Jo. An mc. auiaccuſ de accy. R. Antücyhe b dXo pa dus. m. ae heneraltter cotractu: puta de locaſenune ion pꝛofertura de feu fuer co⸗ mde domo ye⸗ as.j de cap di. n. cũ Bal in. cognatoꝛi ſeu de nat libe... rte ynde cog. e. ind decre⸗ us, an appella⸗ ⁊ tũc dicyt in⸗ rt ateſtatoꝛe: ſtita quis.ſ.9 9Specin.d.. . dieyt inter. Dus. dixian Amin addit in us dicebam imoꝛum. Jo. cu. que incp. mi. 7Itanꝙ. pꝛo empto⸗ unq; mutet al ꝙy ſifilius ri Sed quis ttij deüur.

bitus pwpa⸗ xefe, ui 7 oꝛigine⸗

vell. tem conceſ

Fidem

1 P

Dein ius vocando. 21

Fidem frangens pꝛincipali:an ceteris pꝛincipali coniun- ctis fregiſſe cenſeatur.

27‿ℳo Patroni appellatione §. atro num. d. Prurununs verus vel ile qui pꝛo patrono habetur:licet patronus verus non ſit. Item delictum patris in iurepatronatus non nocet filio⁊ merum iuſpatronatus non tollit. h.d.vſq; adl. ſed ſi hac.S. ooſtituta. ¶Mo. pꝛimo Tvbipꝛonunciet᷑ libertus eſſe cum alioqui non fuerit ⁊c. pꝛo quo ad beneficiũ pꝛeſentis edicti pabitus pꝛo patrono poſito ꝙpꝛo veropatronus non fit, ſoꝛtit patroni beneficiũ.¶. Ande cõſequeter no.qꝙ cõſtitu- tio pꝛiuilegians aliquem, intelligit pꝛiuilegiare illũ qui ſi⸗ bi adequat᷑. Ad qð de leg.j.l.per omnia.:j. dicek. ¶ Mo. in

2 ver.⁊ Celſus. t delictũ patris filio inculpabili non nocert.

3 P

Ad idem in.l.contracta..ſi emãcipatus.C. de lib.⁊ eoꝛ.lib. 1.ijqj. de decu.l.ij.. nullũ. j. de mu.⁊ ho.l. qui oꝛiginem..qð pater. j. de interdic. ⁊ releg. Et die vt dicet᷑ in gl. CMo. in.l. bis quoq;.ꝙ manumittẽs ex neceſſitate iuſpatronatus ſoꝛ titur quo ad beneſiciũ pᷣſentis edicti:vt in aut·ſanciat. Ad alia dic vt.j.de bo.li.q.ꝗ ex cauſa.. C. de bopoſ.cõtratab.l. i. Colligit᷑ ex hoc tex.in pꝛin.ꝙ ille qui in veritate nõ eſt ta⸗ lis nibilominus gaudet beneſicio ipſius talis per ſentẽtiã iudicis. Dicit ſtatutũ ꝙ ſcholares habeant᷑ pꝛociuibus an gaudeãt beneſicio meroꝛũ ciuiũ: Bar. in.l.ſi is qui pꝛo em⸗ toꝛe.j.de vſuſca.ſi maritus.ũ.lege Julia.j.de adul. Bal. ic ⁊ in.l.oẽs populi.S.de iuſti.⁊ iure.⁊. in oꝛbe.j. de ſta. ho. ⁊q.ſi filius.j.ſi cer.pe.⁊.ij.C. de iur. an. aurx.l.ſiue poſſide⸗ tis. C. de pꝛoba...ciues ⁊ incole.C. de app.in.cj.de foꝛ.fid. in vſi. feu. Jo. An.in. c.ſi. de conſue.lib. vj· Cu dicas, an que- ritur vtrũ puniatur vt merus ciuis in bis qne ſunt odioſa. Dic ꝙ nen:qꝛ cõceſſa in fauoꝛem nõ debent redundare in odiũ.l.qð fauoꝛe.C.de legi. ⁊d.vlla.j. eoꝛꝛ in. l.ij. C. de iu. an. aur. Bal. in. o..iij..ſi emancipatus j. de cõtratab.in. d. l. ci⸗ uis ⁊ incole.⁊ in. d. c.j.de foꝛ.fideli. Idem Bal.in aut. ⁊ ideo. C.ne vxoꝛpꝛo mari. Ande determinatur queſtio, nunquid oſſintr ita collectari habiti pꝛo ciuibus, ſicut veri ciues. Pal. in. d.l. qð fauoꝛe.C. de legib. Pꝛo quo ad hunc caſum habentur pꝛo veris ciuibus. Pꝛobatur in.l.cũ ex oꝛatione. de excu.tu.imita vbi dicitur in conſtitutione ꝙ habeant᷑ pꝛo ciuibus in omnibus ⁊per omnial.ij.. furioſus.j.de iu. codi. ¶ t Tlliquando querit᷑ an ſicti ciues gaudeãt fauoꝛi/ bus veroꝛũ ciuium. Dic ꝙ quidam ſunt fauoꝛes conceſſi a ſtatuto ipſis ciuibus.⁊ tunc gaudent non ſolũ veri, ſed etiã ficti,yt ſi dicatur ꝙ ciues nõ ſoluãt gabellam. Hoc pꝛobat᷑ p..ſed ſi acceptoj. de iure fiſ.c. ad audiẽtiã. ⁊c. cũ dilectus. de cler. non reſi. ¶ Aliqñ loquit᷑ de pꝛiuilegijs ↄceſſis nõ a ſtatuto ſed a pꝛincipe:hoc caſu ficti ciues nõ gaudent hoc ſingulari beneficio. Pꝛobatur eꝑ.c.ſuſceptũ.de reſcrip.lib. vj.vbi dicitur reſcriptũ pape loquẽs in caſu vero nõ exten/ ditur ad fictum.Et in.l.ſi. de his qui ve.eta.iiup.ᷓacit.l.iij. g. hec verba.de neg. geſt. ¶ Item dixit ꝙ ille qui adequat alicui gaudet beneficio quo ⁊ ipſe cui adequatur. Facit ad queſtionem, nunquid adequati gaudeant eodẽ pꝛiuilegio. Bal.in. l.omnia pꝛiuilegia. C. de epiſ.⁊ cle. ¶ Ingl. in ver. innocens. Tria ſunt ad declarationem buius gl.r Pꝛimo feudum qð vaſallo a dño cõcedit᷑ gratia remunerãdi fide- litatem:⁊ amittit᷑ ſi ipſe vaſallus inſidiatus fuerit dño:aut ſi vulnerauerit ⁊ multis alijs cauſis.t· Item emphyteoſis ⁊ eſt illa que cõceditur per eccleſiã dñ vel ciuitatis ſub certo canone ſoluendo annuatim.⁊ ad tertiã generationẽ cõcedi ſolet:⁊ diuerſa eſt a feudo.⁊ ſi ſimpliciter cõcedit᷑, intelligit conceſſa ſibi ⁊ heredi⁊ duobus flijs. In aut.de non alie. 5. empbyteoſis.⁊ ſi negligẽs fuerit in ſoluẽdo, amittit emphy teoſun:vt.l.ij.de iure emph.in aut.cũ res.C.de ſac.ſan.eccl. CrModo eſt dubiũ nũquid ꝓpter delictũ patris pꝛiuat eccleſia filios feudo. Glo.hic arguit ꝙ nõ.⁊ ſimile in.l.emã⸗ cipatũ.ad ſſ.S.de ſena.a..ſi quis patris.3. ad leg. Ju. de fal. Zllia.l.eũ quiſj.de interdi.⁊ releg.in vſ.feu.in ti.j..deniq;. que fue. pꝛi.cau. benen. ami.⁊ in. c.ſi vaſallus culpã. ſi de feu. fue.controuerſ.inter do.⁊ agna.Si de poſſeſ.feu.pꝛiuet᷑ cui deferatur. Bal. hic ⁊ in.d.l.j. 3. de rer. diui.⁊ in.l.j. C. de bon. liber. ⁊ in.l.ij. C. de liber.⁊ eoꝛum libert.⁊ in.c.j.. hoc quoq;. de ſucceſſio.feu.in vſibus feudoꝛum.Bart.in.d.l. eum qui. de interdic ⁊ releg. Doct.in regula iuris, nõ debet aliquis. ¶ Bꝛeuiter ita conclude ꝙ aliquando hoc feudum de cu- ius ſucceſſione tractatur, babet oꝛiginem ab ipſo patre et

tali caſu nocet etiam filio.PDꝛobatur in.j.eum qui de inter⸗ dict.⁊ relega Ald hoc ctiam ij. C.8de fruct.⁊ lit. expen. Ad idem.l.j. C. de pe.iudi. CElliquando vero non eſt feudum paternum ſed agnitum. ⁊ tali caſndic. Queris aut in feu⸗ do auito delictũ patris noceat filio ant nepoti. Dic ꝙ aut nepos auo viuente non erat conceptus.⁊ tali caſu dicendũ ꝙ delictũ patris pꝛeiudicat filio, ⁊ per conſequens nepoti. Pꝛobatur: qꝛ regula eſt ꝙ nepos ad ſucceſſionem aui eꝝ perſona ſua non poteſt venire niſi conceptus fuerit auo vi⸗ uẽte:vt in.l.j..ſi quis pꝛoximioꝛ.j.vnde cog. ⁊.l. Titius. de ſuis ⁊ legit. Aut vult venire eꝝ perſona patris:⁊ nõ poteſt: quia pater erat pꝛiuatus, per.9dd.ij.C. de fruct.⁊ lit. eypenſ. Aut nepos fuerat conceptus auo viuẽte.⁊ tali caſu poſito quod ex perſona patris non poſſit yenire ad feudum, po- terit ex perſona ſua:vt patet bie.vbi delictum patris non nocet ſibertis. Pꝛobatur etiam in.d.l.iijj. de interdictis ⁊ relegat. Sed dubium eſt. Ponatur quod in aliquo caſuũ pꝛedictoꝛum delictumpatris noceat filio: ſic non tranſeat ad filium, cui applicabitur dictum feudum. Die ꝙ aliquã- do perditur pꝛopter delietum commiſſumin perſona dmi, ⁊ tunc in dominum redit: vt in.cq̃.d..deniq;.que fuer.pꝛi. cauſa benefi. amit. Aliquando punitur ex delicto commiſ⸗ ſo in perſona alterius:⁊ tali caſu tranſit ad agnatos ſimili⸗ ter ſequentes poſt filium. Tex in.d. c.ſi vaſallus culpam. et in. d. cj. ſi vaſal.feudo pꝛiue. Dixi poſt Bar. in.l. ſi finita. 5. ſi vectigalibus.de dam.infecto.inducere textad emphyteo⸗ ſim, videlicet ꝙ ſi negligens quis fuerit in ſoluendò cano- nem, ꝙ amittit emphyteoſim pꝛo ſe ijs ſuis. Sifuerit negligens pater an ſit ita potens hec negligentia vt pꝛiuet filios? Glo.facit ꝙ non.Spec.in titu.de loca.g.nunc ambi⸗ gua.verſi. cxliiij.Adde.l.l.vectigali.j.de pi gno. ¶ No.vnũ

8 in glo. in ver. non habebis. t quod frangens fidem pꝛinci/

pali non dicitur eius ſeruo frangere, qui eꝝ conuentione pꝛincipalis commodũ eſt conſecuturus.Et boc vtile eſt ad id quod dixit Bald.pꝛomitto tibi ſoluere decem ita iuro. tu alteri donaſti iſtud ius.⁊ ille me interpellat.ego non ſol⸗ no:an dicar periurus: Dicit ꝙ non: qꝛpꝛomittens ſoluere cedenti non eſt periurus ſi non ſoluat ceſſionario. Sed cõ- uerte caſumpꝛomiſiſti actionem quam habeo contra te nõ mouere in iudicio, ⁊ iurans poſtea illam ceſſit: ſi ceſſiona⸗ rius noceat an dicatur cedens periurus. Dic ꝙ ſic. Spec. in ti. de arbit.g. ſequitur.verſic.ſed ſi iurauerit. Ratio, quia ceſſionarius vtit᷑ iure cedentis.l.qui ſtipendia.C. de pꝛocu.

Summarium.

ASeruus ciuitatis non eſt ſeruus ſinguloꝛum ciuium.

2 Ciuitatẽ repꝛeſentanti idẽ honoꝛ debetur ꝙ ipſiciuitati.

3 Pactum emptoꝛis an trahatur ad venditoꝛem.

4 Ciuitatem conuenire volẽs an ſemper debeat veniam im⸗ petrare..

5 Teſtis an poſſit quis eſſe incauſa ſue vniuerſitatis.

K ℳ Watione honeſtatis 7 pu

S 1 Pꝛo ſtituta. u conſeruande vuredm appoſitum in perſona emptoꝛis trabitur ad perſonam vẽ⸗ ditoꝛis. Item capitis diminutio, arrogatio per obꝛeptio-⸗ nem facta impetratio iuris annuloꝛum aureoꝛum non tol⸗

lit iuſpatronatus quo ad materiam pꝛeſentis tituli. Et ſer- uus vniuerſitatis ſine venie impetratione conueniet eins actoꝛem demũ venia impetrata.h.d.vſq; ad..liberos.pa⸗ renteſq;. ¶ No.honoꝛem ab illa quã nõ meretur pudicitiã

3 deboneſtauit. CMo. in.§. qui manumittitur. rᷣſerunm cini⸗ tatis non eſſe ſeruum ciuium ſingulariter cõſyderatoꝛum. Zld idem. S.de rerum diuiſio.l.intantum.§. vniuerũtatis. vbi concoꝛd.xi.q.ij.libertus.⁊.c.qui manumittitur. ¶ No.

2 pꝛo eo. t quod idem honoꝛ debetur repꝛeſentanticiuita⸗ tem quiipſi cinitati. Ad ideml.fina.in fine.C.vt dignita. oꝛd.ſer.libꝛo.xij.⁊ quod in ſimili notat Barto. in.l. ſeruus.j.

de lega.⁊ dicam in hac.g.vltimo. ¶ Mot. in.g.patronum. verſic.cum enim.quod obꝛeptio, hoc eſt doloſa taciturni⸗ tas decretum ipſo iure nõ annullat, licet effectualiter ſic: vt

3 j in glo.declarabit. Dicit tin tex.ꝙ pactũ emptoꝛis trahit ad vẽditoꝛem. Dodo pone, do tibi rem iſtã in emphyteo-⸗ ſim ſub certa reſpõſione cũ pacto ꝙ annuatim dent decem tali hoſpitali.querit ſi emphyteota amiſerit emphyteoſun