ.vj. Zegiſte hic ⁊ in.l.ſi rem.. vltimo.j. de pig. actio.⁊ in.l.ſi mandauero. la picola.j.man. Et per Bar. in.l. in eadem..actiones.j.de except.rei indi. Anum tamen ſciasꝙ licet multi ſunt caſus in quibus ius ſuperueniens actoꝛi pendẽte iudicio coꝛam iudice oꝛdina⸗ rio recõualidat iudiciũ adeo, vt ex eodem ſequi poſſit ſen⸗ tentia valida, non autem illo caſu reconualidat coꝛã iudice delegato. Ita ſcripſit Gal.in.l.pꝛeſcriptione.C.ſi cõtra ius vel vtili.publ.allegans ad hoc.c.vlti.extra de reſcript.Eỹt ſi dicas, hoc eſt contra caſum. d. c. abbate ſane. loquentem in delegato. Reſpondeo quod Gal.intellexit de delegato ab inferioꝛi a pꝛincipe:pꝛout loquitur dictum.c.quia tunc ita eſt in eo pꝛout in oꝛdinario:cum ſit potentioꝛ eodem in cau ſa ſibi commiſſa:vt in.c.ſane.extra de officio delega. Anum etiam dico quod ius ſuperueniens coꝛam arbitro reconua lidat iudicium coꝛam eo a pꝛincipio inualidum vt ex eodẽ ſententia ferri poſſit. Caſum habes ſolennem. 3.de arbitr. lĩde his. Quid autem econtra ſcilicet ſi a pꝛincipio litis ius validum conſiſtebat in actoꝛe:lite autem pendente illud in codem defecerit an ſententia condemnatoꝛia ſequi poſſit: Dic vt plene notat Cyn. et Bald.C.de aliena.iudic.I.vni⸗ ca. et infra de rei vendicationell. ſi poſt acceptum. vbi eſt textus notabilis in.l. non alius. qnod ratione contractus ſeu delicti quis foꝛum ſoꝛtitur eo in loco in quo non alias ſoꝛtiretur. de quo dic vt in.l.heres abſens.et in.l.omnem. 4 ſupꝛa eodem. Duo adde ad ibi dicta. † Pꝛimo quod qui alias non eſt ſubditus, certo loco foꝛum ſoꝛtitur ratio- ne contractus vel delicti: nihilominus ſtatutum mentio/ nem faciens de ſubditis iudicis, buiuſinodi foꝛum ſoꝛ⸗- titos ratione contractus vel delicti non omprchen

4

u thum Semma zoped gahät aoe Vrusudum ſoin gal th qis, lbrar lle rräſ

Huna ili 1 Eritunpuloi ddkärmbichen

lscdibus

ſiw drddonend aotiud ntErabohee ſtatsatper potit Etimm urapare Giemadlukpnt dakhancun 35 dlumpſt etun träſtheradspao unserbisaloi naſegpinonpen dialgentur Reyerpandone asnaniuume htamprdet 1ytpxediet lſäriratie entfcki yſeberadisi unlcikganns anfk.oegor rinono iyne Virerooadien