non tamen ca- eſt, Deum cu drouidebat, ſi- ite uerò nullũ ümaduerſione P capur, valida 4. nam Deus regnare facit egem in furo- leiiæ per Dei §. q..facit. c. to plebis nõ- ẽtia, dicentis arim fore, ut itæ ſuperio- potuiſſet ill ed quid fieri d Komx bt, aapEtS. Do ecœlo demil- nc, ſi poſſunt, xretici de hoc entiantun non bus ſuis intpe m deore eorũ, chriſtianus a- orum famã, ur iit apoſt.ad malo adminf- tali huic pote- oſtquã.. col- ſdictionẽ, qua 5 magis de I ſnĩa lumptoa

n0

ob

Prima Conſtitutio fforum. 11

ob ſuas omnibus noras iniquitates indignus effectus eſſet„Dauid tamen, qui Dei ſpiritu du- cebatur, nunquam eum capere, aut interficere auſ um fuiſſe, quanuis id facere potuiſſet, ut le- genti hiſtoriam liquet. Vbi eſt, niſi Dominus percuſſerit eum, aut dies eius uenerit, aut de- ſcendens in prælio perierit, propitius ſit mihi dominus, ut non mittam manum in Chriſtum Domini. Rurſus. Non immittam manum in Dominum meum, quia Chriſtus Domini eſt, rur- ſus. Quis immittet manum in Chriſtum Domini& innocens erit? Ecce ergo quamuis Saul Rex eſſet iniquiſsimus,& inſignis peccator, incorrigibilisq;ue, tamen Dauid nunquam auſus fuit aduerſus eum inſurgere, appellans eum, quamuis improbiſsimũ, Chriſtum Domini, quip pe quem ob notiſsima ſcelera non modo dignitatem non amijſiſſe, ſed nec eijci ſine ſcelere poſſe iudicaret. Itaque Dei iudicio, ut& nos in propoſito caſu affirmamus, dereliquit, di- cens, iudicet Dominus inter te,& me,& ulciſcatur Dominus te,& me. Hæc ibi, quæ omnia in figura contingebant illis, ſcripta ſunt autem Propter nos, in quos fines ſeculorum deuene- runt, ut ait Apoſt. I. ad Cor. 10. Hinc Auguſtinus ait, Memento, Dei ſacramentis nichil obeſſe malorum hominum mores, quin uel non ſint, uel minus ſancta ſint. Item ſi non habebat Saul ſanctitatem, quid in eo Dauid uenerabatur? Si autem habebat innocentiam, quare innocen tem perſequebatur? Et ibi paulo poſt, Ecce Saul non habebat innocentiam,& tamen habe- bat ſanctitatem, non merito uitæ ſuæ, ſed unctionis, nam ſacramentum Dei, quod in malis ho- minibus eſt, ſanctum eſt. Hæc ille contra Petilianum,& relata ſunt in c. Dominus. 1. quæſt. 1. ubi etiam Caiphæ pontificis,& grauiſsimi peccatoris affertur exemplum, qui licet ipſe ue- rax non eſſet, tamen ob dignitarem, quam propter incomparabile ſcelus non amiſerat, hono- re diuinæ ueritatis Pronunciandæ, non eſt ab ipſo Deo indignus iudicatus. Huc accedit illud Paul. Act. 23. neſciebam fratres quia princeps eſt ſacerdotum, eiuſdem ſententiæ eſt Dama- ſcenus in libro illo, quem de immaculatis myſterijs edidit. Ecce igitur quàm clarè oſtenda- tur non modo Pontificem ob crimina à Pontificia non cadere potéſtate, ſed immo eum ob tantæ præcellentiam dignitatis debere paſsim ab omnibus uenerari, atque in eo ſummi hono ris gradu, tolerari, Quid plura? nonne hoc ditfinitum eſt in concilio Conſtantienſi? à quo Ioan. Hus fuit damnata ſententia, qua continebatur, Papam contrarijs moribus Petro uiuen- tem, uerum non eſſe Pontificem. Iraque iam ex ijs apertiſsimè conſtat, quantę audaciæ, quan tæque temeritatis ſint, qui contra tot, ac tanta inſurgere maluerunt, quam eis, ut par erat, hu- militer acquieſcere. Hæc tamen omnia dixiſſe uolui non ut ullorum,& præcipuè Principum maieſtatem, uel mores læderem, ſed potius. ut Deo parerem, cui magis quam hominibus eſſe obtemperandum didicimus, Actu. 5. in reliquis uero illos ueneror,& ut docet, colendos cen- ſeo, nec iuriſconſulti illius immemor ſum, qui ait, ſeruis ſemper honeſtas,& ſanctas dominorũ perſonas uideri debere. l. Liberto. ff. de obſeq. liber. quod& Paul. non obſcurè ſenſit, ad thim. 6. cum dicit, quicunque ſunt ſerui dominos ommi honore dignos arbitrentur, id quod uel ma-

67 ximè de principibus eſt ſentiendum, ſunt enim legati,& proconſules Dei, glo. in rubrica in

aut. de hæred.& Falcid. Bald. in tract. ſuper pace conſtantiæ, in principio& ideo uenerãdi ſunt tanquàm Deus interris, cum ſint eius uera imago, hinc Imperatores, apud Romanos, Diui nuncupabantur, hinc etiam aiunt aliqui magni nominis uiri, ſub illo Præcepto, Diliges domi- num Deum tuum exr toto corde, contineri etiam dilectionem erga Principem, hæc,& multa alia memoratu digna ad honorem Principum habentur in conc. 1 2. inter conſilia Albrrti Bru ni. Cæterum, ut aliquando ſermonem claudam, quem de Conſtantini donatione ſuſcepi, dico cam& veram& iure optimo ualidam extitiſſe, eamꝗque Dei afflante ſpiritu emanaſſe, ut Impe- rium iſtud ea etiam, quæ ſpiritualia ſunt, protegeret, ac foueret, eisque non ſolum maximo fo

68 Bar. in ead. rubr. primæ conſt. ait, fratrem 1 ad dotandam ſororem poſſe iure compelli, uide

Alex. in conſi. 8 5. in 4. uol.& in l. A filia. ffrad trebell. Abb. poſt Ant. de Butr. in ca. peruenit. de arbitr.& in conſi. 1 2. inci p. ut clare materiam.& doct. in l. cum in plures. S. pen. ff. de adminiſt. tutor.& in l. Non omni. C. eod. titu. fratremq́; teneri ad eam dotandam tenuit Iaſ.in l.j. nu. 29.

3 3 cum