mo

1 Ah 61 A trian por gid*

co tit. Aperbanl un perma i ijsde tetam ällar um pænatencid c teſtatori neu ur- cat quæ te eruur ratione præum Gione à dolo,& ſuat coniectur

u dignum ain dcſi eſſet qut

don poſſctt: qꝗe

„Mfl . 6! clu Gam I 25 rG

en

---

De donationib. inter uirum& uxo. 356

conſi. 21 6. in I. vol.& in conſi. ↄI. in 3.vol. ubi elegantiſsimè loquitur dicendo notabiles conie cturas, præ oculis iudicis ſemper habendæ ſunt.& inter cætera iudicem ante omnia conſidera re debere ait, clericum, qui proprium habet patrimonium,& qui aliunde lucratur, de redditi-

bus eccleſiæ uiuere poſſe,& quæ ipſius propria ſunt, conſanguineis, alijsuè ad ſui libitum reſer

pnaan uare non prohiberi: quia, qui altari ſeruit, de altari uiuere debet, ut habetur per Apoſtolum,

& in c. cùm ſecundum, de præben. idem ſcripſerat Inn. in c. epiſcopus eod. tit. cui“ꝰ crebior acce dit ſcribentium ſententia, ut ibi per Abb.& alios qui à Soc. in d. conſi. memorantur. hoc idem placuit Alex. in conſ. z6. in 7. vol.& Abb. in q. 1.& in ꝙ. incip. Titius, in 3. dubio.& Sali. in d. au- then. licentiam, ac Feli. in c. poſtulaſti. nu. 0. ge reſcrip. licèt Dec. ibi i fin. contrarium ſentiat. proptereã inquit Soci. omnes expenſas ſecundum prælati dignitatem in primis de redditibus eccleſiæ detrahendas eſſe. qui quidem redditus non pluris æſtimandi ſunt, quàm his operibus deductis reperiuntur,& ſi præſumptiones hinc,& inde repugnantes ſe ſe offerrent: quia& bo na propria& eccleſiaſtica comperiantur, pro rata diuidenda ſunt, prius tamen deductis,& à iu dice rectè conſideratis, quæ prædiximus. Et hoc quod de diuiſione pro rata dixi, probatur per tex. ſecundum lecturam Hoſt. in c. acerdotes. 1 2. q. 4. quem ad hoc ſingul. eſſe ait Kom. in ſing. 26 7. ubi per illum tex. ſe pluries ita conſuluiſſe aftirmat. accedit Firm. in tract. de epiſcopo, in 4. par. 4. ibri in 3. q. ubi etiam ſubiungit, hoc eodem modo diuiſionem fieri debere, quãdo cle- ricus plures haberet eccleſias,& de cuius eccleſiæ fructibus bona, quæ diſputantur, quæſita eſ- ſent, ambigeretur, ut etiam not. dixit Imol. in c. relatum. 2. de teſtam.& Socin. in d. conſi. 216.

10 Animaduertendum tamen eſt, quia quatenus ſuperius dictum eſt, clericum, t qui patrimoniũ

habet, de eccleſiæ prouentibus uiuere debere,& ante omnia tales expenſas Aiudice deducen-

das eſſe: hoc ſine ſcrupulo pertranſeundum non uideri: nam Abb. in c. ex præſentium, de pig.

ait hoc non eſſe ſimpliciter uerum, ſed diſtingui oportere, an eccleſia impotens eſſet, uel potẽs

ad huiuſmodi expenſas, quando clericus eius adminiſtrationem ſuſcepit. Si enim imporens,

tunc clerico imputandum eſſe ait, qui eam accepit.& ided ſecundum eum clericus tenetur de proprio ſuo patrimonio uiuere. arguit à forciori hoc modo: is de propria induſtria uiuere

tenctur. c. 1. cum gl. 21. q. 1. ergo multò magis de patrimonialibus bonis. ſi uerò potens erat,

tunc ſecus.tradit etiam ibi Abb. quid ſi eccleſia, quæ à principio potens erat, deinde impotens

fiat?& inquit hæc oĩa notatu digna eſſe cùm ab alijs diſcuſſa non ſint. intelligo tamen Abb. ut clericus in antedicto caſu de fructibus, donec durant, uiuere non prohibeatur, non autem ut ære alieno beneficium pergrauare poſsit, ſi patrimonium haberet, unde ali poſſet: ita enim re-

ctè intuenti loquitur Abb. Ego autem uereor, an Abb. ſententia uera ſit, dum arguit, ſi clericus tex induſtria uiuere tenetur, ergo fortius ex patrimonio, quaſi ut patrimoniũ clerici eccleſiæ

neceſsitatibus magis debitum ſit, quàm eius induſtriã: nam contra hoc uidetur facere eiuſdem Ahb. documentum in c. de multa, de præb.& in c. fii in 2. not. de pec. cleric. dum ait; expenſas à prælato in re eccleſiaſtica factas, ab eo ſeu eius hæredibus repeti poſſe; ſecus ſi ex eius induſtria facta fuiſſent.& idem iuris eſt ſi dicti ſumptus de pecunia ex induſtria prælati quæſita facti eſ- ſent, ut per Pet. de Anch.& Imol. in d. c. fi ecce, quæ de patrimonio in re eccleſiaſtica impenſa ſunt, repetuntur, quæ uerò ex induſtria, non:& ſic contrà argumentum Abb. vide omninò ad præcedentia loan. de Ana. in conſi. 8 2. cum ibi plenius additis per Ludouic. Bologni. Et ex ijs omnibus, quæ prædixi, multa colligi poſſunt facientia ad bona uxoris, an& ex quibus bonis,& quo tempore acquiſita eſſe iuris interpretatione cenſeantur, quæ non erant hoc in loco præter mittenda, nunc pergamus.

Fummarium in l!uir ufuras. ſfde don. int. uir.&& uxo.

Vſuras dotis ſi maritus uiuens non petit, donare uidetur,&s periculo uiriſunt,& morte conſirmatur.

Bar. in J. vir uſuras. ff. de donat. int. uir.& vxo.

BANT. in d.I. vir uſuras,ſic ait in ſumma.ſi uſuras t dotis vir uiuens non petit, donare uide- rur.,&