10- 13. cum ſeq. an uerò po

2 2 7.„ Prima Conſtitutio fforum.

Si quis uenĩt ad vos,& hanc doctrinam non affert, nolite eum recipere in domum, nec, aue ei „

dixeritis. ad rem facit tex. not. in c. ſi quis inquit. r.—; 4 quis inquit. I. qu. r. vbi habetur, cœleſtem gratiam f cum

hæreticis communem eſſe non poſſe, cum quibus nec terreſtris cibus, nec ſecularis potus de . 8—..*— bet eſſe communis. cùm igitur cum Iudæis gratia cœleſtis non ſit communis, neq; cum eis in . 22. 2 ſecularibus negocijs ulla debet eſſe communio. Ad hæc accedant multa exempla memorabi

3 Hia, quæ tradita ſunt in c. denique. 7. ꝗ. 1. quinimmo ij tanquam membra t putrida funt reſecan-

da,& tanquam oues morboſæ non ſunt cæteris ouibus aggregandæ, ne totum ouile corrum

pant. arg c. reſecandæ, 2 4. q. 3.& c. fi, de regul. poſſent enim ob hanc familiaritatem ſimplicium

animos fiectere ad ſuam perfidiam, ut ſentit text. in c. ad hæc, in fi. de ludæ. Præterea cùm lu dæi ſint hoſtes Chriſti, ut prædictum eſt, quomodo poſſunt Chriſtiani ullum cum eis amicitiæ 2

6& familiaritatis fœdus inire? Si quidem explorati iuris eſt, etiam vaſallum, tqui amicitiam cum

inigicis domini ſui contraxit, feudo ipſo poſſe priuari, ſecundum glo. in lj. ff. de offic. præfec. vrb.& glo. in c. i§. porrò. quæ fuit prima cau. benef. amit. in vſibus teudorum.& glo. in l.liberi. C. de inoff.teſta. Dec. in conſi. 544.& inl. conſilij.§. ſocij. f. de regul. iur. Item filius poteſt ma-

7 trem t exhæredare, quando amicitiam cum inimicis ipſius filij copulauit, d.liberi. ita etiã ami-

cus inimici tanquam teſtis non integer,& ſuſpectus rectè repellitur. c. 3. 3. qu. 5. c. repellantur de accuſ.nam ex iſta familiaritate eum quoque eſſe inimicum ipſa lex ſuſpicatur, ut docuit lo de Ana. in conſi. 7. citat Archid. in c. quamuis, de procura. in 6.& glo. in c. ſi inimicus, ↄ 3. diſt.&

g ad rem facit, quia uxor t hæretici non debet cum ſuo coniuge cohabitare, ut tradit Abb. in c.

de illa, de diuort. Quàm ualidum etiam familiaritas hæreticorum ad conuincendum aliquem tanquam reum huiuſce criminis præbeat argumentum, notiſsimi iuris eſt. Si igitur tot,& tan- tis exemplisi pſæ leges docuerunt, quæ,& quanta ſuſpicio habeatur propter familiaritatem cũ inimicis contractann fateamur, neceſſe eſt, uel familiaritatem Iudæorum eſſe reſpuendam, uel negandum eos eſſe hoſtes eccleſiæ, id quod fortaſſe non procul à manifeſta hæreſi diſtare vi- deretur. Præterea hi perfidi ſunt illi, qui ſub prætextu mercium& cuiuſdam familiaritatis, ex- plorant ſecreta Chriſtianorum, eaq́; nunciant Turcarum Principi, ſeu eius uices agentibus, at- que ita grauiſsima damna multoties nobis afferre ſolent. quàm magno enim huiuſmodi denun ciatores arcandrum ſint nocumento, uidere eſt in l.omne delictum. ff. de re mnilit. quæ eis ulti- mi ſupplicij pœnam iniungit. ij ſunt, qui Apiratis res Chriſtianorum non ſine cruore ſurreptas auidè,& celeriter emunt,& ideo in locis, in quibus piratæ domicilium habere ſolent, moran- tur. ita quoque ij non nunquã ſub quæſito colore mercium ad infideles arma deferunt,& non- nullos Chriſtianos ad conſentiendum tàm fœdo facinori auiditate lucri cõpellunt. quod quan- tum ſacris conſtitutionibus reluctetur, traditum eſt in c. 8ita quorundã, de Iudæ.& in l.ij. C. quæ res export. non deb.& in bulla, quæ fieri ſolet in cœna Domini. iccirco tuͤm in Concilio Latera nenſi, tum etiam in c. cum olim, de Iudæ. ſub formidabilibus cenſuris& pœnis præcipitur cui- cunque t Chriſtiano, ne belli temporibus ali quod commercium, qualecunque illud ſit, habere audeat cum Saracenis. nos uerò, qui quotannis bellum habemus indictum,& apertum cũ infi⸗ delibus, qui te rra, warique Chriſtianos deprædantur, oppidaq́ue, vrbes,& prouincias chriſtia- no cultui dicatas ſuæ immanitati, tyrannidiq́; ſubijciunt, Iudæorum familiaritatem non repu- diabimus? cum eis familiares, ac domeſtici eſſe nõ uerebimur? eosq́;, qui Deo ſunt infideles, hominibus fideles eſſe exiſtimabimus?contra tex. in c. non poteſt. 2. ꝗ. 7. Quid? non ne prope znfinita alia dampa proueniunt ab uſuraria prauitate, quam inter Chriſtianos Iudæi exercent? huc dicere non dererrebimur, huiuſmodi hominum genus non moddò eſſe toleran- am fouendum? vt inquit Firm. ſiue Bertachi.in ſuo tracta. de gabellis, in 3 par. nu. tius eſt dicendum ludæos tà principibus Chriſtianis expelli debere, eisque bona auferri poſſe ſine peccato? vt docuit Oldr.in conſi. 87. incip. Quæritur,& in cõſi. 264. incip.Illa uidetur,& in conſ. 72. vbi ait, bellum ſemper contra illos licitum eſſe, quia cre- dendum eſt, eos data opportunitate ſemper bellum Chriſtianis eſſe illaturos. tamen in cõſ.ot.

dicit, hoc ex iuſta cauſa fieri debere, ut ſi Chriſtianis eſſent infenſi. jdem tenet Abb.in c. quod ſuper

& tamen ad dum) ſed eti

ſopel etias ver ante ter! 1 rigit com utag 12 tine ſtian eual c. 1. zuſt. quo 13 cral neq ead dun nio 14 lud juri Bat lic I dici ſidel in c Kin eum 16 deii dum 4.in 17inc nun alij reci tem tral Ang. tra tr. 18 quo quibu 19 trimo 20 ſit. de næ ſid cijs pe Ferrar ſitllin trem C dere p0