oega

S

2 1 b

1

1 1 ”

4

1

Audo. Roma.in pꝛimam ff.veter.part.

alium pꝛoferendam. Ande eſt arg. ad elegantem queſtio- nem Specul.an valeat ſententia iudicis dicentis, pꝛonun⸗ cio vt pꝛonunciauit talis. De quo vide vt pulchꝛe per eum in. c. de ſententia..qualiter.verſi.quid ſi iudex.⁊per Bald. C.de ſenten.l. nemo. ⁊ per do. Ant. extra de exceptio. c.cum venerabilis. ¶ HNo.quod licet arbiten ex ſua mera poteſta⸗ te nõ poſſit diffinitionem litigij commiſſam alteri delega⸗ re:poteſttamen ex poteſtate ſibi a partibus conceſſa: quod eſt multum notabiſe ad not.in.l. moꝛe.⁊.l.⁊ quia. S. de iun i ditio. omnium iudi. Ho. quod non valet ſentẽtia tie 1 per quam pꝛonũciat ſibi adiunctum dari.(. oini di⸗ mum.caſum ſingularem.t quod poteſt arbiter a pa ti us auferre beneſicium conſtituẽdi pꝛocuratoꝛem ⁊ per ſemet-/ ipſos litigandi. quod eſt mirabile: maxime co caſu 0 ad boc nibil dictum fuit in compꝛomiſſo. Quid autem ſit in iudice oꝛdinario. Dic vt in not.l.fi. C.de pꝛocuratoꝛib. et in ſ actoꝛ malit.ff eodem.Quid autem ſit in iudicce delega⸗ to. Dic vt in tex.not. c.j.de iudicijs.libꝛo.vj.¶ No. pꝛimam glo. not.in hoc.O.ſi domum.qꝙ contumacia pꝛocuratoꝛis in non comparendo coꝛam arbitro facit ipſum dominum per ſemetipſum compꝛomittentem incidere in penam cõpꝛo- miſſi. Ande dum queritur an cõtumacia pꝛocuratoꝛis co- ram arbitro noceat domino:ſemper recurrimus ad hanc notabilem gloſſam, ⁊ ad illam adde ad dictam. l.j. ꝗ. ſi pꝛocu ratoꝛ..ſi quis ius dicenti non obtemper. Et pꝛocuratoꝛ de cuius mandato conſtat non poteſt cogi ad ſ atiſdandũ ſ en⸗ tentiam ratam dominum habiturum. V Ho.in.H.arbiter. regulam, ꝙ nibil. extra cõpꝛomiſſi um arbiter mãdare po/ teſt. ⁊.S. habuiſtis plures concoꝛdantias. Ad idem extra eodem.c.cum dilecti. ¶ Item nota cum.l.ſequen.regulam generalem, ꝙ arbiter poteſt pꝛoꝛogare tempus compꝛo- miſſi partibus conſentientibus, non autem contradicenti- bus. ¶ MNo. vltimo.in.l.diem pꝛoferre.g.ſi plures.nota.glo. de qua tene quod valet ſententia arbitri,⁊ per conſequens iudicis lata per verbum dubitatiuum, credo: ſicut ⁊ valet lata per verbum videtur.quod eſt mihi ſimile:yt eſt textus not.s. eo.ꝙ cum..ſi arbiter.

Summarium..

Sententia arbitri non pꝛeſupponit ambarum partiũ Pꝛeſentiam.

Arbiter an poſſit partis contumaciam mulctare.

—j. Compꝛomiſſum factum per [ N 3 duo. d komeh debẽdi vel de. dendi non pꝛodeſt vel nocet alteri: niſi ſint con⸗ ſocij. Et pena ſemel commiſſa amplius non cõ- mittitur, niſi ſit actum quod toties committatur quoties fuerit conuentum. Et pupillus non obligatur ex cõtractu facto ſine tutoꝛis authoꝛitate, licet fideiuſſoꝛ eius ſit. Item feriatis diebus poteſt arbiter cogi ſentẽtiam ferre:nĩſi ali⸗ qui dies ſint a lege accepti. Item licet compꝛomiſſum non tranſeat generaliter ad heredes, trãſit tamen ad laudum. Et cum pena ex compꝛomiſſo petitur, nõ inſpicitur an pe⸗ tentis interſit. Et cum arbiter aliquid pꝛecipit quod perti/ net ad ſententiam ferendam: non parẽs in penam incidit: ſecus ſi aliquid pꝛecipit quod ad naturam cauſe non perti⸗ neat. Item circunducitur arbitri citatio ſi ante diem cita⸗ tionis ipſe deceſſerit:⁊ conſequenter non parens in penam nõ incidit hoc dicit vſq; ad..cum lege. ¶ t Ho. ex.iiſi duo. quodſententia arbitri ſata pꝛo vno vel contra vnum ex cõ⸗ reis credendi veldebendi.ita demum alteri pꝛodeſt vel no cet, ſi ambo ſocij ſint. Quid autem ſit in ſentẽtia iudicis:dic vt plene notat Bart. in.l. ex duobus reis. CHo. ſecundo ꝙ

ſententia lata pꝛo vno. G.

o velcontra vnũ de fideiuſſoꝛibus no⸗ cet vel pꝛodeſt alteri fideiuſſoꝛi:ßᷣm vnu tamen verus eſt.

itatis. Ad hoc tex. optimus ic concluſe⸗

runt Cy.⁊ BGal. per multa notata. HNo. in.l. ſi pupillus. ſi- deiuſſoꝛem pꝛo pupillo eſſe obligatum, nõ pupillum, quod dic vt plene not.j.de fideiuſſoꝛib.l. Marcellus. Ho. in.j quamuis.ꝙ licet compꝛomiſſum non tranſeat ad beredes, vt.. pluries vidiſti:nihilominus laudum fit. V Mo.in.l.cũ pena. glo. ſi.ingulariter ad limitationem.l.cum dominum. g.ſi compꝛomiſſo.j.de euictionib.Z icet enim ibi dicat text. ꝙ quando emptoꝛi res euincitur per ſententiã arbitri non abeat ipſe cõtra venditoꝛem regreſſum de euictione, hoc eſt pꝛo reſtitutione pꝛecij⁊ dupli: nihilominus hoc eſt ye⸗ rum, niſi inter eos dictum fuerit in quocunq; euinceretur regreſſus de euictione daretur:quia tunc ipſe emptoꝛ per ſententiam arbitri ſuccedens contra venditoꝛem habetre⸗ greſſum:yt in hac gloſſa, quam multum nota. T Item ſe⸗ cundo illum.. limita, niſi ſit compꝛomiſſum in arbitrum ex neceſſitate ſtatuti inbentis queſtiones compꝛomitti: quia etiam tunc ⁊emptoꝛi poſito per ſentẽtiam arbitri ſuccum⸗ benti regreſſus datur:yt notat Gar. C. de iudic.A.cum ſpe⸗

cialis.⁊ Bart. in.lj. C. de pericu.⁊ commo. rei vendi. Al⸗ timo illum.g.limita, niſi is in quem emptoꝛ cõpꝛomiſit fue⸗

rit ipſemet qui vendidit: quia tunc ſi emptoꝛ ex ſui vendi/ toꝛis ſententia ſuccubuerit, regreſſum habebit cõtra eun⸗ dem:licet ita ſimpliciter dixit Specu.in titu. de arbitris. g. poteſt. verſi.ſed nunquid in venditoꝛe. que omnia multum not. ¶ HMo.in.l.non ex omnibus. qunod arbiter contuma-

ciam partis ita demum mulctare poteſt ſi ſibi poteſtas cõ⸗

ceſſa ſit hm verum intellectum. De quo dic vt plene dixi.Z. ſi quis ius dicen.lj. in pꝛincip. ¶ MNo.in eadem verſi. quo in

numero.quod ad mandatum arbitri iubentis nomina te-

ſtium parti dari:⁊ par iuſſa non dat ipſa incidit in penam. Et hoc non videtur ex alio, niſi quia dare non tenet. Ande allegant illum textum pꝛo ſingulari quod nomina teſtium in iudicio pꝛoductoꝛum, pars pꝛoducens aduerſario dare non cogitur. Pꝛo cuius declaratione dic vt per Guliel. de Cuneo.(C.de edendo.l. edita.⁊ per Bald. C. eodem titulolj. fi. Specul.plene in titu.de teſte..qualiter.verſic. poſt hec. Quiqd autem ſit de teſtibus inſtrumenti an eoꝛum nomina vna pars alteri cogatur dare.Dic vt not. glo. oꝛdinar.. de eden.lꝗ..editiones.in fine gloſſe magne. ¶ Mo. in.l. arbi⸗ ter calend.ꝙ in penam compꝛomiſſi non inciditur ſi pars non veniat die deputato ad comparendum, quãdo etiam

arbiter ita pꝛecipiens non venit. Et ad hoc babent textum

multum notabilem. Ex quo alibi dixit gloſ.oꝛdi.ſimile in.c.

fina.de dolo ⁊ contumac.quod pars quanquam contumax

mulctari non poteſt poſito quod nõ venerit die ſibi ad cõ-

Pparendum a iudice pꝛefixa, quando ſimiliter ⁊ ipſe iudex

pꝛecipiens non venit. Ald quod eſt text. optimus. 3. ſi quis

in ius voca.non ierit.l.ex quacunq;.circa ſi.

Summarium.

Minoꝛ. xx. annis non poteſt eligiarbiter.

Pena in contractibus appoſita eſt ſᷣm cõditionem inſer⸗ tam exigenda..

Sententie parere non dicitur cuius obedientia non durat ſeu perſtat.

4 Compꝛomiſſum generale non extẽditur ad futuras lites. 5 Arbiter nemo poteſt eſſe in cauſa ꝓpꝛia ſed arbitratoꝛ ſic.

= ¶ASinoꝛ annis. xx. AUm lege d arbiter eſſe non pouft maioꝛ autem ſic: ſi tamen ipſe hoc acceptet ad- uerſus acceptationẽ reſtitui poterit. Item non poteſt arbiter nomine pene iubere ad dari. Et qui nonco- pꝛomiſit etiam ſi dari debeat fiſco vel eccleſie:⁊ etiam ſi ſibi hec poteſtas in cõpꝛomiſſo cõceſſa fuerit. Item vbi cõpꝛo⸗ miſſum in arbitrum eſt generale, pꝛoſecutio vero tempo⸗ ralis vel ſpecialis:nõ poteſt a pꝛoſequẽte in iudicio ea que quis pꝛoſecutus non eſt ab arbitro pena peti,niſi malitioſe non fuerit requiſitus.Et in his que habèt cauſam ſucceſſi uam, nõ ſufficit parere, niſi paritio duret. Item cõpꝛomiſ ſum non extendit᷑ ad futura quantũcunq; ſit generale. Et ſententia lata coꝛam pupillo vel furioſo non dicitur lata coꝛam pꝛeſentibus niſi interuenerit tutoꝛis vel curatoꝛis authoꝛitas. Nec tranſit compꝛomiſſum ad heredes,, niſi

vtraq; parte heredũ facta fuerit mentio.Et in re ſua quis

arbiter

1

annf raruuypoſtrn rnpot läücli

drCaandd. Brtodietno nesjdecguple conxonuſimg refigar nt tymatanen puſe onxomiſumgen tmmücteoniſa em tapaoſgnen ZVhter Eateliane daaäͤtondiäder ſaodcientane ongoniſtinci tidaſpon teäoyenritey riſedpoyeg fuaulen naſen ſapen diRunl inan Tice licommonſ detdeanauen

1 Tunopjſpei dcdigatat rdingg V ſuemi