De donationib inter uirum& uxo.

6 ius eccleſiaſticum, in quo Papa pleniſsimam habet poteſtatem, eo caſu Papa t poteſt ſolo uer- bo, ſublato principali dominium huiuſcemodi auferre: ita Innoc.& Ant. de Butr.& Abb inc 2. de uoto, vbi Papa tollit ius quæſitum laico diſpenſando uoueri; idq́ue latè confirmat Belin. in d. c. quæ in eccleſiarum, nu. 66. ſed iſtud ius fuit cauſatum à uoto paupertatis facto tempore profeſsionis, igitur diſpenſato uoto propter huiuſmodi gratiam, vt fieri poteſt. idq́ue docuit Soci.in d.conſ. 1 3. in 1. volu.& alij per nos antea memorati. potuit etiam hoc ius acceſſorium a Iferri: ad quod optimè facit deciſio Anch. in conſi. 409. vbi ait, Papam poſſe legitimare pro-

lem illegitimam ob impedimentum iuris canonici mortuo patre.& auferre ius acquiſitum le.

gitimis hæredibus diſpenſando etiam prout ex tunc ſuper illo canonici iuris impedimento. Tertiò dico amplius, etiam ſi eſſemus in effectibus iam conſumatis& ſeparatis, nullamque ha- bentibus neceſſariam conſequentiam à ſuis cauſis, quoniam adhuc iſtud dominium reuocare- tur per condictionem ſine cauſa. l.j.. ſi fullo,& I. nihil. ff. de cond. ſin. cau. Bar. in l. ſi ita quis.§. ea lege. ff. de uerb. oblig.& Alexan. in conſi. 199. in 6. vol. quæ quidem condictio huic hæredi in- ſtituto in ſecundo teſtamento competeret, ne alioqui iſta conceſsio mutandi teſtamentum fo- ret inanis. Tamen nos ſumus in effectibus trahentibus conſequentiam à cauſis, vt ſuprà fuit clarè concluſum.& ab hoc fundamento non eſt diſcedendum. Qartò dico& notabilius

vbicunqe ius ad aliquem alia ratione non pertinet, niſi ob alterius impedimentum, qui facds

7 eſt incapax& inhabilis, vt hic, tunc princeps t ſi eum ad primum ſtatum reſtituit, non ſolùm

princeps poteſt ei auferre hoc ius quæſitum ob iſtius inhabilitatem abſque aliqua cauſa, ſed ex libito uoluntatis; verum etiam ob id nullam dicitur ei iniuriam facere. iſta memorabilis deci. ſio probatur inl. quæris. ff. de natal. reſt.& in c. ab exordio, cum glo./ 5. diſtin. cum multis Alijs, quæ ad rem hanc adducuntur per Albert. Brun. in conſi. r. colu. 7. uerſ. tertiò per prædicta. vbi

* inquit, hanc eſſe ueram& indubitatam ſcriptorum ſententiam. Ad quam acceſsit etiam lo.

*

9

Campegius in conſi. 2. inter conſilia eiuſdem Bruni.& Soc. im conſil. 10. inter conſilia eiuſdem Bruni. col. S. vbi ait, de hoc eſſe glo. not. in c. ſtatutum, in uoconumerandum, de præbend. in ſexto.& hoc confirmari poteſt ex trad. per Felin. in c. cùm omnes. nu. 6. de conſtitu. vbi multa attulit exempla probantia ſolennitatem, quæ alioqui exigeretur, non eſſe neceſſariam, vbi ad primum ſtatum fit reditus. Et huiuſmodi eſt propoſita res, quia profeſſus habilitatur ad pri- mum ſtatum, ut mutare poſsit teſtamentum, quemadmodum de iure communi facere poterat ante profeſsionis impedimentum. Neque prædictæ concluſion illud Gozadini argumentum reluctatur, ſcilicèt, quòd ſtante regula Cancellariæ, qua cautum eſt, per aliquod reſcriptum nõ intelligi derogatum eſſe iuri tertij, erat neceſſe huic regulæ derogare. Reſpon. enim cùm iſta conceſsio ad alium finem non dirigatur niſi ut condendo ſecundum teſtamentum, poſsit hæ- redi primo bona auferre& dare alteri, non erat opus aliqua ſpeciali derogatione, cùm directè contra ius tertij reſcribatur. c. quamuis, de reſcrip. in 6. c. ſuper eo, de off. delega. cum alijs alla- tis per Albert. Brunum in conſi. 1 3. Ad rem facit, quia in quacunque conceſsione t omnia cen ſentur appoſita, ſine quibus ea uel nihil uel parum operaretur. Ij.§. 1. f. ſi uſufruc. peta. lis qui binas. ff. de uſufr. cum multis alijs adductis per Angel. in conſil. 290. Verùm in propoſito caſu niſi dominium ex primo teſtamento acquiſitum per confectionem ſecundi teſtamenti auferri poſſet, iſta concelsio foret inanis& eluſoria. Idem uidemus quotidie in reſtiturionibus quæ fiunt aduerſus ſententiam uel contractum, quia bona ea ratione alteri quæſita auferuntur abf- que ulla ſpeciali derogatione, vt per Felin. latè in d. c. quæ in eccleſiarum. idq́ue aliquando in præcedentibus lucubrationibus latè probaui: vt uidere eſt ad Bart. in l. ſi qua. ff. de his qui ſunt ſui uel alie. iur. Et ex quo Papa ſciuit aliud teſtamentum conditum fuiſſe, ut ex reſcripto conce dente licentiam mutandi teſtamentum, clarè dignoſcitur, dico hanc certam ſcientiam, quæ ex tenore ipſius reſcripti colligitur, ſufficere ſecundum ueriorem“& crebriorem doctorũ ſenten tiam, vt per Abb.& Feli. in c. cum inter, de except. Archid. in c. in præſentium. 7. q. I.& Abb. in c. quia diuerſitatẽ, de conceſ. pben. Butr. in c. porrecta, de cõfit. vti. vel inuti. Anch. in conſ. 288.

incip. Vltra alia.& Alex. in conl. 77. In caulſa& lite. in 3. vol. ubi ait, bapã t committẽdo raiadn apPpel-

e rer ude

giugoracgpe (lbi n Bilsdle neürtmge ugämänl wanuoeru.

Nurnutunmg

1 IAnn näldg rnten wnen dradrdnrdma dangianealmm

arſoum duoadc dltbeedamd tonem bunlg. oleincon

lag crlas(ani

wl nng fl Ten epol