dur liquidã Aw milit.Peli i probario per enæ ſufdciund e clarius con. uamuis etiam. auſa potior eſ. u pro pia cau 18, Ut Chriſtus umn in antiquis orum Cæfarũ dnemè manife- ſi eastum im- — tum eorum. inuidia fœdaſ. inſidiati ſunt maſius uir ſan- arogarunt Fe- dodiret.& mul afuit ilultris, es habeat, hæc ituiſtis. Quare 3 ambiguitate te, qul contra-

perſpicua, 8

um reſtituiſſe

de Lignan. in

conſ. 92.in I.

etur. ita Alex.

icõmilit im-

ius magis cla

Gpain cookla

ec ORN po⸗ atq; juris jplus leo percrebuiſ ctilsimi pontt. derunt, uoluif 2.& in comnls ſis pettulillent Item ueriſmile t memoria,de- m, uel inualidã erſerte potuil sin eccleſu ua Gamiliclis atgu riſtus quiſeip cito corruit.(.

3 tres mO5 att opli 1b his

Prima Conſtitutio fforum. 9

ab his bonis ſe nunquã abſtinuiſſe,& iniquiſsimos Imperatores nihil unquam huic donationi contrarium ſtatuiſſe: immo eam præclaros illos Carolum. i. Henri. 11. Othonem. 1111. Federicũ 1I.& Carolum. IIII. confirmaſſe, ut colligitur ex d. cle. Romani, de iureiur.& ex d. c. fundamen- ta, de elec. in 6.& c. per uenerabilem, qui fil. ſint legi.& ex d. c. Ego Ludouicus. 5 3. diſt. idqᷓʒ ait Panor. in conſi. 84. in I. vol.& Card. Alexan. in c. Conſtantinus. 6 9. diſt. ubi horum nomina ex- primit. ac denique uideamus Deum ipſum hæc tàm diu in ſua eccleſia pertuliſſe, quis citra de- mentiam poſſet ea de re amplius uel dubitare, uel obloqui?ꝰ nam ut prædiximus, tot ſimul iun-

6 ctæ coniecturæ t plenæ ſufficiunt probationi. glo. in l.2. in prin. ff de excuſa. tut.& Imol. in cõſ.

191. Bal. in lſi creditoris. C. de fideicom.& Soc. in cõſ. 149. in primo vol. Poſtremò ſilere non poſſum, huic ceſsioni Diuinas quoque traditiones cõſentire,& ante alias ſe ſe offert Diuinum illud uaticinium, quod Dauid fortaſſe donationem hanc præſentiens, edidit, dicens: In manu tua Domine magnitudo,& imperium omnium, tuę ſunt diuitię, tua eſt gloria, tu dominaris om nibus. ego autem& populus meus quid ſumus, aut poſſumus tibi promittere, cum tua ſint om nia? ſed hæc ipſa, quæ de manu tua accepimus, dedimus tibi. hæc ille. Quis neget hoc in loco, & ceſsionem illam Conſtantini iam inde à primis à vate illo, pariter& rege, fuiſſe inſinua- tam? ad hoc accedit illud Hieremiæ, cui, dixit dominus: Ecce conſtitui te hodie ſaper gen- tes,& ſuper regna. Hieremiam verò Papæ eſſe typum ſacræ conſtitutiones declararunt, à quibus nefas eſt diſſentire. hoc enim habetur in cap. ſolitæ, de maiorit.& obed. in cap. nulli, 29. diſt.& in c. 1. 2 2. diſtinct. nouimusque teſte Apoſtolo. r. ad Corinth. 10. hæc omnia illis in figura contigiſſe, ſcripta autem eſſe propter nos, in quos ſæculorum fines deuenerunt. Præ- tereà, quidnam aliud pius ille egit Conſtantinus, quàm ut Chriſto, quod iure ſuum erat, id eius uices agenti in terris Sylueſtro redderet? non ne Domini eſt terra,& plenitudo eius? non ne illum dixiſſe nouimus, Data eſt mihi omnis poteſtas in cœlo,& in terra? non ne ip- ſe idem ab hoc mortalium cœtu diſceſſurus, ampliſsimam hanc poteſtatem Petro conceſsit, dicens, Matth. vltimo, Tibi dabo claues regni cœlorum, quodcunque ligaueris,&c. Ex qui⸗ bus ſanè uerbis iura huius Imperij in Papam fuiſſe translara, traditum eſt in dicto cap. 1. 22. diſtinct.& per Bart. in tract. ad reprimendum. nonne hoc denique cùm ad cœlum eſſet aſcen- ſurus eidem confirmauit? dicens, Paſce oues meas. qui quidem ſermo temporale quoq; Impe

57 rium indicat. nam apud antiquos, ipſi reges t paſtores nuncupabantur, ut plenius de hoc ip-

ſo Pontificis principatu pono in lucubrationibus meis in.j. fE.i de legi.& in l. fin. ff. de iuriſdict. omni. iudic. Et quanuis hæc uideantur Imperium omnium, quæ ſunt ſub ſole complecti, quæ tamen à Pontifice non poſsidentur, ſatis eſt, oſtenſum eſſe, conceſsionem Conſtantini diuinis traditionibus uel maximè inniti. Nec quiſquam excipiens illud obijciat, Chriſtum ipſum aufu giſſe,ne Rex eligeretur. Reſpondemus enim eum proptereâ huiuſcemodi electionẽ abnuiſſe, ne regni ſui, per quod Reges regnant, præcellentiæ derogaret ſi Regnum more aliorum mor- talium ſuſcepiſſet:idq́; potiſsimuùm cum explanauerit, ſe claritatẽ non eſſe ab hominibus acce- pturum. Io. j. Hac eadem ratione illud quoq; refellitur: Regnum meum non eſt de hoc mun- do, hoc eſt non ab hominum electione, aut ſucceſsione, ſed à Deo ipſo. idq́ʒ ut patefaceret, eos ad regnum huius mundi pertinere, qui non diuino præſidio, ſed humanis uiribus ſe ab illatis iniurijs putant eſſe defendendos. huic enim expoſitioni uerba illa, quæ ſequuntur, uidentur adſtipulari: Si ex hoc mundo eſſem, miniſtri mei utique decertarent.&c. ita exponit text. in cap. primo. 23. quæſt. 3. Poſſent multis alijs argumentis hæc& alia quæcunque obiecta diſ- ſolui, quæ omnia à maioribus noſtris, qui rem hanc excutiendam ſuſceperunt, plenè aliquan- do tradita ſunt. Sed ea ut recenſeamus, nec huius temporis eſt, nec parui ſanè laboris. illud enim unum aperuiſſe ſat eſt, conceſsionem Conſtantini diuinis„ ut diximus, documentis inniti, eamq́ue proptereà reſtiturionem potius, quàm donationem, igre merito nuncupari poſſe: ut egregiè docuerunt celeberrimi illi iuris interpretes, quorum ſuùprà meminimus, ita n. factum eſtut in Sylueſtro fuerit, Chriſto ipſi pars eorum, quæ ſua ſunt, reſtitura. ferturq́ue ita Innocentium. 1111. Rederico Imperatori, quem ab imperatoria dignitate deiecerat, aper-

B tiſsimè