XACAx v dicid cöpareat opte inins po⸗ nn.h d. yſchad Paimo no ex daritionis vi⸗ ſtquoddã pꝛe⸗ pꝛinceps, diͤ inõ poſſit ali⸗ eparatoria au Ipꝛopꝛc.¼. it do. Palcon⸗ Acum ſeg. Ju⸗ eitari nõ poſ⸗ eſpondere, icẽ locunq; rolue⸗ um quires.C. mĩ comparere. erit. qy differa⸗ ſum ytme pol oſſum penite⸗ on poſſum pe nq; velisme compellere, ertuncpote⸗ etiam iſtud ero penite⸗ pferentẽ in⸗ no pie gloſ.

r in.liber⸗.

belli ſit ini⸗ pnon qcer⸗ ipium eſtyt em 1alia ra⸗ citatiopat⸗ vellinöfftim cidie feruuts n ꝛpof ſera⸗

zec cert eſt 4

alnta jum iucich Gedobſut pon veru 1 Aaig

Dein ius vocando. 20

eſt quod libellus eſt de actis indicij, ſca quando eſt datus parti, ſed nũqᷓ; offerat᷑:ergo non eſt de actis iudicij.¶ Ad

4 Poꝛũ declarationem videndũ eſt unquid oblatio libelli

poſſit ieri ſine partis citatione. Ditendũ eſtq ſic. Gul. de Cu.in.ledicta. C. de eden. dô. Anto. in.. delib. oblæ War. ⁊oẽs in rub.de in ius voc. ¶ tScðo ſcʒ nũquid poſſit offer ridie feriata. Omnes tenent ꝙ ſic per.d.§. ſexaginta. Ita etiam gl. in. d.I.. C. de fer. Sed Jo. An. in addi. Spec.in ti. de lib. cõcep..vnde videamus iin pꝛin. concludit contrariũ ex eo qꝛlibellus eſt ex actis iudicij.⁊ reſpõde ad. 5.ſ exagin⸗ ta.ꝙ ibi ſit ſ peciale qres erat tempoꝛe peritura. Sed vbi periculum nõ eſt in moꝛa tunc die feriata nõ poteſt offerri. Ego dico aut querit᷑ an oblatio die feriata poſſit fieri iudi⸗ ci. Dicendũ eſt ꝙ ſic. an queris an per iudicẽ poſſit oblatio fieriparti contra quã libellus eſt datus. Lali caſu ſunt due opi. vna.xv.q.iiij.c.placita. vbi dicit ꝙ nõ ſolũ libellus offer tur die feriata:ſed etiã pars citari poterit. oſt.in.d. c.ſ. de lib. obla.⁊ in. c.ij.de dila.tenet ꝙ non poſſit die feriata dari copia parti. Ita Bal.in.l.j. C. qui admit.⁊ bãc puto veram, qꝛ de actis ipſius iudicij quia poteſt fieri die feriata.per.d. dies feſtos.⁊ ſic puto quod nõ poſſit fieri indici ſed parti. CSupereſt querere de aliquibus de quibus Builiel. et alij.r nunquid iudicium poſſit pꝛocedere reo pꝛeſente non aliter citato. Super hoc uliel. Bart. ⁊ Bal. concluſerunt non eſſe neceſſe citari qꝛ illa requiritur in abſente. Joan. ad idem in.c.ſi.de elec.lib.vj.in nouel.ꝛ in tit. de ſen.pꝛola.ꝓ.qð autẽ. ver.⁊ nota. Do. Ant.in.cj.de iudi. Spee. idem in ti. de lib. concep..nũc dicendũ.ver.⁊ no.ꝙ quidã dicũt.als ⁊ di/ xerunt etiã quidam.⁊ Bal. in.l. additas. C. de app. ⁊ in. l.ij. O.qũo ⁊ qñ ind. Pꝛo hoꝛũ omniũ concluſione allego tex.in L in cauſe..cauſa cognita.⁊ in.l.etiã.5.fi.j. de mino. ¶ Sue cedit alia queſtio. Eſt quis pꝛeſens cũ libellus dat᷑ ſine ar⸗ tieulo vel poſitione nõ aliter citatus nunquid cogat᷑ reſpõ- dere immediate. Iſtud ponit Bal.in.l.ij. C. qũo ⁊ qñ iud. in J.ſi accuſationibus.C.de accu. Eᷣgo dico ꝙ aut quis eſt pꝛe⸗ ſens in iudicio ex cauſa diuerſa ab illa ſuper qua cogit᷑ re- ſpondere.Tex.inl.ij..legatis.jde iudi.cũ ſeq.ver. Econ⸗ tra text.v.q.ij.vocate ad cauſam.z⁊ not.xj.q.iij.certum. Aut quis eſt pꝛeſens nõ reſpectu cauſe alicuius.⁊ tũc ſi vult re- ſpondere poteſt. Sed ſi petit terminũ ad deliberandũ non debet cogi ad reſpõdẽdũ. Ita habet᷑ in.l.qui interrogat᷑.j.

de inter. act.⁊ aut. offerat᷑. C. de lit. cõteſt. C Tertio quero.

Aliquãdo quis eſt pꝛeſens ꝓpter id de quo querit᷑, ⁊ petit vt reſpõdeat:⁊ tunc aut fuit pꝛeſens poſt datam copiam ⁊ cogitur reſpondere. Ande non poterit petere dilationẽ ad deliberate reſpondendũ. Ita pꝛobatur in.l.ſi qñ.C. de dila. Aut quis eſt pꝛeſens ꝓpter hoc ipſum: ſed nondũ habuit copiam.⁊ tali eaſu nõ cogitur, ſed terminus danqus eſt ad deliberate reſpondendũ. Ita pꝛobatur in.d.l.qui interro⸗ gatur ⁊c. Modo quero. Eſt pꝛeſens in iudicio non tamen apparet vtrũ fuerit citatus. Nabetis text.in. c. bone. el.j. de elec.iuncta addi. Pe.de Saxonia. Arch.iij.q.ij.pꝛopoſui/ ſti. Et do. Ant.in. d. cj.de iudi. Bal.in.l.ij.de cond.⁊ demõ. Do.de Rota in deciſ.ccclxv.ꝙ; pꝛeſumat᷑ citatio. Ego ad⸗ duco tex.in.l.heredes palam.5. in teſtamẽtis.j. de teſta. Li mita tñ ſi veniat a partibus longinquis.Sed vbi quis ha⸗ beret domũ pꝛopinquam tunc non pꝛeſumit᷑. Do. Anto. in d. c.jde iudi.¶ Succedit aliud dubiũ.⁊ᷣ Alpparet nunciũ citaſſe ⁊ relationem feciſſe, ſed nõ apparet de commiſſiòne vtrũ pꝛeſumat.Suꝑ hoc diuerſi diuerſa dixerũt.do. Ant. im. cj.ꝙ vbi apparet de citatione pꝛeſumit᷑ cõmiſſa. Cyn.in Lneminem. Cde exbi.reis. Gal.hic, ⁊ in.l.cũ clericus. C. de epiſ.⁊ deer. Bar.. in.I. ſciendũ. de ver. obli. Tancre. in ſumma ſua in tit.de cita.in.x.q. ¶ Item ſcias ꝙ teſtes debẽt citari ad deponendum. r Modo pone, ſi ſunt pꝛeſentes nunquid pꝛeſumant᷑ citati. Iſtud poſuit do. Ant.in. c.in nomine dñi. de teſti. Ad diſtinctionem huius videndũ eſt nũquid tales qui volũtarieveniũt ſine eitatione poſſint deponere.Spec. in tit. de teſti.ẽ. qualiter.ver.volens ergo.do.Zlnt.in.d. c. in nomine dñi. Legiſte in.l.poſt legatũ..isveroꝗj. de his qui. vt indig. ¶ ¶enio ad aliã glo.an ⁊ qñ oficiales poſſintcõ⸗ ueniri, in. l. nec magiſtratus. j. de iniu. ⁊.l. inbemus. j. adleg. Jul.repe.Et Gal.in.l.pupille.ſi quisipſi pꝛetoꝛi.de noui

10 Ope.nunc.⁊..pars literarũ.j. de iudi. C t Alterius an⁊ qñ

citatus ab vno iudice debeat coꝛam alio reſpõdere. Har. in Lcontra pupillũ.ver.is qui ad maius.j.de re iud. Ad idẽ in Lij..qui exhibende.j. de cuſt.re. Bal.in.l.ij.6. ſi quis muni⸗

cipalis.j.ſi quis cau. Canoſi.in.c.ſi duobus.extra de appel. vbi tex.⁊ glo. ¶ lterius in.l. quicunq;.an ⁊ qñ qui neceſſa rio habet ſcire rationevnius iudicij poſſit ab alio citari.pu ta quia ſit in earccribus. Mart. cõcludit ꝙ; non poſſit citari: niſi iudex ignoꝛet. Alr. in. l. quartum ałs quintũ. j. de re iud. Hic dico contrarium per.l.ij.ex quib.cauſ.maio.in gloſ.Et reſpondeo dum dicit᷑ q; non poteſt apparere:quia debuit pꝛocu.cõſtituere, per.l. Papinianus exuli. j. de minoꝛ.⁊ ſibi imputet ſi pꝛocur.non cõſtituit. ¶ Supereſt reſpõdere ad hunc text.⁊ dicit ꝙ hoc eſt verum vbi quis citaret ⁊ imme/ diate veniret qꝛ tunc non poſſet:quia nõ poteſt quis eſſe in duobus locis, vbi nõ ſucceſſiue fieret:tali caſu valeret cita- tio. Glo.in..ij.õ.qui exbibende.j. de cuſt. reo. ¶ No.ex glo. ꝙ appellatione pontifſicis venit quilibet clericus:de quo in.l. munerum..patrimonioꝛũ.ff.de mune.⁊ hon. ¶ Item querit alia gloſ.quis eſt, qui pꝛopter loci religionem ſè mo-⸗ uere non poteſt. Et dicit, ꝙ monachus, quãdo citatur ipſe, vel abbas. Spec.in tit. de ſta. monach. Fj. in pꝛin.⁊ verſi. ſed ꝛimo queritur.cum ſeq. Alliqui legiſte vt Bal.S. de adop. laneraen gl. in verſ. cauſam.que dicit q; citatus ab vno non cogitur coꝛam alio cõparere.Et an⁊ qñ hoc ſit verũ:⁊ quid ſia diuerſis iudicibus: in.c.ſi duobus.de app.item.c. cum parati.eo.titu. Specu.in titu.de cita.j.verſic.item ꝙ vocatus fuit ad maius.Zllia glo.in verſic.funus familiare. Querit glo.quid ſit funus familiare.dic vt in ea. Quot aũt ſint neceſſarij, vt verbum, familia verificetur. dic ꝙplures numero. Ita eſt tex. in.l. de teſtamento..vnicus.j. ad Tre⸗ bel. Et no. in.l.fi. C. de ver. ſig. ¶ Adijcio quedã particula- ria ad tex. Dicit᷑ hic ꝙ illa q;̃ ad maritũ accedit non poteſt in ius vocari.Quero quid in alia muliere? Dic ꝙ quedam ſunt mulieres regulares. De quo dic.Aut querimus de ci tatione verbali:⁊ in iſta debet reſpõdere per pꝛocuratoꝛẽ: aut de reali,⁊ hoc caſu pꝛohibitum eſt, vt ſeruet᷑ muliebꝛis honeſtas:vt.lj.⁊ aut.ibi poſita.C.de offi.diuer.iudi.in aut. nouo iure.de cuſto.reo.Fᷓ allit vbi inhoneſte viueret, puta ſi meretricaretur ex hoë quia ceſſat beata. Bal.in.l. conſen taneum.C.qũo ⁊ qñ iud.Et alia ratione quia Inno.dicit le gem imponere eaſtis mulieribus. in aut.qui.mo.na.ef.ſui. g. ſi non offenſa conſcientia.⁊.l.que in adulteriũ.C. de adul. in fin. Fallit ſecundo vbi mulier poſito ꝙ honeſta conueni⸗ ret᷑ ratione tutele male adminiſtrate. Ita ſunpliciter Bar. in aut.matri ⁊ auie.j.quan.mul.tut.offi.fun.po.⁊ in.l.ſi quis

12 ſub conditione.ff.de teſta.tute. ¶ Alterius Tdicit᷑ hic ꝙ fa⸗

3

X*d

miliare funus non poteſt in ius vocari. Quero nunquid ſit aliquod tẽpus ad hoc determinatum. Reſpondet gloſ.hic ꝙ intra octo dies. Tex.in aut. ſed nec ante nouem.C. de ſe⸗ pul. viol. Item nunquid punit᷑ aliqua pena, qui tales in ius vocaret.habes in aut.item eum.C.eo.tit. Item vides in.l. quiq;.⁊l.ſuperioꝛi.ꝙ tille qui habet ſe ſiſtere coꝛam vno iu dice, non poteſt ab alio vocari. Ex hoc Barto. querit: quis commendatus eſt in carceribus pꝛo vna cauſa a creditoꝛe: nunquid ex alia cauſa poterit recommẽdari ab codem vel ab alio creditoꝛe. Iſte tex.videt᷑ ſuadere ꝙ non: quia alius iudex non poteſt citare ſtantem in alio iudicio. De boc re⸗ mitto ad Bar. hici in diſputatione ſua, ⁊ in.l.cum nũmus. j. de bon. auth. iud. poſſid.l.ij.§. ſi cum ea. depoſi.

& Summarium.

Parentum appellatione omnes in inſinitũ aſcenden⸗ tes compꝛehenduntur.

Mater quecunq; ſit, eſt a filio reuerenda.

Filius in pꝛoſtibulo conceptus patrem babet incertum li- cet matrem certam.

Diſpoſitio legalis loquens de parentibus ⁊ filijs intelligẽ da eſt ciuiliter.

Filios in ius patres ſine venia vocare non debere qualiter intelligatur.

Filiatio quintupliciter poteſt conſyderari.

Filius naturalis ⁊ legitimus quis dicatur.

Fy ilioꝛum appellatione qui veniant.

r ¶ Certe hic deſcribunt per⸗ §. Pꝛetoꝛ ait. ſone que in ius vocari nõ poſ ſunt niſi per pꝛius a pꝛetoꝛe petita licentia ⁊ obtẽta.hoc di/ cit vſq; ad.l.adoptiuum.. patronum. TMota pꝛimo in.

c iin