De donationib. inter uirum& uxo.

tis fide dignis probari poſſet, bona, de quibus quæſtio eſſet, poſt prælaturam acquiſita fuiſſe, eccleſia ex hoc ſatis fundatam intentionem dicereretur habere. Animaduertendum etiam eſb quia diſtinctio hæc, quam de poſſeſſore fecimus, ad ea quoque, quæ detempore præ dicta ſunt, adaptari poſſetʒut per Sali. in dicta auth. licentiam. Circa ſecundum principale dubium, ſcilicèt quando prælatus bona propria,& eccleliaſtica ſimul poſsidet.& an res, de quibus queæltio eſt, magis de proprijs, quàm de eccleſiaſticis quæſitæ ſint, dubitatur. In propoſito caſu coniectu- ris ſtandum eſſe iuris interpretes docuere. idcircò dicere conſueuerunt, ſi hæc bona prælato ab agnatis iafra quartum gradum relicta ſunt, ipſius prælati potius quàm eccleſiæ intuitu reli- cta cenſeri.& ideò ad eum pleno iure pertinere, alioqui uerò ſi ab agnatis remotioribus relin- quuntur: nam cocaſu leges id eccleſiæ intuitu factum eſſe arbitrantur. adducitur text. memo⸗ ratam faciens diſtinctionem in d. auth. licentiam, ubi Alb.& alij tradiderunt. Similiter pro ec- cleſia præſumendum eſſe dici ſolitum eſt, quando prælatus bona propria eccleſiaſticaꝗue poſ ſidendo, ſimul permiſcuirt, abſque eo, quòd ſeparatim ſuorum bonorum rationem confecerit:

quia eo caſu prælatum culpa non carere iura ſenſerunt:& proptered aduerſus eum in fauorem eccleſiæ iudicium faciunt. arg. c. ſint manifeſtæ. 1 2. q. i. ita Imol.in c. ut unuſquiſque, de pecul. cleric.& Bal. in d. auth. licentiam, licèt contrarium ibi ſentiat Paul. de Caſt. Addo aliud pulchrũ, & in hac materia notabile documentum,& quod in dies contingere cernimus, uidelicèt bona prælati mortui, t quæ per eius conſanguineos ante prolatã ipſius mortem, ad eorum domum

transferuntur, eccleſiæ interpretatione iuris eſſe exiſtimari: ita Iaco. Butr. in d. auth. licentiam.

& Bar. Cæpol. in c 1. de teſta. quos refert& approbat. Firm. in d. trac. de epiſc. in 4. par. 4. ibri

in 3.. Pro eccleſia quoque præſumendum eſſe aiunt, quando ea in poſſeſsione reperitur, utin c. 1. de pecul. clerit habetur per Io. And.& alios in c. 3.eo. tit.& per Bal. in d. auth. licentiam, qui

huius dicti rationem eſſe inquit: quia ad prælati officium pertinet, eccleſiæ ſemper acquirere.

Et ex hoc ſubtiliter Innoc. dixiſſe ait in c.cùm in officijs, de teſtam. Si ille, cui prælatus poſſeſsio nem hanc ẽt iure inſtiturtionis reliquit, eam occupat, eum pœna teneri, de qua in l. ſi quis in tan- tam, quia cum ciuilis poſſeſsio penès eccleſiam ſit, nec teſtatori, neq; hæredi eam interuertere licitum eſt, econtrà uero, ſi eccleſia poſſeſsionem habeat, quæ re uera ad hæredem pertineat, eccleſia non proptereà dictam pœnam incurrit; quia ratione præſumptionis iuris, quæ ei fa- uet, non modò in proprietate, ſed etiam in ciuili poſſeſsione à dolo,& à culpa, conſequenterq́; à pœna dictæ conſtitutionis excuſatur. hæc ille.& hæ ſunt coniecturæ, quæ potiſsimum in ec- cleſiæ fauorem afferuntur. Quibus ego dictum notatu dignum adiungo, ſcilicèt eas omnes ui- gere,& tantummodò locum habere, quando cum eccleſia eſſet quæſtio, alioqui ſi cum alio di- ſceptaretur. nam tunc dictæ præſumptiones adduci non poſſent: quia cùm ad ſolius eccleſiæ t fauorem prolatæ ſint, alteri deſeruire non poſſunt: ita egregiè Alex. in conſ. 101. in 7. volicui cui accedit ſimilis declaratio. de qua per Felin. in d. c. dilectus. 2. nu. 1 3. Äe reſcrip. Adde ſimilẽ conſiderationem Fulg. in l.ij. C. de iur. emphy. quam ſequitur Soc. in conſi. 78. col. fi. in 4. volu. ubi ait, ſi ſine debita ſolennitate mihi bona eccleſiæ alienata eſſent, licèt ob id contractus irri- tus ſit, hanc tamen nullitatis exceptionem non niſi ab eccleſia mihi obijci poſſe.& ad hæc fa- ciunt, quæ ſuprà dixi de muliere. Quando autem etiam cum eccleſia lis eſſet, quamuis ei iuriũ conditores plurimùm faueant, non tamen uſque adeò pro ea præſumere uoluerunt, quin con- trarium non moddò ex ueris, uerùm etiam ex coniecturatis probationibus doceri poſsit. una enim legis præſumptio t ab alia potentiori deſtruitur. l. Diuus. ff1 de tit. in integ. ita not. uoluit Io. And. in d. c. cùm in officijs. idcircò hæc iudicis arbitrio relinquuntur, quod ex coniecturis, quando aliter ueritas haberi nõ poteſt, moderandum eſt, ut per Inn. Ant.& alios. in d. c. cumin officijs.& per ea quæ legiſtę tam in d. auth. licentiam, quàm in alijs lqgis ordinarijs tradiderũt. Et in hoc dubio potiſsimùm à iudice conſiderandum eſt an Dreleraen bona ex pecunijs pro prijs acquirere potuerit, an potius ex bonis eccleſiæ, quamitate, lucrorum, reddituum& expè- larum iuxta ipſius dignitatem diligenter examinata: ita Bal. in d. auth. Alex. in d. cõſi. 1⁰¹. Cor.

in conſi. 79. in 4. volu. in quibus locis hæc materia notanter& copiosè pertractatur. zoeſdan conſi.

lobd 7 lumdixrman ezurberolmu rhakscdgenne Gelkewelgelen itcemnckiche AdbGunodegels urceremard nniabozanin eremelamnggalg unckcsadteun kr dimurtercüm Gdeicsmaredtäpcl 1 Krwderäomm, ernenütgpin A A edabaulere nrhtuiwmg Ahhdcaureni Nralonxechei ache fülen, di ararperg unntpetunnngn — Lotem 3 dei na Meacqui ⸗Dunc Der

1Scha hr, Ruauſan

1

1r; A dlni-