2 Küs etiam.j. de eden. CQueri

Audo. Roma.in pꝛimam.ff. veter. part.

habẽs a lege ſcripta vel ſtatuto vel dele gatã iuriſe ditionem, poſſit delegare:puta in traſactione alimẽtoꝛũ:an ſit faciẽda vel nõ. Bar in. liij.õ.ſi intra. de dam.infec.diſtinguit. Qui⸗ dam ſunt qui pabèt iuriſditionẽ a lege pꝛetoꝛia qð eſt valde ſingulare verbum. Ex hoc ſe quitur ꝙ ſi cõſtitutio epiſcopi qui equiparatur pꝛetoꝛi alicui iuriſditionẽ delegaret talis delegatus nõ poſſet ſubdelegare ſicut ſabdelegatus a iure pꝛetoꝛio.arg.ab equiparatis.Et no. B ar. in.l.fi. qui equipa⸗ rat ducem ⁊ marchionẽ pꝛetoꝛi.⁊ ſicut nõ poteſt pꝛetoꝛ moꝛ/ tuus delegare, ita nec cõſtitutio marchionis vel ducis.pꝛo eo facit.q.cum hi..ſi pꝛetoꝛ.j.de trãſac.Scðo videtur facere tex. inlij.ð. de offi. eius cui mãd. eſt iuriſ. ¶ Itẽ pone ꝙlex ſcripta dicat, damus tali iuriſditionẽ. Quero quomodo co- gnoſcatur an quis habeat iuriſditionẽ oꝛdinariam vel dele gatam. Inno.in.c.nepꝛo defectu.de elec.circa pꝛinc. dicit ꝙ in dubiò quedã iuriſditio data a lege pꝛeſumitur oꝛdina⸗ ria, niſi dicatur mãdamus 2c. q tũc cẽſetur delegata. Bal. in.l.impubere. C. de adop.cõtra Bart. publice diſputauit.⁊ diſputatio ſua incepit adunãtia gñalis ponit hic.⁊.l.ambi⸗/ tioſa.de decre.ab oꝛ.fa.l.ij. de op.leg. in fia conclufio ſua eſt vera. Tu allega. c. cũ aliquibus.de reſcri.lib. vj.ipſe vero al⸗ legat. c.j. de cle.egro. M Aliquãdo vero dicitur cõmittimꝰ: ⁊ tunc quãdo cõmittitur vnũ negotium vel plura particu- laria ceſetur delegata:vt.j. o.tit..placet. M Elliquãdo cõ- mittitur vniuerſitas negotioꝛũ:⁊ tunc in dubio intelligitur trãſlata oꝛdinaria. Tex. eſt in.c.i.de off.dele.lib.vj.hoc pꝛo/ cedit quãdo iuriſcitio demãdat᷑ vni perſone tantũ. Sed quid ſi cõmittitur officio: an cẽſeatur habere oꝛdinariã vel delegatam. Lap.in allegatione ſua. lxxxviij.determinat ꝙ cenſetur oꝛdinaria.qð adde ad Bar. ꝙ eſt vtile:qꝛ ſi oꝛdina rius:poteſt delegare:ſecus ſi dele gatus. ¶ Quero quid in delegato a legato ſedis apoſtolice, an poſſit ſi ubdelega⸗ re: Aidebatur dicẽdum ꝙ ſic:q pꝛoconſul et legatus ſedis apoſtolice equiparãtur. Glo.⁊ tex.in. c.i.de offi. leg.in.vj.qð non eſt verum:yvt in.c. cum cauſa.de appel.c.cũ Bertoldus. de re iudi.ꝛ in aut.quomodo opoꝛepiſc..licẽtia. Cõcludit ꝙ moꝛtuo iudice durat iuriſditio etdignitas.Glo.alle..ſi. tu allega. ſ.licẽtia. Cõcludit ergo gl.ꝙ moꝛtuo pꝛincipe re integra expirat iuriſditio delegati. V Sed quid in legato ſedis apoſtolice papa moꝛiẽte, nunquid expirat iuriſditio: vt. c.ſi gratioſe.de reſcri.in.vj.bene facit.xij.q.ij.libertas ec⸗ cleſiarũ. Sinautẽ ſimpliciter facta fuiſſet cõmiſſio nõ adie⸗ ctis illis verbis:tunc re integra expirat. Tu allega.c. rela⸗ tum.de offi. dele. nil ergo alleg. c.vndiq;.q illud.c.ponit ca⸗

ſum in inferioꝛe a papa.(In ca.ibi, an qui confirmat vi⸗

deatur dare:eſt via bꝛocardica. ream ponit Bar. hic.⁊ Bal. in.l.cum pꝛoponas.C. de rer.p ermuta.Cañ.in.c.penulti.de cofir. vti. vel inuti. Ex hoc declaraturalibi vna queſtio. Ecce popnlus Romanus an poſſit qð papa vel pꝛinceps confir- mat reuocare ſine cõſenſu pꝛincipis. Bart.in.l.omnium.C. de teſta. dicit ꝙ ſic. ex allegatis hic. Bal.in aut.de defen. ci⸗ uita..nõ habẽte.dicit contrarium:⁊ melius. Et aduerte qꝛ pꝛeſes ꝓuincie poteſt facere magiſtratus paruos:⁊ per ſin⸗ gula caſtra diſtribuere. Oicit ibi ꝙ debẽt ibi confirmari a pꝛefecto pꝛeto.ſi ſint cõfirmati an poſſint reuocari ſine eius cõſenſu.certe nõ:q cõfirmans videtur dare.et illum allego per Bal. q Bar. male dicit.(Queritur in iſta glo. † nun⸗ quid ab alio quam a lege vel nominatis in.i.j..de offi. eius cui man.eſt iuriſ.poſſit dari interdictum oꝛdinarium.certe ſic. Pꝛimo enim dat.l. ſcõo cõſuetudo.l.ij. de aqua plu.arcẽ. in fi. Cañ. in. c. duo.⁊.c. dilectus.d eoffi.oꝛd. Item collegium intra ſe.l.ſ. C. de iuriſdi. om. iudi. Item ⁊ vniuerſitas ſcho⸗ larum. Item papa imperato:: vt in. c.ij. de offic.le ga. in. vj. Li.õ. cum̃ vꝛbem. a de offi. pꝛefe. ve ⁊ Aillicitas..qui vnmer⸗ ſas.ð. de offi.pꝛeſi. ¶ Querot quomodo extẽdatur iuriſdi⸗/ tio iſta collegij vel vniuerſitatis.dic ꝙ tantum exercetur in cos qui ſunt de arte non qni iam exercuerunt..fi. de veter. lib xij. bbi nõ poteſt co gnoſci contra eum qui de arte exiuit niſi lis contra eum erat pꝛius mota. ¶ Item ſcholaris re/ ſpectu eoꝛum que fecit dum erat ſcholaris poterit conueni⸗ ricoꝛam ſuo rectoꝛe etiã ſi deſijt eſſe ſcholaris.l.pꝛetoꝛ ait.

Led tur t nunquid cõſtitutio vel ſtatutum poſſit cõferre totalem iuriſe dtnon

ſa in aliquem et dominium: Puta dicit ſta Piens rebelles cinitatis habeat eos in ſeruos. dic quod ſic l.de latronum. C. qui. ad libert. pꝛocla. non lic.et hoc vt dixi ex iuſta cauſa, puta contra rebelles latrones ſtrata. ⁊ bãdi⸗

tos venientes contra pꝛopꝛiam ciuitatem, valeret ergo ſta⸗

10 tutum Rome eo modo. Tene menti. ¶ Querit glo. † nun⸗

quid pꝛiuati poſſunt dare iuriſditionem oꝛdinariam alicui: certe non.per. l.pꝛiuatoꝛũ. C. de iuriſ di. omn. iudi. notionẽ au⸗ tem hene poſſunt.l.ait pᷣtoꝛj.de re iudi. ¶ Itẽ quero, qui poſſunt dare iuriſditionem delegatam. M eſpondeo vnuſ⸗ quiſq; oꝛdinarius:vt.l.moꝛe.3. eo.¶ Sed nunquid delega⸗ tus poſſit.regulariter non: quia babet eam alieno benefi⸗ cio.I.ſ. S. de offi. eius cui man.eſt iuriſdi. Fallit in delegato a pꝛincipe:vt.l.a iudice.C. de iud.c.cum cauſam.de appella. .c. cum Bertoldus. Item fallit in delegato ad vniuerſita- tem cauſarum. l.j. ã.j.j. quis ⁊a quo ap. Item vnuſquiſq; de⸗ legatus poſt litem conteſtatam poteſtſi ubdelegare:ar. eius quod in ſimili dicimus in pꝛocuratoꝛe.l.ꝙ quis.C.de pꝛocu rato.l.ſi pꝛocuratoꝛ..negotia.de pꝛocura.c.jde pꝛocurato. in. vj. Gart. Bal. ⁊ omnes.⁊ Cyn.in.l. a iudice. C. de iudi. Jo. Anqd.in. c.j. de pꝛocurat.lib.vj.contrarium pꝛobat per. lin⸗ diſtincte loquentes. Sed le dicit quod delegatus nõ ſub⸗ delegat neq; poſt litem neq; ante litem. Sed differentia eſt magima inter pꝛocuratoꝛem ⁊ iudicem delegatum: qꝛ pꝛo⸗ curatoꝛ non poteſt ideo qꝛpoſt litem effectus eſt dominus litis adeo ꝙ non poteſt reuocari niſi ex certiscaſibus.l. poſt litem.j.de pꝛocura.⁊.d. c.j.de pꝛocura.ib.vj.ſed legatus po⸗ teſt reuocari:vt.l.iudicium ſoluitur.j. de indi. Sed dubito an ſit ſemper verũ de delegato. Guliel. de Cu.in.lj. C. de pe da. iudic. dicit quod aut delegatus vult taliter reuocare vt coꝛam ſe agatur cauſa: poteſt, aut vt alteri cõmittat: ⁊ tunc aut ex inſta canſa ⁊ poteſt, aut ey ininſtar nõ poteſt. Allij te⸗ nent quod poſſint per. d.l. iudicium ſoluitur. Sed Buliel. melius dicit per tex.in.l. pꝛetoꝛ. in..ſi poſt cauſam.s. de va- ca.mu. vbi eſt pꝛopꝛie caſus pꝛo Guliel. etiam eſt bonustex. in. l. placet..ij.⁊.l.placuit. C. de peda. indi.⁊ ita limita.l. iudi⸗ cium ſoluitur. Et dum glo. dicit ꝙ delegatus ad vnam cau ſam delegare non poteſt. Dic quod eſt verum ſi vult inte⸗ gram cauſam delegare, ſecus ſi vnum tantum articulũ. DOo cto. hic.⁊ in.l. iudice. C. de iudi.⁊ in.l. ſolent. j. eo. Et vera cõ cluſio eſt iſta ꝙ aut vult delegare vnum articulum nudum Pacti, puta examinationem teſtium: ⁊ poteſt. eo. verſic. cum Bertoldus. de re indi.glo.in clemẽ.j.circa ſi. de offi.delega. Elut delegatus ab inferioꝛe vult delegare articulum iuris, ſcilicet an ſint teſtes admittendi velnon: ⁊ tunc non poteſt. ¶ Item nunquid delegatus ab inferioꝛe cui eſt data pote⸗ ſtas delegare poſſit. Specu.in.d.g.iam nunc dicendum. ver ſicu. ſed nunquid.Et Joan. And. concludit quod ſic. que vi⸗ de in.c.is cui.de offic. delega.in.vj.⁊ in regu. poteſt quis.⁊ in regula, qui per alium. in mercu. C Item nüquid inquiſitoꝛ poſſit delegare:vide in clemẽde here. Item an vicarij epiſcopoꝛum ſubdelegari poſſint. Aide doninos de Rota in deciſio. ccccccclxix.Hoſti. Jo. And.in. c.lericos.de offi. vica.in.cqj. eo. ti.in. vj. Glo. in cle.j. de le. Bal. in. l. aliquãdo. 5. de offi.pꝛoconſu.⁊ non poſſunt vniuerſaliter ſed particula⸗ ritertantum. C Quero partes fecerũt partem vnidelega re:⁊ poſtea eandem cauſam ſecundario fecerunt alteri com mitti:poſtea volunt in pꝛimum referre iuriſditionẽ: an poſ⸗ ſunt, ⁊ꝛ an iudicium illoꝛum valeat? videtur quod non: cum fuerit extincta iuriſditio pꝛimi, per. c.ceterum. de reſcript.⁊ ca. ſane. de offi. dele. Contrarium eſt dicendum per Innoc. in. c.cum contingat. de reſcrip. Compoſt.in. c.j.eo. titu.in.vj.

12 ¶ Item pone: † quis pꝛonunciauit ſe nõ eſſe iudicem de⸗

legatum, an partes cõfentiendo poſſint ei attribuere iuriſ ditionem. Dic quod non poſſunt poſt pꝛonunciationem:vt in. c. ſigniſicantibus. de offf. deleg.quod limita. ¶ Quid au/ tem in oꝛdinario qui ſe non iudicem pꝛonuncianit, an poſſit illud reuocare iterum ſi vult cognoſcere. Dicendum quod poteſt. Tex. eſt ſingularis in.l. ſi pꝛeſes. C. quomodo ⁊ quan do. ¶ In pꝛima dicitur, quod iuriſditio delegati expirat moꝛte delegantis reintegra. Pone quod partes de mutuo conſenſu volunt pꝛocedere coꝛam delegato, cuius iuriſdi⸗ tio expirauerat: an poſſint: certe non: vt in. c.cum veniſ⸗ ſent. extra de teſtibus.vbi gloſ.oꝛdi. ¶ Sed quid ſi delega⸗ tio tempoꝛe ſit extincta, ⁊ partes volunt iterum pꝛoꝛogare? certe poſſunt:vt in. c.de cauſis.de offic.delega.⁊ pꝛopter re⸗ liquias pꝛime delegationis. ¶ In gloſ.ſi.capio eandem ibi dixi nunc in verſi.pꝛeceden. Pꝛima ſolutio gloſ.eſt falſa: ꝗ equiparantur mandatum extraiudiciale ⁊ indiciale. Secũ- da concluſio eſt bona:quia ſi nüeliter. per verbum Wan do: finitur re i 3: ſi per verbum pꝛecipimus. do: ſinitur re integra: ſecus ſi p P Selliam

— 92 ₰

———

—õ——

——Q—QO⸗ñ⸗—— ——

—-—