Ben s umajn wadd Kinlaminsta en hdis u der waudl,

2

Kll

que hæcean 3 igue heceadmanii etzoor hæcmiledn

erecmikrmn ki conkeersthumi t.de brredinthoiuiy dennnſen Man calu pppolip Gfati crum tamen isnnaa „Ge qumoagitorgegritg

ur uzbdiimareure

§ neceßsttate coaimts

11 . 1 Q .nam In leoz

„„r umento.,99! 1OAld

ILuun

4 pel 1

uma in Conll- 1.. omam condituos“

De iure dotium. 350

tis confirmatum eſt. ſed ubicunque qualitas uel conditio, quæ tacitè ſubintel.igitur, fuit ex- preſſa, nunquam ea in ſequenti oratione intelligitur repetita. de hoc eſt tex.mirabilis in l. ſi in giem. S. I. ff.de condit.& demonſtr, quem ad hoc citat Aret.in conſi. 1.& ita in ſpecie quæſtio nem noſtram terminat. Rom.in ſing. 23 4.& in conſi. 1 3 4.& Jaſ. in Lin illa. f,de uerb. oblig. igi- tur extra quæſtionem eſt, legatum hoc eſſe purum& ſimplex. Non eſt ſilentio prætereundum ad prædictorum corroborationem, in hoc ſecundo legato appoſitam eſſe ſpecialem prouiſio- nem& conditionem, cum relictum fuerit ſub cõditione, ſi filius teſtatoris ſine filius deceſſerit, igitur conditio ſiue qualitas poſita in præcedenti legato, non cenſetur repetita, ut in ſimili caſu 10 traditum eſt, quamuis clauſuſa in principio t uel in medio, uel in fine poſita ad præcedentia re- feratur..iij.õ.filius. fH.qe liber.& poſth.& ltalis ſcripturasin f.. ffWde leg.i.eam tamen nõ eſſe por rigendam ad aliam, in qua facta lit prouiſio ſpecialis, ſecundum Bar.& doct.in d.. talis, per tex. in 1 ſed& ſi per prætorem. S. deinde adiecit. ff.ex quib. cau. maio.& ita ex ijs concludit Soci. in terminis in d. conſi. 22.in 3.vol.& Alex. in conſi. 66. in 3. volu. Vlteriuũs pro hac opinione urget aliud argumentum; nam legatum factum nomine dotis, eſt conditionale, ut iam anteà demon ſtratum eſt.tum ſic: Nos agimus de coniecturanda patris legantis uoluntate, ſcilicèt, an filiæ noluerit legare purè, legando ſimpliciter ut fecit, an uerò legare uoluerit nomine dotis, atque ita ſub conditione. vnde proculdubio credendum eſt, eum purè legare uolui ſſe ratione ſangui nis.l. Aurelius. S. Titius teſtamento. ff. de liber. lega. cum concord. ibi adductis per gl. iſta enim eſt benignior& fauorabilior interpretatio, ut in terminis ait Paul. de Caſt. in d. conſi. 1 6. in fi. in 2. vol. Dico amplius, ſi legatum non eſſet purè& ſimpliciter factum, ut hic, ſed ſui natura condi tionem haberet annexam, ut ſi factum eſſet alicui cùm erit 1 6. annorum, nam commuoiter con ditionale eſt.ſ.ſi cui legetur, in princ. cum ibi trad. per doct ff. de leg. i. tamen qu undo huiuſmo di legatum factum eſt filiæ, ratione coniunctionis purum exi timatur, ita quòd uinculum ſan- guinis prædominatur naturæ ipſius legati, faciendo illud de conditionali purum& ſimplex& 11 præſumitur t in diem dilata ſolutio. I. Seius Saturninus.& ibi Bar. ff. d Trebell.& habetur apud Bal. poſt gl.in lex his. C. quan. di. eg. ced.& Soc. in cõſ.ↄ 2. in I. vol. ſi igitur quando legatum eſt conditionale, interpretatur ut ſit purum ratione ſanguinis,& fauore filiæ, multòmagis legatum quod ex ſe apparet purum, eadem ratione interpretandum non eſt, ut ſub conditione reuctum eſſe intelligatur. ad quod omninò uideas Decium in conſi. 60 I. ubi ex multis docuit, legatum ratione coniunctionis ſanguinis latius eſſe interpretandum. Poſtremò alia ratio magno huic 12 opinioni eſt adiumento: nam qualitas f in uno capitulo adiecta nunquam cenſetur in alio re- petita, quando in eo repetitio uniformiter fieri non poteſt: ita inquit Bar. in d. I.in repetendis, uer. item aduerte, quem ita declarat Paul. de Caſt. in conſi. 88. in I. vol.& hoc putat eſſe memo- ratu dignum Caſtill. in addit. ad Romalin ſing. 234. ſed in caſu propoſito qualitas poſita in pri mo legato uniformiter huic ſecundo non congruit, igitur&c. quòd autem ei non conueniat, ſic apertè oſtẽditur: nam qualitas dotis appoſita in primo legato, facit ut legatum illud nuptus tẽ pore debeatur, ut ſuperius fuit oſtenſum. ſed iſta qualitas conuenire non poteſt huic ſecundo legato, quod relictum eſt ſub conditione ſi filius hæres ſine filijs deceſſerit, id quod& ante nu- ptum filiæ,& poſt contingere poteſt,& cedere dies legati non poteſt donec filius uiuit.l.cede- re diem. ff. de uerb. ſignif. Et ex ijs remanet clara concluſio in re propoſita, legatum non cenſe- ri factum pro dote. Illud unum ſupereſt, ut obiecta ſigillatim confutentur. Ad uocem igitur, 13 titem,& vltra, quæ recidunt in idem teſte Aret. in conſi. 67. reſpondetur, eas repetitionem nõ facere quando oratio eſt perfecta.lj.fundum.ff. de cõtrah. empt per quem tex. ita inquit Bar. in d.lin repetendis,& in d.l. Scio. S. Caio,&. in l. f. de public.& ucctigal. in la ſententia. C. de ap-

..... d X* pellat.& in conſi. 27.& ad Bar. communiter alij acceſſerunt, ut Raph. in conſi. 2 2. Alex. in cõſ.

117. Col. 3. in 1. vol.& in conſi. 66. in 3 vol. Anch. in c. Ioannes, de teſtamen. Corn. in conſ. 1 29. in 2. vol. Soc. in conſi. 10.& in conſi. 92. col. 7. in 1. vol.& in cõſ. 22. in 3. vol. Dec. in conſi. 317. Iaſin§. æqusè, inſt. de action.& ferè omnes alij conſenſerunt, excepto Paul.de Caſt.in d. conſi.

88. qui dicit Bartolum loquutum fuiſſe contra texin d. in repetendis, ubi oratio erat perfecta, 1& nihi-